Wolne Lektury potrzebują pomocy...

Dzieciaki korzystające z Wolnych Lektur potrzebują Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas jedynie 447 osób.

Aby działać, potrzebujemy 1000 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Wybierz kwotę wsparcia
Tym razem nie pomogę
Pracuj dla Wolnych Lektur

Pracuj dla Wolnych Lektur! Szukamy fundraiserek i fundraiserów >>>

x

5757 darmowych utworów do których masz prawo

Język Język

Motyw: Kobieta "upadła",
motyw: Słowo,
autor: Pietro Aretino

  • Pietro Aretino X
  1. Pietro Aretino, O łajdactwach męskich

Motyw: Kobieta "upadła"

W określeniu kobiety jako upadłej kryje się pewien rodzaj hipokryzji oraz drogowskaz ku pruderyjnej i drobnomieszczańskiej moralności (zresztą w Moralności pani Dulskiej znajdziemy przynajmniej dwa przykłady kobiet ,,upadłych"). Nie sposób jednak nie przyznać, że jest to motyw bogato egzemplifikowany w literaturze — obejmuje nie tylko postaci prostytutek — takich jak Magdalenka z Lalki, ale też liczne bohaterki, których zachowanie jest oceniane jako nieodpowiadające roli kobiety i potępiane. Gdy nie powiodły się próby znalezienia innego określenia, wprowadziliśmy motyw, zaznaczając za pomocą cudzysłowu dystans wobec wartościującego epitetu stanowiącego drugi człon nazwy. Zdajemy sobie sprawę, że wyszukując fragmenty na ten temat, tworzymy przede wszystkim zbiór wypowiedzi stereotypowych — jednak może warto je zebrać i zinterpretować.

Motyw: Słowo

Jest słowo stwórcze — to, które było na początku według Ewangelii Jana oraz słowo poetyckie — również tworzące światy. Poeci romantyczni chętnie odwoływali się do tej pierwotnej, ewangelicznej boskiej mocy słowa. Byli jednak i sceptycy, którzy, jak Hamlet w książkach widzieli tylko pustkę słów („Słowa, słowa, słowa”) nie docierających do istoty rzeczywistości. Słowo łączy się więc tematycznie z hasłami takimi jak stworzenie, twórczość, poeta, literat, książka. W romantyzmie trwała dyskusja nad etymologią nazwy Słowian; jedni uważali, że pochodzi ona od sławy, inni, że od słowa (pierwsza koncepcja podkreślała w ukształtowaniu słowiańskiej tożsamości rolę walecznych, bohaterskich czynów orężnych, druga — rolę poetów).

Autor: Pietro Aretino

Ur.
20 kwietnia 1492 w Arezzo
Zm.
21 października 1556 w Wenecji
Najważniejsze dzieła:
Ragionamenti (cz. 1--2 1536-56, m.in. Żywoty kurtyzan , O łajdactwach męskich ), La cortigiana (1525), Sonetti lussuriosi (1526)

Włoski satyryk, poeta, dramatopisarz i publicysta okresu renesansu, utrzymywał się również z szantażu literackiego, zyskując sobie miano ,,bicza książąt". Urodził się w biednej rodzinie, w młodości zajmował się malarstwem, następnie zaczął próbować sił w literaturze. W 1512 roku wydał w Wenecji tomik sonetów. Po przybyciu do Rzymu znalazł bogatego mecenasa, który polecił go na dworze papieskim. Obdarzony wrodzonym dowcipem i żyłką satyryczną szybko zyskał względy prałatów, książąt i artystów, którzy zabiegali o jego przyjaźń w obawie przed ostrym piórem Aretina. Uprawiał różne gatunki literackie: od listów poświęconych bieżącym wydarzeniom politycznym, przez bezpruderyjne sonety erotyczne, dialogi opisujące życie kurtyzan, komedie, aż po dzieła głęboko religijne.

Zamknij

* Ładowanie