Jarosław Klejnocki

III. Twój ojciec

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

III. Twój ojciec

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

III. Twój ojciec

III. Twój Ojciec

Dziecko na wietrze

Podglądamy Cię na ekranie ultrasonografu  

Twoje serce Słyszymy je Rośniesz I my  

rośniemy Na przekór temu miejscu które  

lubi nie oszczędzać niczego i nikogo  

Potem wychodzimy na zewnątrz Jest  

słonecznie ale wieje wiatr Jesteś  

dzieckiem na wietrze To trochę tak jak  

my Koło zwolna zaczyna się poruszać  

Wielka dłoń powoli ustawia klocki  

Buduje dom Wieżę Fałduje kształty  

Kajetan albo Klementyna To się  

dopiero rozstrzygnie Teraz tylko  

witamy Cię Pamiętaj —  

nad tą bramą w którą właśnie wchodzisz  

nie widnieje napis: Lasciate ogni speranza 

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

III. Twój Ojciec

***

Już nie wrócę do domu Ojca Żadnej rozmowy  

nie odbędziemy O nic się nie pokłócimy Nie  

wypijemy ani herbaty ani wina Nie obgadamy  

Matki Nie podzielimy chlebem 

A jednak wracam do domu Ojca mego Na tę  

kwaterę na zimnym Bródnie Z płomieniem  

wracam Ścierpnięty W strugach deszczu Nigdy  

jeszcze tak nie szedłem Nie padnę na kolana  

Będę stał w półmroku Oświetlony marną  

żarówką ze starej latarni Takie to światło 

III. Twój Ojciec

Sceny z historii rodzinnej

Matka, ta obca kobieta Czuła i zjmna: «Mogłabym mieć,  

i nawet chciałam, drugie dziecko. Starsze wychowywałoby  

młodszą he, be” 

Siedzi przy świątecznym stole, gdy to mówi. Ma ponad  

siedemdziesiąt lat choć nie wygląda. Ja prawie pięćdziesiąt  

i też nie wyglądam. Ona nie wie, że ja to słyszę. 

«Czy ty się czymś martwisz? » pyta ciotka, siostra matki. Zobaczyła  

jak stoję u okna, patrząc w dal. Zaraz, tuż za blokiem ohydne ogródki  

działkowe (jest ciepła zima i cały ten śmietnik tkwi na wierzchu, zanim 

przykryje go, daj Boże, śnieg). A dalej wielkie światia handlowych  

centrów: Blue Gty z jaśniejącym neonem na kopule podobnej do Piotra i Pawła w Rzymie (obracające się literki «Wesołych Świąt), Reduta z czerwonym napisem (porucznik Ordon przechadza się po jej korytarzach, ale nikt go nie dostrzega). 

«Nie, Danusiu, tak się tylko zamyśliłem^ Kłamstwo goni kłamstwo. Niczego sobie wprost nie mówimy. Ciotka myślami mieszka w Stanach, z których ją wygnano (nie zadbała o właściwe dokumenty i po latach decyzja o deportacji) Jej córka nie wie (a może wie? ) jak źle z nią jest Dzwoni do niej dwa razy w tygodniu, ale to za mało. 

Zawsze za mało. Banały. Neony lśnią intensywnym blaskiem. W ich świetle nasze cienie  

szare, zanikające.  

III. Twój Ojciec

Już czekam

Klementynie

Już czekam na Ciebie z wierszem Mam go  

zamiast kwiatów Mam dla Ciebie kwiat piękny  

a także bolesny Jego kolce ostre żeby przypominać  

jak wyboista jest droga i mało nadziei Ale jest coś  

jeszcze Będą dni spacerów Wypraw w gęstwę lasu  

Pogonie wokół drzewa i baśnie czytane raz i raz  

aż oczy zmrużą się do snu Co nastąpi dalej mieszka  

za widnokręgiem Pręży się i czeka na swój ciemny  

czas Wielkie sprawy nadchodzą Powoli jak żółw  

ociężale Jeśli wierzyć Carverowi poecie obcego  

języka szczęście objawia się samo Znienacka  

Trzeba być tylko gotowym na jego przyjęcie  

To piękna bajka Daję Ci ją z wierszem  

(widzę jak tańczysz w drobinkach kurzu)  

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

III. Twój Ojciec

Psalm IV

Pada deszcz i nasz ogród moknie  

W taki dzień dobrze się śpi więc  

śpisz a twój sen wypełnia pokoje  

jak mgła 

My zaś patrzymy z góry na Twoją  

małą głowę I wtedy już wiemy że  

tak właśnie On patrzył na nas tam  

gdzie lew spoczywa obok baranka 

A skoro nie ma już edenu to Ty  

poniesiesz go w sobie po drogach  

wygnania Zanim otworzysz oczy  

otoczy nas ogród Jakbyśmy jeszcze  

nie poznali wstydu i nigdy nie miał  

błysnąć miecz archanioła 

III. Twój Ojciec

Psalm V

Nigdy nie zobaczysz jak Twój ojciec płacze  

Nie usłyszysz płaczu Twojej matki 

Będziemy chować się w mysich dziurach  

Będziemy rozwieszać sztandary radości 

Wszystkie rany skrzętnie ukryte  

Wszystkie łzy wysuszone 

Po to byś była gotowa 

Po to byś umiała upadać 

III. Twój Ojciec

Bornholm, wakacje poza czasem

Morze tu nie jest tak aroganckie jak oceany My  

nie znamy siły oceanów Ale siła wód jest nam  

znana Rzeki w przyborze potopne równinom  

Zalane ostrowia pełne sytych domów Talerze  

satelitarne na poziomie fal Wiadomości w  

nigdy nieśpiących telewizjach Dłonie obejmujące  

głowę 

Morze to atłas w nieustannym ruchu Dziecko na  

brzegu stopy zanurzone Dalej hen głęboko rozmaite  

bestie W głębinach życie kłębi się i trwa 

Na plaży spokój Inna woda orzeźwienia Rodzina  

moczy nogi Puste ciągi plaż Bornholm Ta wyspa  

samotności otwiera się i zaprasza Mówi: jesteś  

u siebie skądkolwiek byś przybył Zawsze będziesz  

pamiętał i tęsknił Bo tu znalazłeś to coś utracił:  

wyzwolenie z konkretu z identyfikacji 

Tak może wyglądać szczęście (projekt): pustka rekreacji  

I pełnia uczestnictwa Gramy w siatkówkę Grzęźniemy w  

piachu Mała piana przyboru cmoka o brzegi Owocowe  

piwo Cień 

W odmętach lewiatany szamoczą się Nienasycone Wstęp  

do nas zamknięty (my o nich zapomnieli) Trwa tworzenie  

Nabożeństwo codzienności Jacyśmy szczęśliwi Choć  

tak naprawdę: nie ma nas 

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

III. Twój Ojciec

***

dla Czyżboka

Ten spokój gdy zabiera je odma lub mocznica  

Ich wilgotne do końca oczy zamiast mowy Los  

krótki intensywny Pełen opowieści które potem  

snujemy przez lata w ich zastępstwie Ach jaka  

to była łagodność Jakie zrozumienie Dzieciaki  

na Twoim grzbiecie i nigdy najmniejszego  

protestu żadnego warknięcia Szkoła tolerancji  

dla niejednego z rodziców Wspólne lata jak w  

starym dobrym małżeństwie A potem wszystko  

nagle Bez należytego pożegnania Wreszcie ostatnie  

dotyki (sierść jeszcze wilgotna i prężna) 

Chcielibyśmy wierzyć w istnienie Twej duszy  

oraz w te łąki po których podobno ganiacie  

swobodne I w nas jacy niegdyś też tam przyjdą  

Wyłonimy się zza łagodnego wzgórza w trawie po  

kolana Czekając uklęknąwszy aż przybiegniecie  

jak zwykle merdając ogonami i domagając się  

pieszczot a także obowiązkowego ciasteczka Bo tak  

długo nas nie było A przecież pamiętałyście co wieczór  

zwracając pyski ku zachodzącemu słońcu Z niemym  

pytaniem: co ich powstrzymuje? 

(To nie sentymenty do cholery!)  

III. Twój Ojciec

Lament IX

której zginęła Patrycja; Madryt 11. 03. 2004

Ponieważ nie widzę w sobie światła  

Szukam go na zewnątrz 

Ponieważ nie słyszę w sobie głosu  

Staram się milczeć 

Ponieważ nie mam w sobie siły  

Nie pocieszam innych 

Ponieważ nie obdarzono mnie pewnością  

Do niczego nie chcę przekonywać 

Ponieważ nie dano mi prawdziwej wiedzy  

Niczego nie twierdzę 

Ponieważ tylko to mi pozostało  

Wciąż kocham 

III. Twój Ojciec

Little girl, big heart

Oto napis na twoim T-shircie, Klementyno Lwie Serce, córeczko.  

Księżniczko waleczna. Jaka piękna jest Twoja zbroja, o Pani! Ale nie  

widzę 

oręża. Czym staniesz przeciwko Tej, która dzierży oścień? 

Czas porozmawiać poważnie. Wiedz, że czasami wielkie serce to 

za mało. Och, wiem o tym nazbyt dobrze. Ale wiedza nie leczy.  

Takie dla Ciebie sowie zagadki na wieczór. Na początek. Potem?  

Będziesz obserwować postępy ciemności. I małe kleksy jasności. 

Oto droga.  

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

III. Twój Ojciec

Trzecie dziecko

Basi

Przyszło znikąd Wyłoniło się z mgły  

Kilkanaście lat po swoim urodzeniu  

Stanęło przed nami A my bezradni  

uwierzyliśmy w dar 

Niegodni zabiegani powierzchowni  

śpiący za długo zaaferowani bardzo  

bardzo zagonieni 

Trzecie dziecko niczego nie chciało  

Za niczym nie goniło Niczego nie  

pożądało Było wyrozumiałe Nie  

mówiło językami ludzi i aniołów 

Nie miało daru prorokowania Nie  

znało tajemnic Nie posiadało wiedzy  

Nie umiało przenosić gór 

Ale było cierpliwe Dobrotliwe Nie  

zazdrościło Nie było chełpliwe Nie  

postępowało nieprzystojnie Nie szukało  

swego Nie unosiło się 

Nie radowało się z niesprawiedliwości  

Wszystko zakrywało Wierzyło  

wszystkiemu Spodziewało się  

wszystkiego I wszystko znosiło 

Trzecie dziecko stanęło przed nami  

Nieustające Zapewne bez wiary Ale  

myśmy wiedzieli 

Trzecie dziecko Nasze lustro Mętnawe  

Widzieliśmy jak gdyby w zagadce  

Ale teraz będziemy poznani tak  

jak na to zasługujemy Bo oto trzecie  

dziecko stanęło przed nami 

III. Twój Ojciec

Siddhartha

Książę mój książę z obcej opowieści Oto  

otwierają się odrzwia Wychodzisz na świat  

Tak jak moja córka Zobaczycie to samo  

Starość Kalectwo Zniedołęźnienie Lęk Ból  

Brama do prawdy otwiera się powoli Za  

chwilę ruszy orszak Biedny Książę Biedna  

Weroniko Niczego jeszcze nie wiecie Ale  

oto otwiera się Już za chwilę Już widać 

Książę módl się o jej siłę Wspomóż ją  

Żeby bogowie w swym kaprysie dali Jej  

mimo wszystko lekką duszę krok taneczny  

Serce które nie będzie musiało znosić  

zbyt wiele O bogowie Dajcie jej także  

wzrok sokoli słuch rysi węch  

najwierniejszego z przyjaciół człowieka  

Żeby nie umiała przejść obok nie usłyszeć  

nie wyczuć I żeby z daleka omijała Nowy  

wspaniały świat 

III. Twój Ojciec

Wiersz ostatni (waleta)

córeczce

Weroniko, Dezyderio. Nasi znajomi wciąż  

się mylą i mówią o Tobie: «Wiktorio» Może  

mają rację? Przecież nią jesteś. 

Nie wierzę, że by pisać poezję trzeba mieć zimne  

serce (jak powiada Czesław Miłosz w poemacie 

o Eurydyce i Orfeuszu). Ale gdyby tak jednak było, 

pamiętaj: lepiej nie pisać. 

Są sprawy większe. Ten, który to mówi, nie zawsze  

to wiedział. Teraz już wie i gotów jest na milczenie. 

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest udostępniony na licencji Licencja Wolnej Sztuki 1.3.
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/klejnocki-elegia-na-smierc-szczegolow-twoj-ojciec

Tekst opracowany na podstawie: Jarosław Klejnocki, Elegia na śmierć szczegółów - wiersze wybrane, wyd. K.I.T. "Stowarzyszenie żywych poetów", Opole 2012.

Wydawca: Fundacja Wolne Lektury

Publikacja zrealizowana w ramach biblioteki Wolne Lektury (www.wolnelektury.pl).

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Aleksandra Sekuła.

Okładka na podstawie: Herbstlandschaft. (Beschreibung lt. Quelle), Fanny Churberg, domena publiczna

Plik wygenerowany dnia 2025-10-29.