# Topielec

Bolesław Leśmian

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

W zwiewnych nurtach kostrzewy[1], na leśnej polanie,
Gdzie się las upodobnia łące niespodzianie[2],
Leżą zwłoki wędrowca, zbędne sobie zwłoki.
Przewędrował świat cały z obłoków w obłoki,
Aż nagle w niecierpliwej zapragnął żałobie
Zwiedzić duchem na przełaj[3] zieleń samą w sobie.
Wówczas demon zieleni wszechleśnym[4] powiewem
Ogarnął go, gdy w drodze przystanął pod drzewem,
I wabił nieustannych rozkwitów pośpiechem,
I nęcił ust zdyszanych tajemnym bezśmiechem,
I czarował zniszczotą[5] wonnych niedowcieleń,
I kusił coraz głębiej — w tę zieleń, w tę zieleń!
A on biegł wybrzeżami coraz innych światów,
Odczłowieczając duszę i oddech wśród kwiatów,
Aż zabrnął w takich jagód rozdzwonione dzbany,
W taką zamrocz[6] paproci, w takich cisz kurhany[7],
W taki bezświat zarośli, w taki bezbrzask[8] głuchy,
W takich szumów ostatnie kędyś[9] zawieruchy,
Że leży oto martwy w stu wiosen bezdeni[10],
Cienisty, jak bór w borze — topielec zieleni.

kostrzewa — roślina z rodziny wiechlinowatych, potocznie bywa określana jako wysoka trawa, biologia rozróżnia ok. 650 gatunków zasiedlających całą strefę umiarkowaną Ziemi i tworzących wspólnie rząd kostrzewy (łac. Festuca). Bolesław Leśmian pisząc o zwiewnych nurtach kostrzewy, wskazuje, że powierzchnia porośniętej kostrzewą łąki porusza się na wietrze w sposób przywodzący na myśl powierzchnię wody. [przypis edytorski]

niespodzianie — niespodziewanie. [przypis edytorski]

na przełaj — najkrótszą drogą. [przypis edytorski]

wszechleśny — obejmujący cały las. [przypis edytorski]

zniszczota — zniszczenie. [przypis edytorski]

zamrocz — mrok. [przypis edytorski]

kurhan — dawny grobowiec w formie wzgórza. [przypis edytorski]

bezbrzask (neol.) — ciemność. [przypis edytorski]

kędyś (daw.) — gdzieś. [przypis edytorski]

bezdeń — otchłań, przestrzeń bez dna. [przypis edytorski]