Bianka Rolando

Pieśń dwunasta. Pani domu śpiewa

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Pieśń dwunasta. Pani domu śpiewa

Jestem panią domu, jestem bardzo zajęta sobą 

Muszę włożyć braki kwiatów w brak wazonu 

Muszę rozmazać ten kurz z popiołu na meblach 

Zabrakło mi środków czyszczących niestety 

Nic nie jest przygotowane na przyjęcie gościa 

Nie jestem ubrana dość wytwornie, nieumalowana 

Misternie trzeba dobierać garderobę na wieczór 

potem będą się z pani podśmiechiwać po cichu 

że pani domu nie wygląda dobrze, zestarzała się 

ostatnio 

Będą ciągle komentować każdy szczegół ubrania 

Dobór właściwych dodatków do całości kreacji 

Wszystko komponuje idealny porządek i ład 

A ty przyszłaś w moje nieprzygotowanie, teraz 

Przepraszam cię za mój bałagan ciągły w środku 

wszystko przez roztargnienie, przez wspomnienia 

nie mogę powrócić ze spokojem do prac domowych 

Prowadziłam dom mojej siostrze, przez całe życie 

Ona przez lata bardzo ciężko chorowała i śmieciła 

Zajmowałam się porządkami odpowiedzialnie, sama 

wstydziłam się jej wolnego umierania przed innymi 

Nie mogłam patrzeć, jak boleśnie odchodziła, umieraj już 

Trwało to tak strasznie długo, na co czekasz, zbieraj się 

Marzyłam o samotności i o tym, by umilkła, umieraj już 

Miałam dosyć jej mycia, przewijania, karmienia już 

utrzymywania wszystkiego w porządku, zdychaj szybko 

To wszystko trwało latami, umieraj już, umieraj już 

Opieka nad nią była taka męcząca, nie mogę już patrzeć 

Nadszedł w końcu ten dzień, chwalcie boga, ach-lleluja 

którego jutrzenki z dawna oczekiwałam z przekąsem 

Siostra zmarła, nie obudziwszy się, nie poprosiła mnie 

jeszcze o tę ostatnią przysługę podtarcia jej tyłka 

mogła się przecież zesrać ze strachu, przed końcem 

Po jej pogrzebie zostałam nareszcie sama w swym domu 

Poślubiłam podczas tajemnej uroczystości siebie dla siebie 

aby nikt nie rujnował pedantycznej sterylności dywanów 

Wspomnienia błękitne grzybem odkładały się na ścianach 

Pani domu prowadzi dom pełen bezpieczeństwa i ciepła 

Pani domu kocha porządek przez lata, nic nas nie rozłączy 

Unikałam ludzi ciągle odwiedzających z podarkami lichymi 

Tą idealną harmonię mojego skrytego domu naruszyliby Oni 

Raz dziennie chodziłam na targ po zakupy, by przyjrzeć się 

tym ohydnym twarzom, brudnym, rozmnażającym biedę 

Jak coś takiego można zaprosić do siebie, do domu? 

Lecz ich nie powstrzymałam, do Viniale zakradł się gość 

Tak jak ty tutaj zjawił się niespodziewanie, niezaproszony 

Włamywacz wskoczył przez uchylone okno w dachu 

Wyszłam w nocnej koszuli sprawdzić, kto hałasuje i broi 

gdy zapaliłam światło, napastnik, którego nie rozpoznałam 

rzucił się na mnie, zaczął mnie dusić brudnymi rękami 

Czy Pani sobie to wyobraża, brudnymi łapami na mą szyję? 

Gdy wytrącał ze mnie ostatnie oddechy rytmiczne 

przypomniała mi się twarz mojej siostry odwracającej wzrok 

odliczającej start swojej nowotworowej rakiety w gwiazdy 

Gdy ostatni mój oddech został powstrzymany rybną dłonią 

przymknęłam oczy na chwilę, wtedy w moim czystym domu 

poczułam przeciąg  

Nie było Obcego i mego ciała pod kredensem gotyckim 

Chciałam pozamykać okiennice przed burzą, co nadciągała 

Przeciągi są niezdrowe i można ciężko się rozchorować 

Każde okno mojego domu było otwarte na roścież, hukało 

więc zamykałam szczelnie moje sumienie na każde pytanie 

Na strychu w ostatnim lufciku zapytano mnie 

o moje przyznanie się do brudu 

więc go ze złością zatrzasnęłam 

by się nigdy więcej nie otwierał 

Podmuchy wiatru wydają się czasem 

jakimś nawoływaniem z daleka 

jeżeli wpadną w jakieś szczeliny 

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest udostępniony na licencji Licencja Wolnej Sztuki 1.3
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/rolando-piesn-dwunasta-pani-domu-spiewa

Tekst opracowany na podstawie: Bianka Rolando, Biała książka, Wydawnictwo Święty Wojciech, Poznan 2009.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Paulina Choromańska, Aleksandra Kopeć, Paweł Kozioł, Jan Szejko.

Okładka na podstawie: steve p2008@Flickr, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-04-11.