# o potrzebie ponowoczesnej pieśni religijnej

Szczepan Kopyt

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

odtwarza debaty których nie ma
i właśnie to powinno was zawstydzać
poziom sztuki słowa to papierek lakmusowy
naszej mózgowiny czy ona
rzeczywiście nie nadąża za tym
co możemy doznawać wzrokiem
albo słuchem
czy miasta stłoczyły nas jak bydło
i nasze bezdotykowe trwanie
wśród innych domaga się
nowych słów milionów i milionów
tak
domaga się od nas precyzji taki tramwaj
który inaczej obetnie nam palce
którego głuchy warkot wykastrował nasze matki
którego nieregularny cykl doprowadza nas
do przystanku na którym najpierw
pierwszy raz a potem kolejny
możemy się dziwić jak pingwiny i mrówki
że jesteśmy autorami dialogów w podziemnych przejściach
a mordujemy milczeniem kasjerki w supermarketach
choć moglibyśmy się porządnie wzruszyć nawet
bez kina i histerii seksualnych
a tak
łyżeczką zeskrobujesz biały szlam z języka
czasem użyjesz nici dentystycznej
w katalogu przyjemności masz od niedawna
dotyk papieru ciszę i proste bezpieczne
refleksje chcesz być zrozumiały
i obrastasz
nie jak kamień jak mężczyzna a ten
wiersz jest po to żeby przyjemności mogły
być przyjemnie i że to wszystko wokół
naprawdę może być gównem a ty
choć nie masz żadnej możliwości zmiany
to te dwie rzeczy powinieneś widzieć
łącznie zawsze łącznie nigdy jako jedno