tłum. Edmund Cięglewicz

SCENA IX

Ci sami i Chór.Na orchestrę wkracza orszak Chmur tj. 24 dziewic, ubranych w białe, powiewne, szaty, trzymających w ręku długie, przeźrocze zasłony, które przy tańcu wirują dokoła nich rytmicznie. Na głowach mają zielone wieńce. Obie przodownice czyli Arcychmury mają wieńce większe i berła w rękach.

SOKRATES

Jeśliś ich teraz nie dojrzał,

Masz, bratku, kurzą ślepotę.

WYKRĘTOWIC

A może.

ujrzał i woła z admiracją

O przenajświętsze!

Aliści pełno ich wszędzie.

SOKRATES

Wiedziałeś, że to boginie,

Czy nie wierzyłeś w ich boskość?

WYKRĘTOWIC

Gdzież tam! Myślałem, że chmury

To rosa, dymy i para.

SOKRATES

Kłamstwo, na Zeusa to bóstwa,

Co żywią lud myślicieli,

Jako doktorków i wróżów,

Gogów pierścienio-pazurnych,

Pieśni choralnej rakarzy,

Budowy świata naprawców,

Lecz darmozjadów, cyganów

Tuczą, bo wierszem im kadzą.

WYKRĘTOWIC

puka palcem w czoło

Oni to kują te bzdury:

«Chmur mokrych orkan piorunny,

Stułebna trąba Tryfona,

Grzywacza; gwizdów huragan,

Mgliste otocze, roztęcze,

Otęcze chmurne i ćmawe,

Chmurno zamgliste osmędy...»

Hej, pili za to i żarli

Minogi, tłuste łososie,

Kwiczoły i udka kuropatw!

SOKRATES

Z łaski tych bogiń — i słusznie.

WYKRĘTOWIC

Wżdy powiedz, co im się stało,

Jeśli to chmury naprawdę,

Że postać wzięły białych głów?

Prawdziwa chmura nie taka.

SOKRATES

Więc jaka, opisz jej kształty?

WYKRĘTOWIC

Nie wiem dokładnie, na przykład...

Do pierzyn lecą podobne,

Nigdy zaś, przebóg, do kobiet:

Te mają nosy jak trąby.

SOKRATES

A teraz zadam pytanie.

WYKRĘTOWIC

Mów żwawo, o co ci chodzi!

SOKRATES

Czyś widział kiedy na niebie

Chmurę o kształtach Kentaura,

Pantery, byka lub wilka?

WYKRĘTOWIC

Na Zeusa, prawda; mów dalej!

SOKRATES

Czym zechcą, stają się zaraz.

Gdy ujrzą gdzie perukarza,

Strojnisia, chłopiąt lubowcę,

Jakim jest syn Ksenofanta,

Drwiąc z szału durnia takiego,

Ukażą zady Kentaurów.

WYKRĘTOWIC

Cóż gdy zobaczą złodzieja

Groszy publicznych, Symona?

SOKRATES

By zdradzić łotra charakter,

W wilki przedziergną się zaraz.

WYKRĘTOWIC

Dlatego, kiedy ujrzały,

Jak puklerz prasnął Kleonim

Tchórza nad tchórze piętnując,

Wczoraj sarnami się stały.

SOKRATES

Dzisiaj zaś, widząc Klejstena —

Rozumiesz — wzięły kształt dziewek.

WYKRĘTOWIC

do chóru

Witajcie ninie, o Panny,

Jako dla innych łask pełne,

Mnie takoż w głos niebosiężny

Piejcie, Wszech światów Królowe!

CHOROS CHMUR

na tle fletów

ARCYCHMURA PIERWSZA

do Wykrętowica

Bądź pozdrowion, łowco wiedzy,

Siwy dziadu przedwiekowy!

ARCYCHMURA DRUGA

do Sokratesa

Ty zaś, gładkich słów proroku,

Mów! Słuchamy twej wymowy.

CHMURA A

Słuchać mędrków ani chcemy,

Bujających tych po niebie:

CHMURA B

Krom Prodyka dla mądrości

Jego wielkiej...

ARCYCHMURA PIERWSZA

przerywając

Kromia ciebie,

Co jak paw ulicą kroczysz,

Hardym okiem patrzysz z góry:

ARCYCHMURA DRUGA

I choć marzną bose pięty,

Ku nam czoło ślesz w lazury!

WYKRĘTOWIC

Ziemio matko! Co za głosy,

Święte, cudne, niepowszednie!

SOKRATES

Boć jedyne to boginie,

Arcybóstwa: reszta brednie!

WYKRĘTOWIC

oburzony

Jako? Na tę świętą ziemię,

Olimpijski Zeus — to nie bóg?

SOKRATES

Zeus? A jaki? Cóż ty breszysz?

Zeusa nie ma.

WYKRĘTOWIC

ze zdumieniem

Co powiadasz?

Któż więc deszcze, kto posyła?

Wyjaśnij mi to przed wszytkim!

SOKRATES

Właśnie Chmury. Przed twe oczy

Dam dowody na to jawne:

Mów, czyś widział, by deszcz padał

Gdzie bez chmury, kiedykolwiek?

Tożby lało i w pogody,

Kiedy chmury za granicą!

WYKRĘTOWIC

Na Apolla! Jak łopatą

Wsadziłeś mi w łeb tę mądrość,

A ja pierwej rozumiałem,

Że Zeus moczy, jak przez sito.

Ale któż tak łupie grzmotem,

Że aż drgają podkolanka?

SOKRATES

Chmury grzmią tak, gdy się toczą.

WYKRĘTOWIC

Jak, dlaczego, mów, ty śmiałku?

SOKRATES

Kiedy woda je przepełni,

Muszą z miejsca swego ruszyć,

A gdy zwisną ponad sobą,

Samą siłą swej ciężkości

Jedne waląc się na drugie,

Łamią się i łoskot ronią.

WYKRĘTOWIC

Ktoż więc zmusza je do ruchu,

Kto, powiadaj, czyż to nie Zeus?

SOKRATES

Nie on, ale wir powietrzny.

WYKRĘTOWIC

Wir? Ten — mówisz? Nie wiedziałem,

Że kopyta Zeus wyciągnął,

A za niego Wir jest królem.

Ale mimo to nic a nic

Nie pouczasz mnie, skąd grzmoty.

SOKRATES

Czyś nie słyszał, gdym wykładał,

Jak brzemienne wodą chmury,

Jedne waląc się na drugie,

Łoskot czynią, zagęszczone?

WYKRĘTOWIC

Mam ci wierzyć bez dowodów?

SOKRATES

Więc na tobie udowodnię:

Kiedy w Świątki Panateńskie

Żurem napchasz się po grdykę,

Czyć nie jeździ po żywocie,

Nagle czyż nie huknie z niego?

WYKRĘTOWIC

Na Apolla! Toć na wnątrzu

Strasznie burczy mi i kruczy:

Takie hań wyrabia gwałty

Żur mizerny, nikiej grzmoty;

Zrazu cicho: purli, purli,

Potem głośniej: purpur, purpur:

A gdy kucnę na usiadkę,

Grzmi jak piorun: pappaks, pappaks!

SOKRATES

Patrz! Z tyciusiej, ot, brzuszyny

Co za hejnał wypierdziałeś!

A dech wiatrów, niezmierzony,

Ten by nie miał czynić grzmotów?

WYKRĘTOWIC

Więc już nawet mówią ludzie:

«Zagrzmiał», gdy kto puści dołem.

Ale skąd się piorun niesie,

Ogniem zionąc? To wytłumacz!

Piorun, który jednych spali,

Drugich zgłuszy i osmali?

Ja bo wierzę: Zeus nim razi

Tych, co krzywo przysięgają!

SOKRATES

Och ty głupcze, ty stańczyku,

Ty przedpotopowy baju!

Gdyby raził krzywokleńce,

Czyżby nie był Symon ubit

I Kleonim i Teoros?

Toż to krzywokleńcze głowy!

On zaś własne razi chramy,

Sunion razi, Aten przyląd,

Oraz dęby święte! Za co?

Przedsię krzywo dąb nie przysiągł!

WYKRĘTOWIC

Nie wiem. Jednak prawisz mądrze.

Czymże jest więc piorun Zeusa?

SOKRATES

Kiedy skwarny wiatr zawieje

I wciśnie się w łono chmury,

Jako pęcherz ją nadyma;

Wnet w następstwie praw przyrody

Starga obwłok i wypada

Pod ciśnienia siłą straszną,

Zapalając się sam z siebie,

Pośród tarcia, pośród zgrzytu.

WYKRĘTOWIC

Doświadczyłem, przebóg, tego

Sam na sobie, tak przypadkiem:

Dla krewniaków w świątko Zeusa

Kiszkę smażąc, zapomniałem

Naciąć szelmy. Gdy się wzdęła,

Rozpuczyło ją i nagle

W same ślepia mi siurnęła,

Wrzącym łojem parząc gębę!

CHÓR

ARCYCHMURA I

Zapragnąłeś od nas chłopie,

Na gwałt wiedzy wielkiej ceny;

ARCYCHMURA II

Toż cię będą zwać szczęśliwym

Ateńczycy i Helleny,

Jeśli pamięć masz i pomysł.

Jeśli duch twój nie zna znoju...

CHMURA A

przerywając na wyścigi jedna drugiej

Jeśli ciało nie omdleje,

Ni w pochodzie, ni w postoju,

CHMURA B

Jeśli mrozy krzepko znosisz,

Nie obzierasz się za miską,

CHMURA C

Winem gardzisz i hulanką...

CHMURA D

Odsię żeniesz żądzę niską...

ARCYCHMURA I

A mądrości ten cel kładziesz,

W jaki praktyk winien mierzyć:

W sądach i na sejmach wygrać

I językiem pobój szerzyć!

WYKRĘTOWIC

Oto, czy duch mam jak rzemień,

Na bezsenne troski twardy,

Czy mój brzuch się umie kurczyć

I pożywić byle bulwą,

Fraszka o to: strzyma cielsko,

Gdybyś nawet kuł w nie młotem...

SOKRATES

Jeszcze jedno: w cudze bogi

Nie masz wierzyć, kromia w nasze,

Chaos, Chmury oraz Język,

W trójcę bożą tę, jedyną!

WYKRĘTOWIC

zahukany, z rezygnacją

Toć już innych nie pozdrowię,

Choćbym spotkał gdzie w ulicy,

Nie dam żertwy ani wina,

Ani im zakadzę mirrą!

ARCYCHMURA I

Śmiało wyjaw twe życzenia:

Sprawim, być się wszystko wiodło,

Póki będziesz nas czcił, wielbił,

Póki praktyk chęć — twe godło!

WYKRĘTOWIC

Panny możne, jedną dajcie

Rzecz maleńką: by w gadaniu

Każdy Hellen o sto stajań

Za mną został, het, het, w tyle!

ARCYCHMURA II

Stanie się to z łaski naszej:

Na wiek wieków, od tej chwili —

Więcej walnych wniosków w gminie

Nikt nad ciebie nie przesili!

WYKRĘTOWIC

Jechał je sęk... walne wnioski;

Dyć nie oto was tu proszę:

Chcę wykręcić się spod prawa,

Z lichwy wymknąć się pazdurów!

ARCYCHMURA I

Gdy niewielkich pragniesz rzeczy,

Spełni się twe rozkazanie:

Ninie naszym tu Świątnikom

Daj się, służ im, co sił stanie!

WYKRĘTOWIC

Wierzę wam i tak trza zrobić,

Bo mnie nędzi dola sroga

I ogiery, te rasowe,

I ta żonka, strasznie droga!

śpiewa:

Więc wam daję duszę, ciało;

Róbcie teraz, wydziwiajcie,

Co się będzie podobało!

Bijcie, głódźcie, pić nie dajcie,

Drzyjcie pasy, na mróz w budzie

Zawrzyjcie mnie!... Bych ze saka

Lichwy umknął, byle ludzie

Bali się mnie, jak junaka,

Śmiałka, zbója, kpa, urwisza,

Pieniacza, psa, lisa, łgarza,

Wygi, gada, gza, okpisza,

Hycla, kręta, łotra, wszarza

I piernikarza!

Choćby mi tak powiedał do oczu świat cały,

Niechaj mi robią, co chcą, niechaj drą w kawały,

Klnę się Demetrą:

Niech mnie już i posieką, i na kiszkę zetrą,

I zżrą mędrały!

CHÓR

Jakiż to w nim duch ogromny,

Na wsze gotów i przytomny!

Słysz więc, że niebosiężną okryjesz się chwałą

Wśród ludzi, kiedy pojmiesz tę naukę całą!

WYKRĘTOWIC

Cóż zyskam?

CHÓR

Po wiek wieków, łaskami naszemi

Darzon, zyskasz raj szczęścia śród ludzi na ziemi!

WYKRĘTOWIC

Czy ujźrą to me oczy naprawdę?

CHÓR

Tak będzie.

Podwoje twego domu wielki tłum obsiędzie,

Aby z tobą obcować i wejść w rozgowory:

Będziesz im pisał pozwy, skargi i wiódł spory

Za tysiące dukatów, twego sprytu godne!

ARCYCHMURA I

do Sokratesa

Bierz się więc do tego starca,

Wstępne pocznij nauczanie,

Umysł dobrze mu pomieszaj,

Potem pytaj go o zdanie!