Henryk Zbierzchowski

Moja zemsta

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Moja zemsta

Jadwidze Mrozowskiej.

Było to śliczne, kochane, malutkie.  

Nie znałem dotąd kobiety podobnej.  

Uśmiech nie schodził z jej twarzyczki drobnej,  

Poco się smucić — życie jest tak krótkie.  

Coś z rozświetlonych motylich skrzydełek,  

Coś z gnanej wiatrem niteczki pajęczej,  

Z promyka słońca, koloru tęczy —  

Prawdziwy kociak, źle mówię dyabełek!  

Raz kiedym słuchał jak mi w duszy śpiewa,  

Jak złote myśli nachodzą mię tłumnie,  

Rzekła zwracając duże oczy ku mnie:  

Pan nie wraźliwy... a mię to tak gniewa! —  

Co? co? słyszycie! Boże! wielki Boże!  

Mnie, który gwiazdom wypowiadam wojnę,  

Mnie, którym w duszy wykołysał morze 

Olbrzymie, groźne, wiecznie niespokojne.  

Mnie, który jeden nad kwiatami władam,  

Słyszę sen lilii, kiedy w wieczór rośny 

Zamyka kielich — ten dzieciak nieznośny 

Pragnie odebrać wszystko, co posiadam.  

Zwołałem elfy, krasnoludki, gnomy,  

Duchy zrodzone w zmierzchu i psotnicze 

I wszystkie inne, których nie wyliczę,  

Świat ludziom obcy, a dla mnie znajomy.  

Co chwila postać nowa się wyłania,  

Siadły na brzegu mojego posłania.  

I rozpoczęły się dziwne narady...  

Wiatr jęczy... deszcze dzwonią w moje okno 

Czuję, jak drzewa gdzieś na dworze mokną,  

Jak za chmurami księżyc kona blady,  

Knujemy zemstę okrutną!  

Duchy choć rozmów naszych nikt nie słyszy 

Coraz to senniej, tajemniczej, ciszej 

Szeptają w ucho... sen idzie... jak smutno.  

Poszedłem w pomoc wszystkich duchów zbrojny 

Dziwnie wzburzony, z bijącymi tętny.  

Już w progu spotkał mię jej wzrok spokojny,  

A taki jasny i taki ponętny,  

Jak dno jeziora, gdy świt na nie padnie,  

Zaklęte skarby odkrywając na dnie.  

I byłbym zemścił się, lecz duchy psotne 

Na jej spojrzenie wszystkie mię odbiegły,  

Jedne w jej oczach jak szatanki legły,  

Kusząc... a inne rozbawione, lotne 

We sploty włosów ukryły się tłumnie,  

Błyszczące oczko obracając ku mnie.  

I nie wiem — pewnie Amora to sprawka,  

Który je na mnie uzbroił tajemnie,  

Bo rozpoczęła się dziwna zabawka,  

Tysiące łuków zwróciło się we mnie 

— Wierzcie mi — mogę przecież na to przysiąc —  

I złotych strzałek wyleciało tysiąc 

Prosto w me serce...  

Nie wiem dokładnie, co się potem stało,  

Kiedy skończyła się zabawa pusta —  

Dość, że mi grały archanielskie głosy,  

Dość, żem całował włosy, oczy, usta,  

A potem znowu usta, oczy, włosy 

I że mi było wiecznie mało, mało!!!  

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest w domenie publicznej.
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/impresye-moja-zemsta

Tekst opracowany na podstawie: Henryk Zbierzchowski, Impresye, nakł. Księgarni D.E. Friedleina, Kraków 1902.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła.

Okładka na podstawie: Luke Andrew Scowen, CC BY-SA 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-04-10.