TPWL

Wolne Lektury potrzebują pomocy! Wesprzyj bezpłatną bibliotekę internetową i przeczytaj opowiadanie Pawła Sołtysa napisane specjalnie dla Ciebie.

x

Spis treści

    1. Cierpienie: 1
    2. Dziecko: 1
    3. Historia: 1
    4. Klęska: 1
    5. Los: 1 2
    6. Matka: 1 2
    7. Matka Boska: 1
    8. Niewola: 1
    9. Pamięć: 1
    10. Polak: 1
    11. Pozory: 1
    12. Syn: 1
    13. Tajemnica: 1
    14. Trucizna: 1
    15. Walka: 1 2
    16. Wąż: 1
    17. Wróg: 1
    18. Zabawa: 1
    19. Zmartwychwstanie: 1

    Adam MickiewiczSonety odeskieDo matki Polki

    1

    Matka, Syn, Polak, Los, HistoriaO matko Polko! gdy u syna twego

    W źrenicach błyszczy genijuszu[1] świetność;

    Jeśli mu patrzy z czoła dziecinnego

    Dawnych Polaków duma i szlachetność;

    5

    Jeśli rzuciwszy rówieśników grono,

    Do starca bieży, co mu dumy pieje[2];

    Jeżeli słucha z głową pochyloną,

    Kiedy mu przodków powiadają dzieje:

    Matka, Matka Boska, Cierpienie, Walka, ZmartwychwstanieO matko Polko! źle się twój syn bawi!

    10

    Klęknij przed Matki Bolesnej obrazem,

    I na miecz patrzaj, co Jej serce krwawi:

    Takim wróg piersi twe przeszyje razem!

    Bo choć w pokoju zakwitnie świat cały,

    Choć się sprzymierzą rządy, ludy, zdania:

    15

    Syn twój wyzwany do boju bez chwały

    I do męczeństwa… bez zmartwychpowstania.

    Wąż, Pozory, Trucizna, TajemnicaKażże mu wcześnie w jaskinią samotną

    Iść na dumanie… zalegać rohoże[3],

    Oddychać parą zgniłą i wilgotną

    20

    I z jadowitym gadem dzielić łoże.

    Tam się nauczy pod ziemię kryć z gniewem

    I być jak otchłań w myśli niedościgły;

    Mową truć z cicha, jak zgniłym wyziewem,

    Postać mieć skromną, jako wąż wystygły.

    25

    Dziecko, Zabawa, Los, NiewolaNasz Odkupiciel, dzieckiem w Nazarecie,

    Piastował krzyżyk, na którym świat zbawił:

    O matko Polko! ja bym twoje dziecie[4]

    Przyszłymi jego zabawkami bawił.

    Walka, Wróg, Klęska, PamięćWcześnie mu ręce okręcaj łańcuchem,

    30

    Do taczkowego każ zaprzęgać woza,

    By przed katowskim nie zbladnął obuchem[5],

    Ani się spłonił[6] na widok powroza[7];

    Bo on nie pójdzie, jak dawni rycerze,

    Utkwić zwycięski krzyż w Jeruzalemie,

    35

    Albo jak świata nowego żołnierze

    Na wolność orać, krwią polewać ziemię.

    Wyzwanie przyszle[8] mu szpieg nieznajomy,

    Walkę z nim stoczy sąd krzywoprzysiężny;

    A placem boju będzie dół kryjomy,

    40

    A wyrok o nim wyda wróg potężny.

    Zwyciężonemu za pomnik grobowy

    Zostaną suche drewna szubienicy,

    Za całą sławę krótki płacz kobiecy

    I długie, nocne rodaków rozmowy.

    Pisałem na drodze do Genui 1830.

    Przypisy

    [1]

    genijusz — dziś popr.: geniusz.

    [2]

    dumy pieje — śpiewa dumy; mówi o przeszłości.

    [3]

    rohoża (daw.) — rogoża; mata pleciona z sitowia, łyka lub innych łodyg.

    [4]

    dziecie — dziś popr.: dziecię.

    [5]

    obuch — tępo zakończona część niektórych narzędzi, np. siekiery, znajdująca się po drugiej stronie ostrza.

    [6]

    spłonić się — oblać się rumieńcem.

    [7]

    powróz — gruby sznur skręcony z włókna.

    [8]

    przyszle — dziś popr.: przyśle.

    Close
    Please wait...