Maria Konopnicka

W Wielki Piątek

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

W Wielki Piątek

Tak mi się czasem wydaje, o Chryste,  

Że nie tam kędyś daleko, za morzem,  

Aleś tu u nas, miał drogi cierniste,  

I żeś tu naszem przechodził się zbożem,  

Puszczając palce po harfie tych kłosów,  

Co mają ludzki jęk i echa głosów.  

I że tu w którejś z chat naszych, o Panie,  

Gdzie przez tułaczy wytarte są progi,  

Był twój wieczernik smętny i rozstanie,  

I chleb łamany z braćmi, i te trwogi,  

By słów ostatnich nie wydały ściany,  

I pożegnania kielich — krwią nalany.  

I zdaje mi się, że te nasze sosny,  

Te brzozy białe, szumiące wśród niwy,  

To był ogrojec twej męki żałosny,  

To były twoje miesięczne oliwy,  

I że tej nocy twój pot kapał krwawy  

Na leśne zioła nasze i na trawy.  

I zdaje mi się, żeś tu był pojmany,  

W pęta zakuty i sieczon u słupa...  

Bo tak mi, Chryste, znajome twe rany,  

I siność twoja, i katów twych kupa,  

I świst rzemieni, co krają, jak nożem, —  

Że to nie mogło być gdzieś tam, za morzem!  

I wiem, że tutaj, na miedzy, wśród drogi,  

U jakiejś starej, zapadłej mogiły,  

Wyrość musiały te ciernie i głogi,  

Które w twą głowę bolesną się wpiły —  

Bo żadne inne tak ranić nie mogą,  

Jak te, co rosną tu, nad naszą drogą!  

I to wiem, Panie, żeś tu kędyś blizko,  

Pod krzyżem upadł na nasze ściernisko,  

I żeś krwią swoją tę ziemię zakrwawił,  

I obraz na niej swej męki zostawił, —  

I patrzę nieraz na pola te puste 

Jako na ową z Jeruzalem chustę.  

I widzę we mgle śnieżystej zdaleka,  

Z twarzą znędzniałą, z łachmanem na grzbiecie,  

Pochylonego ku ziemi człowieka,  

Którego wielki krzyż śmiertelnie gniecie,  

I wiem, że to jest Cyrenejczyk Chrysta 

A resztę mgła mi kryje, mgła śnieżysta.  

I wiem, i czuję, że tu jest Golgota,  

Gdzieś był do krzyża przybity, o Panie!  

Bo nie jest nigdzie tak ciężka tęsknota,  

I takie blasków słonecznych konanie, 

I taka żałość, i tak do ostatka 

Nigdzie przy krzyżu syna nie trwa matka.  

I zdaje mi się, żeś tu wyrzekł słowa:  

«Eli, Eloi, lamma sabbathani?» 

Że tu z ramienia zwisnęła ci głowa,  

I żeś tu skonał i zszedł do otchłani,  

Gdzie wszystko chwili wybawienia czeka,  

Od polnych głazów, do serca człowieka. 

I zdaje mi się, że tu leżysz w grobie,  

Który jest ciężkim zawalon kamieniem,  

I że straż pilna czyni się przy tobie...  

Ale ja czekam z tęsknotą i drżeniem,  

Bo wiem, i czuję, że tu też, o Panie,  

W dniu trzecim będzie twoje zmartwychwstanie!  

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest w domenie publicznej.
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/damnata-w-wielki-piatek/

Tekst opracowany na podstawie: Maria Konopnicka, Damnata. Poezye, wyd. Seyfarth i Czajkowski, Lwów 1900.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, a korektę ze źródłem wikiskrybowie. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Okładka na podstawie: Rozenkrans + Crucifix, Rchard@Flickr, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-04-11.