Lucjan Rydel

Bajka o Kasi i królewiczu

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Bajka o Kasi i królewiczu

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

I

Nie miała Kasieńka ojca ani matki, 

Ino¹ miała oczy jako dwa bławatki, 

Usta jak dwie wiśnie, liczka jak dwie zorze, 

I na służbie była Kasia we królewskim dworze. 

Oj Kasiu, Kasieńko! 

I musiała w zimie od samego rana 

Rąbać kłody drzewa na drobne polana, 

I myślała sobie: «Jak zrąbię te kłody, 

Któż przy ogniu się ogrzeje? Ten królewicz młody...» 

Oj Kasiu, Kasieńko! 

I musiała latem w gorące południe 

Iść po jasną wodę z konwiami pod studnię, 

I myślała sobie: «Jak naniosę wody, 

Któż się to w niej będzie kąpał? Ten królewicz młody...» 

Oj Kasiu, Kasieńko! 

I co noc musiała szorować na czysto 

Szczerozłote schody, podłogę srebrzystą, 

I myślała sobie: «Jak wymyję schody, 

Któż to po nich będzie chodził? Ten królewicz młody...» 

Oj Kasiu, Kasieńko! 

— Gdy na łowy jechał z dworskimi i z psiarnią, 

Wychodziła Kasia na strych nad piekarnią. 

Wyglądała za nim dymnikiem² ze strychu, 

Płakać się jej czegoś chciało — po cichu, po cichu — 

Oj Kasiu, Kasieńko! 

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

II

Cóż na to powie pan kucharz 

Iż ty go, Kasiu, nie słuchasz? 

Posłał cię co żywo 

Do lochu po piwo, 

A ty go, Kasiu, nie słuchasz. 

Uszła przez ciemną drewutnię, 

Bo coś ją gnało okrutnie 

W te gaje, dąbrowy 

I w bór ten sosnowy — 

Tak ją coś gnało okrutnie!  

Czy po stokrocie, po dzwonki 

Biegniesz, Kasieńko, na łąki? 

Oj dzwonki, stokrocie 

Nie tobie sierocie — 

Nie biegnij, Kasiu, na łąki! 

Czy na poziomki, maliny 

Idziesz do leśnej gęstwiny? 

Maliny tam w borze 

Nie dla cię, nieboże — 

Nie chodź do leśnej gęstwiny. 

Co jej tam kwiatki, jagody! 

Ino królewicz ten młody! 

W te gaje, dąbrowy, 

W bór ciemny na łowy 

Jedzie królewicz ten młody. 

Jemu korona ze złota, 

A tobie, Kasiu, robota, 

Nie takiej sierocie 

Królewicz we złocie 

— Tobie, Kasieńko, robota! 

Dźwigaj ty wodę i drewno, 

Jemu się żenić z królewną. 

Na nic twa uroda, 

I łez twoich szkoda — 

Żebyś ty była królewną!... 

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

III

Huczą trąby po lesie, 

Rozgłos wiatrem się niesie 

Na cztery świata strony. 

Jedzie królewicz, jedzie, 

Przed panami na przedzie, 

A konik pod nim wrony³. 

Migło mu się przez zieleń, 

A on myślał, że jeleń: 

Śmignęła prędka strzała... 

Trafił Kasię w pierś lewą 

I upadła pod drzewo, 

Krwią się ciepłą zalała. 

— «Com ja zrobił! Niech zginę 

Za tę biedną dziewczynę! 

Biegajcie w mig dworzany 

I przywieźcie ze dwora 

Najstarszego doktora. 

Bo krew uchodzi z rany». 

— «Szkoda dla mnie doktora: 

Jestem Kaśka ze dwora! 

Ino tego się boję, 

Co pan kucharz mi powie, 

Kiedy o tym się dowie... 

Dostanę ja za swoje!» 

— «Nie bój się ty nikogo, 

Ino powiedz, niebogo, 

Czy bardzo boli rana? 

Takaś blada jak chusta, 

Takie sine masz usta, 

Kasieńko ty, kochana!» 

— «Troszkę boli, nic prawie... 

Lecz nie klękaj na trawie, 

Mój królewiczu młody, 

Bo tu pełno krwi świeżej, 

A ty w złotej odzieży, 

Narobisz sobie szkody». 

— «Niech tam odzież ubroczę, 

Milsze mi twe warkocze 

Niźli korona złota — 

Niech się odzież ubroczy, 

Milsze mi są twe oczy 

Niż dech mego żywota. 

Za łzy twoje i męki 

Naści pierścień z mej ręki: 

Turcy mi go przysłali — 

Za krew twoją rumianą 

Niechże ci się dostaną 

Cztery sznury korali». 

— «Jam nie skarbów łakoma, 

Daj się objąć rękoma, 

Uczyńże mi tę wolę: 

Pókim żywa, nie żałuj, 

Ino całuj mnie, całuj, 

Królewiczu sokole!» 

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Przypisy:

1. ino (gw.) — tylko. [przypis edytorski]

2. dymnik — niewielkie okienko w dachu, odprowadzające dym z domów bez komina. [przypis edytorski]

3. wrony koń — koń o czarnym (karym) umaszczeniu. [przypis edytorski]

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest w domenie publicznej.
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/rydel-bajka-o-kasi-i-krolewieczu/

Tekst opracowany na podstawie: Młoda Polska. Wybór poezyj, oprac. Tadeusz Boy-Żeleński, wyd. drugie, Wydawnictwo Zakładu Narodowego imienia Ossolińskich, Wrocław 1947.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów Łukasza Jachowicza. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Karolina Kowska, Emanuel Modrzejewski, Aneta Rawska, Aleksandra Sekuła.

Okładka na podstawie: Renaud Camus, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-04-11.