Władysław Szlengel

Pomnik

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Pomnik

Bohaterom — poematy, rapsody!!! 

Bohaterów uczczą potomni, 

na cokołach nazwiska ryte 

i marmurowy pomnik. 

Walecznym żołnierzom — medal! 

śmierci żołnierskiej — krzyż! 

Zakląć chwałę i mękę 

w stal, granit i spiż. 

Zostaną po Wielkich Legendy, 

że tacy byli Ogromni, 

mit zakrzepnie i — będzie 

Pomnik.  

A kto wam opowie, Przyszli, 

nie spiż i nie mitu temat — 

że JĄ zabrali — zabili... 

i że JEJ nie ma... 

Czy była dobra? — Nawet nie — 

często się przecież kłóciła, 

stuknęła drzwiami, burknęła... 

ale — była. 

Ładna? Nie była nigdy ładna, 

nawet nim głowa się posrebrzyła. 

Mądra? Ot, zwyczajnie, niegłupia... 

No, ale... była. 

Rozumiesz: była, a gdy Jej nie ma, 

to każdy kąt tu oczy złe ma 

i zaraz widać, że Jej nie ma. 

Nie żeby wielkie słowo: Dom, 

mój Boże, cóż to za gospodarstwo?! 

(nie byli z Warszawy) 

mąż cały dzień w warsztacie, 

syn — także miał gdzieś swoje sprawy, 

pokoik często nie sprzątnięty 

(bo wodę z dołu przynosiła), 

tak jakoś stały wszystkie sprzęty, 

tak jakoś zegar uśmiechnięty, 

no — była. 

Była. 

I cóż? Człowiek? Nie — nieważne — 

statystyka żadna Jej nie wymieni, 

dla świata, Europy mniej niż pyłek, 

ważna to rzecz ten Jej wysiłek! 

ale gdyś zbliżył się do sieni, 

nim klamkę wziąłeś, nim drzwi pchnąłeś, 

jakoś w powietrzu zapachniały 

ni ciepła zupa, ni ręcznik biały, 

tak jakoś ciepłość cię owiła, 

no... 

była. 

I wzięli. 

Poszła, jak stała. 

Od ognia. 

Zupy nie zdążyli... 

zabrali, poszła — nie ma,  

zabili. 

Wróci z warsztatu mąż, 

usiądzie ciężko na stołku, 

ręce opadną na podołku, 

głową wodzi i patrzy. 

Ognia nie ma pod blachą — 

ścierka spadła i leży, 

talerz na stole — brudno. 

Nie wstaje. Pochyla się. Myśli. 

Trudno. 

Nie ma. 

Zje chleba i zupy z warsztatu 

fabrycznej — obcej i marnej. 

Je i patrzy: 

na półce milczący, 

zimny i martwy Jej garnek. 

Nie pójdzie już do warsztatu, 

syn wróci z miasta zgłodzony, 

w łóżko nie zaścielane 

rzuci się w butach zbłoconych. 

Nie uśnie. 

Będzie patrzył i nie zapomni... 

Tam Matki wystygły garnek 

JEJ POMNIK... 

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest w domenie publicznej.
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/szlengel-pomnik/

Tekst opracowany na podstawie: Władysław Szlengel, Co czytałem umarłym, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1979.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Publikacja sfinansowana ze środków pozostałych ze zbiórek, które nie zakończyły się sukcesem.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Paulina Choromańska, Aleksandra Kopeć, Paweł Kozioł, Agnieszka Tulicka.

Okładka na podstawie: Georgie Pauwels@Flickr, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-04-11.