tłum. Edmund Cięglewicz

SCENA XV

Sokrates, Chór.

CHÓR

Antystrofa (Śpiew)
Czy ty uznajesz, że przez nas, jedyne boginie,
Zdrój łask ci płynie?
Ten człowiek gotów na twe skinienie
Oddać swe całe imienie.
Widzisz, jako stumaniał i nos zadarł w górę?
Więc teraz do woli drzyj skórę,
A spiesz się, bo taki narodek jest zmienny,
Jak wiatr wiosenny!
Sokrates wchodzi do swego domu.