Maria Konopnicka

Didko

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Didko

Była sobie Julcia mała,  

Co się ciągłe przeglądała.  

Ot, tak się jej uroiło,  

Że jest sobie bardzo miłą.  

Od lusterka do lusterka 

Biega, patrzy, oczkiem zerka,  

A jeżeli gdzie przysiadła,  

To na pewno wprost zwierciadła.  

Nieraz stara Tomaszowa 

Grozi Julce: «A pfe, brzydko!  

Panna nie wie, że się chowa 

Za każdziutkiem lustrem Didko,  

Co to ma słomiane nogi,  

A na głowie kozie rogi?  

Jeszcze, nie daj Boże, kiedy 

Dopyta się panna biedy!» —  

Ale Julcia ani pyta:  

— Co tam baje Tomaszowa!  

Niema Didka, wiem i kwita.  

Za lustrem się pająk chowa,  

Jak nie zmiotą pajęczyny...  

Didko?... Także! Czyste drwiny!  

Tomaszowa głową kiwa:  

— No, niech panna nie wyzywa,  

Bo jak kiedy co zobaczy,  

To zaśpiewa mi inaczej!  

Aż raz tata banię sprawił 

I w ogrodzie ją postawił.  

Szklana bania figle stroi:  

Jedno skraca, drugie dwoi,  

Tamto wydmie, to wypaczy,  

Słowem, wszystko w niej inaczej.  

Jaki taki tam przystanie,  

Jaki taki spojrzy w banię,  

Ramionami z śmiechem wzruszy;  

Bo też co to tam za uszy,  

Co za nosy, co za zęby,  

A nad wszystko — jakie gęby!  

Ale nasza Julcia mała 

Wcale o tem nie wiedziała.  

Wnet jej błyska myśl szczęśliwa:  

Lustro szklane, bania szklana,  

Więc zobaczy się jak żywa,  

Jak laleczka malowana!  

Biegnie, patrzy... Kto to taki?  

Nos ogromny, do tabaki;  

Uszy sterczą jak u sowy,  

Oczy ledwo widać z głowy,  

A od ucha aż do ucha 

Gęba brzydka, jak ropucha.. 

Patrzy, patrzy... aż nad głową 

Sterczy coś... ni to, ni owo...  

Może gałąź jakaś właśnie...  

Rusza się, jak kozie rogi...  

«Didko! Didko!» — Julcia wrzaśnie 

I puszcza się pędem w nogi.  

Próżno stara Tomaszowa 

Tuli Julcię i tłumaczy...  

Julcia zaraz oczki chowa,  

Kiedy lustro gdzie zobaczy.  

Lustro dobre jest w potrzebie:  

Czas w niem tracić jest rzecz brzydka.  

Kto się zbyt wpatruje w siebie,  

Prędzej, później ujrzy — Didka!  

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest w domenie publicznej.
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/didko/

Tekst opracowany na podstawie: Maria Konopnicka, Poezje dla dzieci do lat 10, część II, Wydawnictwo M. Arcta, Warszawa 1922.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, a korektę ze źródłem wikiskrybowie. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Aleksandra Kopeć, Paulina Ołtusek, Jan Szejko.

Okładka na podstawie: Wonderlane, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-04-11.