Bianka Rolando

Pieśń trzynasta. Urania śpiewa głosem odwróconym

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Pieśń trzynasta. Urania śpiewa głosem odwróconym

Szepcząc słowa rozpryśnięte, wykrzykując odstępy 

ćwierćnuty i ósemki w częściach szesnastych 

tych dawnych, ludowych, śpiewanych historii 

Urania jestem, jestem pełna swej siły okrutnej 

Nawet tu, zobacz moje zniszczone, krępe dziąsła 

dziury wydłubane we mnie z precyzją mistrza 

Niosąc długie sukna ze wzorami płaczliwymi 

idę do ciebie, przeżuwając siebie, z pełną buzią 

Urania była kiedyś sierotą zawszawioną podle 

Nie była słaba jak inne, ale się wywyższyła nad 

Uwierzyła w wojnę i najgłośniej krzyczała 

wykrzywiając twarz w grymasie wielkiej siły 

W pierwszym rzędzie tych najsilniejszych, Ja 

szybko dostałam od mych kochanków szorstkich 

dyspozycje życia i śmierci w mych kieszeniach 

plątały się one ze sobą, gubiłam je w kaprysach 

Inspektorka obozu pracy we wschodniej Ukrainie 

tam gdzie Urania miała w każdym mieście pomnik 

W każdym mieście powiatowym mój pomnik 

Siedząc na podwyższeniach, władałam kobietami 

Przynależały do mnie dziewczynki od 4 do 16 lat 

druga grupa 16–60 lat, poza limitami nie istniały 

Musiały oszukiwać mnie strojami, spuszczonymi oczami 

Chodziło o zdolność do kreatywnej pracy i siłę wyciskaną 

by budować utopijne ruiny, jakąś tajną bazę na piekło 

Staruszki nagie, kobiety rozkwitające, dzieci w barakach 

Ja spoglądałam na nie surowym wzrokiem karcącym 

Matki, siostry, kochanki bogów zwiędniętych pod butem 

zdychają w hurtowni drobiu zziębniętego i białego ze strachu 

Urania urządzała sobie wspaniałe uczty zakrapiane winem 

gdzie wszystkie zapraszała, wyciągając z baraków chłodnych 

w tej przedostatniej wieczerzy, widzą ją tylko kobiety ciężarne 

patrzą zaciśnięte z bólu głodu swego i dzieci schowanych 

omdlewają, piszczą, nigdy później nie słyszałam takiego pisku 

Kolacja z masłem, szynką, ciepłym chlebem, miodem kapiącym 

Oto były me siostry, zakonnice skazane na mnie, na Uranię 

Siostry pod wezwaniem najokrutniejszej, bez serca miłosiernego 

Biłam ich gładkie oblicza, ciągle się odradzające po nocy 

Rajskie ptaki, feniksy, takie piękne, prawie jak nietknięte 

suki o modrych i czarnych spojrzeniach, bite po głowach 

tam podobnież umiejscowiona jest dusza ludzka, podobnież 

Czy można być tak okrutnym jak ja, co ubieram się w ich ból 

Biodra szerokie, przepasane dekoracyjnie wrzaskiem i śmiercią 

Co za chorały antygregoriańskie mi towarzyszyły wtedy 

gdy strzelałam do łabędzic uciekających w lasy, chronią się tam 

wraz z małymi dziećmi, nie uciekną nigdy przed Zapobiegliwą 

Czuwałam, aby ich serca z piernika pękały z boleści, kruszały 

rozmiękając od łez 

Urania jest popromienna i zdeformowana, nie ma słabości 

Nie ma we mnie pięty Achillesa ukrytej w kaloszach ciężkich 

Trwało to lata, choć nie liczyłam tych niezbyt oświetlonych chwil 

Ostatecznie wszystkie kobiety zostały kupione przez Szwedów 

zapłacili masłem i mięsem różowego łososia za 20 wagonów 

Pojechały ściśnięte i szczęśliwe, trzymające się za ręce razem 

Machałam więc im chusteczką, nienawidząc ich coraz bardziej 

ale wybrałam sobie sztuki z tego tłumu, by służyły mi do końca 

panny niby mądre czekające na swego oblubieńca, aż przyjdzie 

ale wyręczyłam go w tym jego opóźnionym przychodzeniu 

Zabijałam je, strzelając im w łagodnie rozmazane oblicza 

strzelając w ich miękkie karki, co do całowania i pieszczot służą 

Zostałam w końcu schowana przed kontratakiem do miasta szarego 

Schowana troskliwie do schludnej nory przez dawnych przyjaciół 

pamiętali doskonale pieśni w moim wykonaniu sprzed lat 

W małym przydzielonym mieszkanku żyłam jeszcze długo 

czytając dzienniki i kręcąc przy tym głową ze zdziwienia 

Urania pomału przestała promieniować, choć pozostałam w głębi 

na zawsze wywyższona przez tamte dawne nimfy, przez ich śmierć 

śmierć błogosławionych, ta wyjątkowość skryta, niepowtarzalna 

Zmarłam w swoim mieszkaniu samotnie w mroku postępującym 

Po tygodniach ktoś odkrył mój posunięty rozkład, rozkładówkę 

gdy smród w okolicy nie pozwalał już spożywać kolacji postnych 

Usnęłam w trującym powietrzu popuszczanym 

śmierć na skutek nieszczelnej instalacji gazowej 

Pan dozorca zapisał w notatniku jedenaste przykazanie 

nie zapomnę sprawdzić kuchenki złowrogiej przed snem 

Gdy się obudziłam, uderzyła mnie mnogość oddechów 

rozpoznałam je w ciemności przepełnionej nimi 

szept przezwyciężający mą grubą powłokę prześwitywał 

Usunęłam go swym żelaznym ramieniem, znów było silne 

ramię odrzucające litość, ornamenty strachliwe i blade 

Marszowym krokiem kolosa weszłam tam, gdzie skały 

Intensywniej wszystko teraz czuję wszystko i rozpoznaję 

Jestem związana nokturnami, co kiedyś były mi śpiewane 

przez te, które nienawidziłam za tę ulotność, za dusze 

Ja niczym klucz nutowy rozpoczynający ich ciąg melodii 

ostrość zapisu nutowego, przepisanego czytelniej 

Nie pominięty zostanie żaden detal, żaden szczegół 

Ten utwór sama sobie dedykuję, dla Uranii skowyt wijący 

156 zgodnie z katalogiem Kehla¹ albo diabli wiedzą kogo 

zaciśnięta liniami, na których to wszystko zostało opisane  

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Przypisy:

1. katalog Kehla — spis dzieł Wolfganga Amadeusza Mozarta. [przypis edytorski]

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest udostępniony na licencji Licencja Wolnej Sztuki 1.3
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/rolando-piesn-trzynasta-urania-spiewa-glosem-odwroconym

Tekst opracowany na podstawie: Bianka Rolando, Biała książka, Wydawnictwo Święty Wojciech, Poznan 2009.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Paulina Choromańska, Aleksandra Kopeć, Paweł Kozioł, Jan Szejko.

Okładka na podstawie: steve p2008@Flickr, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-04-11.