Edward Pasewicz

Festiwal teatrów kukiełkowych

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Festiwal teatrów kukiełkowych

1 

Malutkie postacie pod Multikinem 

kołyszą się przy barierkach i nagle wybuchają, 

confetti spada, a każdy płatek papieru ma krople krwi. 

Klaszczę i opadam na krzesło, by po chwili 

znów się zerwać. Stoję przy oknie, chwieję się 

jak pijaczek nad brzegiem basenu, ach woda, 

ta najczarniejsza z metafor, znowu zwierzęco 

wypuszcza macki i otula goryczą, trudno 

zmartwychwstać, to zdarza się bohaterom 

wodewilów, kiedy z morskiej toni całych 

i zdrowych wypluwa ich wieloryb. 

2 

Mój mały Mefisto, własne odbicie 

w połyskliwej resztce kawy, szepcze i, 

choć nie rozumiem języka, wiem, że nim 

włada doskonale. W świecie odbić 

tylko takie przypuszczenie jest właściwe. 

Choć momentami, kiedy dłoń mi drży, 

ta twarz wygląda jak pogodowe fronty. 

Masy powietrza pędzą przed siebie 

i nie obchodzi ich małe przedstawienie 

dziewczynek z sąsiedniego bloku. Masy 

powietrza mają za nic historię foki 

i jej fiolki, i bezradność z jaką patrzymy 

na schody, przewidując słusznie, że, 

gdy stoczymy się lub nas zepchną, jakaś 

kość w małym światku nie wytrzyma. 

Lecz na razie potrafię utrzymać filiżankę, 

obracam ją i przyglądam się jak 

odmienia mi perspektywę. I wiem, że 

w końcu ktoś wypowie to zdanie: 

„jesteś w szklanej kuli i patrzę na ciebie, 

przewidując przyszłość z twoich 

ruchów gdy leżysz na starym tapczanie”, 

czy przejdzie mi wtedy przez myśl, 

że wszystko zależy ode mnie? 

3 

W oknie odbija się cień, ale on sam 

jest cieniem wyciętym z kartonu. 

Gdyby się uprzeć, karton to cień drzewa. 

Pomiędzy światłem i jego brakiem 

można krążyć bez końca. Z chłamu 

chwil rejestrowanych bez ustanku, 

zostaje osad, ochra, doskonała do barwienia. 

Barwa jakoś scala te wszystkie obrazki, 

bierze je pod skrzydła jak kwoka pisklęta 

i chociaż pijane to wszystko i niedorobione, 

to jednak ten potok jest własny i gdy 

wiotczeją mięśnie, to on właśnie spycha 

nas delikatnie w głąb oceanu.  

4 

Największy holograf na świecie, 

pomiędzy kośćmi twojej czaszki, gdy leżysz 

w bezkształtnej pościeli, wyświetla 

reportaż z Festiwalu Teatrów Kukiełkowych, 

jesteś tam wielorybem i wodą jednocześnie; 

panem księgowym z papierosem za uchem, 

panią menadżer ze złotym łańcuszkiem, 

który wprawia cię w trans, gdy kiwa się na 

jej szyi. Masz trochę czasu, nim spektakl 

nabierze rozpędu, możesz pozwolić, 

by przyklejona do szyby twarz zostawiła 

karykaturalne odbicie. Nie chcesz noży 

na scenie, zastąpi je grad. Kukiełki 

mrą, mrucząc swoje kwestie i migoczą 

przez chwilę. Widzowie patrzą uniesieni, 

świecą ich oczy i drgają wargi. 

Później gdy sam gaśniesz, oni gasną z tobą. 

Towarzysze podróży 

bez zgody na odwrót. 

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest udostępniony na licencji Licencja Wolnej Sztuki 1.3
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/pasewicz-dolina-wilda-festiwal-teatrow-kukielkowych

Tekst opracowany na podstawie: Edward Pasewicz, Dolna wilda, Wydawnictwo Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej i Centrum Animacji Kultury w Poznaniu, Poznań 2006.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Paulina Choromańska, Aleksandra Kopeć, Paweł Kozioł, Jan Szejko.

Okładka na podstawie: Jim Pennucci@Flickr, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-04-11.