# Pomnik studenta

Konstanty Ildefons Gałczyński

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

W mieście *** (prawda w oczy kole)
pomnik studenta stoi na cokole,

Ze spiżu pomnik i ze spiżu cokół,
Ze spiżu także allegorie wokół:

Księgi, Pochodnie, Globusy i Sowy —
Wszystko artysta w kształt zaklął spiżowy,

A potem zaklął potwornie. Punkt. Czyli
Za pomnik widać mu nie dopłacili.

Lecz mniejsza o to. My pomnik pokażmy:
Więc na cokole stoi młodzian straszny

Pod względem garderoby. Odzian letko,
Agrafką spina przewiewne paletko,

A pod paletkiem, w miejscach dolno-tylnych,
Nie rozwiązany ma problem tekstylny,

Lecz się uśmiecha i ręce go swędzą,
Jakby za chwilę miał dostać stypendium.

A napis taki na pomniku świeci:
TEN POMNIK NARÓD WZNIÓSŁ DLA SWOICH DZIECI
DROGICH STUDENTÓW, KTÓRZY Z RÓŻNYCH WZGLĘDÓW
NIE UKOŃCZYLI STUDIÓW. I ja się tu
wcale nie dziwię.

Bo żywy student, to jest kłopot dziki.
A my, Polacy, my lubim pomniki.

> Pierwodruk: „Po Prostu” 1947, nr 2.