Tadeusz Miciński

Strach

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Strach

W mroku się idzie tam — kiedy wyje wiatr. 

Zwiotszała¹ kuźnia wśród rozstajnych dróg. 

Za dnia nie ujrzysz jej — 

hej — hej — 

wyje wiatr. 

Noc mroźna — wiatr wyrywa pnie, 

sosny do ziemi gnie. 

Za cmentarzem bije młot — 

głuchy grzmot. 

Kuj żelazo, 

kuj żelazo — 

okute serce nie pęka. 

Skradam się — pod chaszczą² zwalonych drzew — 

przez rozorane nawałnicą skiby³ — 

do samej ściany, gdzie połyska żar. 

Dziura jest w dylach⁴: widzę — 

niski człowieczek — 

(chwilami wyrasta nad chmury) 

z oczyma jak dwa lochy bez dna — 

w wyschłych piszczelach rąk 

dźwiga młot — 

i podnosi z wolna — 

jak nakręcona figura woskowa — 

zaś opuszcza nagle z potęgą — 

w straszne zębate kowadło, 

na którym się wzdryga 

rozkrwawiona hostia⁵. 

Ona oddycha, jak serce — 

ona się przyczaja w sobie — i kurczy — 

w blasku rozbryzganych płomieni 

twarz bledsza od lilij 

wschodniego księcia. 

Oczy gasną cicho, jak księżyc na morzu, 

tuląc się w wiekuisty bezmiar czarnych szafirów. 

Ziemia się rozwarła 

i jęło⁶ zapadać oberwisko⁷ meteorów 

w ziejącą wśród głazów szczelinę. 

A straszny ślepiec odepchnął kupę żużli nogą 

i przez bór pędzi — 

i znowu powraca — 

sosny szumiące ugina jak rżysko. 

Moje oczy stały się podobne do dwojga 

zamarzłych okien. 

On nie widzi — 

nie ogląda się — 

lecz szuka czegoś niewidomy — 

i wygrzebuje coś skrytego w ziemi — 

wtem wicher uderzył żelaznym skrzydłem 

i runął — zawalił się dach. 

— — — — — — — — — — Idę śpiąc — 

nogi mam jak ciężkie czarne trumny. 

Słyszę dźwięk trąbki 

i skowyt ogarów — 

siadłem w rowie — 

głowa mi opadła: 

idę już tak od wieków — 

przeklęty — bez winy. 

I obudził mnie mróz: 

szumi las — 

gdzie iść? 

droga tu — 

droga tam — 

Wlecze się za mną brzydka ropucha. 

Szatany z piskiem, jak szczury, 

osuwają się po drzewach — 

zmyliłem szlak — 

wróciłem w miejsce, gdzie kuźnia. 

Popiół zimny — 

kładnę⁸ się na kupie żużli, 

sen okrąża mnie, jak ryś — 

nie wchodząc 

do wnętrza zmartwiałej, nieruchomej ciszy. 

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Przypisy:

1. zwiotszały (daw.) — zestarzały, zniszczony. [przypis edytorski]

2. chaszcza — dziś: gąszcz. [przypis edytorski]

3. skiba — dziś: część ziemi odrzucona na bok przez pług. [przypis edytorski]

4. dyl — drewniana belka. [przypis edytorski]

5. hostia (łac.: ofiara) — okrągły opłatek z mąki pszennej; niekwaszony (przaśny) chleb używany podczas mszy świętej w kościele katolickim; hostia według dogmatów katolickich w czasie obrzędu mszy staje się prawdziwym ciałem Chrystusa. [przypis edytorski]

6. jąć (daw.) — zacząć. [przypis edytorski]

7. oberwisko — osuwisko, klif. [przypis edytorski]

8. kładnę (daw. forma 3.os.lp) — dziś: kładę. [przypis edytorski]

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest w domenie publicznej.
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/micinski-strach

Tekst opracowany na podstawie: Młoda Polska. Wybór poezyj, oprac. Tadeusz Boy-Żeleński, wyd. drugie, Wydawnictwo Zakładu Narodowego imienia Ossolińskich, Wrocław 1947

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów Łukasza Jachowicza.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Paulina Choromańska, Agnieszka Kozioł, Marta Niedziałkowska, Aneta Rawska, Aleksandra Sekuła.

Okładka na podstawie: Evening Comes, St0rmz@Flickr, CC BY-SA 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-04-11.