Bianka Rolando

Pieśń jedenasta. 29 minut i 3 sekundy

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Pieśń jedenasta. 29 minut i 3 sekundy

Pięknie piejesz, o nieznajomy, budzisz mnie 

Pięknie piejesz, o nieznajoma, budzisz mnie 

Prosząc mnie o głośną odpowiedź na ciebie 

Tajemnicze reguły zawołały mnie tutaj 

niepotrzebne jest mi ich zrozumienie 

Jestem kobietą ze złamanym stawem biodrowym 

Moje dawne gesty zakończyły się wreszcie 

Oceniam je jako niedostateczne formy baletowe 

wywijanie nogami i rękami według ustalonych reguł 

Moje całe życie to był wielki wyścig pokoju 

Ja utalentowany, lecz niedoświadczony kierowca 

w środku sezonu zaczynam spadać w rankingach 

nie potrafię sprostać wysokim oczekiwaniom 

jakie narzuca mi ambitna publiczność teatralna 

Zamiast jechać prosto, z dużym impetem prosto 

skręciłam na dziwne drogi, łykając żwir z pobocza 

znalazłam sobie mój osobisty pościg 

za tym, który kochał mnie grzecznościowo 

przez 29 minut i 3 sekundy 

potem już nie, potem już tylko płacz 

Byłam doskonałą aktorką teatralną, słodka żmijka 

tak mnie przezywali moi drobni przyjaciele 

przyjemne włazidupki liżące mi opuszki palców 

Moje role były wymagające poświęceń 

„Nigdy nie będę twoja w polu rzodkiewek” 

Wyżej oczy, wyżej nad publiczność, nad 

Melodramatycznie do granic obrzydliwości 

zakochałam się w stażyście, grał drzewo w tle 

Nikt go wtedy nie zauważył, tylko ja niestety 

Skrywał się nagi za gałęziami, wstydząc się 

Nagi, schowany przed karcącym wzrokiem 

wciągnął mnie do swojej czarnej dziupli 

na 29 minut i 3 sekundy 

potem uciekł wraz z całym sztucznym listowiem 

Obciął mi ręce, nogi, głowę, włosy, rzęsy 

za pomocą chińskiego zestawu do obcinania 

wydłubał ze mnie wnętrzności, porcja rosołowa 

Pozostawił mnie kadłubem, bez właściwości 

wypieprzonym na jakieś nieprzyjemne warunki 

atmosferyczne, wtedy było zimno i mokro 

Jeździłam cadillakiem, pijąc drogi koniak 

z gwinta, sapiąc z przyjemności i bekając 

Oto pocałunki mącące moją marność 

Słodkie pocałunki prosto w usta, z gwinta 

Załamana nerwowo aktorka biega w nocy 

Nie chciałam nikogo innego już więcej 

Byłam bogata, ale to nie było nic warte 

Zostawił mnie z jego dociskami palców 

łatwy do rozpoznania sprawca zamieszania 

Jego intensywny zapach ciągle miałam na sobie 

Jeździłam płynnie przez rozświetlone bulwary 

nawet rozbijając swój wóz w kolorze ecru 

miałam w ustach jego znakomity smak 

Wypadek spowodował moje kulawe inwalidztwo 

Miałam wiele okazji na przyjemne chwile 

z pachnącymi jeszcze produkcją, jeszcze fabryką 

ale stałam się umarła dla pustych odwłoków 

Stałam się jednoosobową zakonnicą 

odepchniętą, z wbitym kawałkiem karoserii 

w kolorze kremowym w piękne biodro 

Wycięty z tyłu mój czarny habit z wyleniałą etolą 

którą miałam na sobie w tamten wieczór 

Złożyłam śluby czystości dla tego, który odszedł 

w sumie chrzanił moją kondycję psychiczną 

Oto rzucam miliony nie pereł, ale diamentów 

przed niegodnego 

Niech kopie on te kamienie poświęcone 

Niech jego but zgniecie ich mineralne struktury 

Niech wreszcie poślizgnie się na nich 

I niech stłucze sobie boleśnie staw biodrowy 

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest udostępniony na licencji Licencja Wolnej Sztuki 1.3
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/rolando-piesn-jedenasta-29-minut-i-3-sekundy

Tekst opracowany na podstawie: Bianka Rolando, Biała książka, Wydawnictwo Święty Wojciech, Poznan 2009.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Paulina Choromańska, Aleksandra Kopeć, Paweł Kozioł, Jan Szejko.

Okładka na podstawie: steve p2008@Flickr, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-04-11.