Wolne Lektury potrzebują pomocy...



Wolne Lektury są za darmo i bez reklam, bo utrzymują się z dobrowolnych darowizn i dotacji.

Na stałe wspiera nas 376 czytelników i czytelniczek.

Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 1000 regularnych darczyńców. Potrzebujemy Twojej pomocy!

Tak, dorzucę się do Wolnych Lektur!
Tym razem nie pomogę, przechodzę prosto do biblioteki
Znajdź nas na YouTube

Audiobooki Wolnych Lektur znajdziesz na naszym kanale na YouTube.
Kliknij, by przejść do audiobooków.

x
Do Niemna → ← Do Marii P...

Spis treści

    1. Cierpienie: 1
    2. Dziecko: 1
    3. Historia: 1
    4. Klęska: 1
    5. Los: 1 2
    6. Matka: 1 2
    7. Matka Boska: 1
    8. Niewola: 1
    9. Pamięć: 1
    10. Polak: 1
    11. Pozory: 1
    12. Syn: 1
    13. Tajemnica: 1
    14. Trucizna: 1
    15. Walka: 1 2
    16. Wąż: 1
    17. Wróg: 1
    18. Zabawa: 1
    19. Zmartwychwstanie: 1

    Adam MickiewiczSonety odeskieDo matki Polki

    Matka, Syn, Polak, Los, HistoriaO matko Polko! gdy u syna twego
    W źrenicach błyszczy genijuszu[1] świetność;
    Jeśli mu patrzy z czoła dziecinnego
    Dawnych Polaków duma i szlachetność;
    Jeśli rzuciwszy rówieśników grono,
    Do starca bieży, co mu dumy pieje[2];
    Jeżeli słucha z głową pochyloną,
    Kiedy mu przodków powiadają dzieje:
    Matka, Matka Boska, Cierpienie, Walka, ZmartwychwstanieO matko Polko! źle się twój syn bawi!
    Klęknij przed Matki Bolesnej obrazem,
    I na miecz patrzaj, co Jej serce krwawi:
    Takim wróg piersi twe przeszyje razem!
    Bo choć w pokoju zakwitnie świat cały,
    Choć się sprzymierzą rządy, ludy, zdania:
    Syn twój wyzwany do boju bez chwały
    I do męczeństwa… bez zmartwychpowstania.
    Wąż, Pozory, Trucizna, TajemnicaKażże mu wcześnie w jaskinią samotną
    Iść na dumanie… zalegać rohoże[3],
    Oddychać parą zgniłą i wilgotną
    I z jadowitym gadem dzielić łoże.
    Tam się nauczy pod ziemię kryć z gniewem
    I być jak otchłań w myśli niedościgły;
    Mową truć z cicha, jak zgniłym wyziewem,
    Postać mieć skromną, jako wąż wystygły.
    Dziecko, Zabawa, Los, NiewolaNasz Odkupiciel, dzieckiem w Nazarecie,
    Piastował krzyżyk, na którym świat zbawił:
    O matko Polko! ja bym twoje dziecie[4]
    Przyszłymi jego zabawkami bawił.
    Walka, Wróg, Klęska, PamięćWcześnie mu ręce okręcaj łańcuchem,
    Do taczkowego każ zaprzęgać woza,
    By przed katowskim nie zbladnął obuchem[5],
    Ani się spłonił[6] na widok powroza[7];
    Bo on nie pójdzie, jak dawni rycerze,
    Utkwić zwycięski krzyż w Jeruzalemie,
    Albo jak świata nowego żołnierze
    Na wolność orać, krwią polewać ziemię.
    Wyzwanie przyszle[8] mu szpieg nieznajomy,
    Walkę z nim stoczy sąd krzywoprzysiężny;
    A placem boju będzie dół kryjomy,
    A wyrok o nim wyda wróg potężny.
    Zwyciężonemu za pomnik grobowy
    Zostaną suche drewna szubienicy,
    Za całą sławę krótki płacz kobiecy
    I długie, nocne rodaków rozmowy.

    Pisałem na drodze do Genui 1830.

    Przypisy

    [1]

    genijusz — dziś popr.: geniusz. [przypis edytorski]

    [2]

    dumy pieje — śpiewa dumy; mówi o przeszłości. [przypis edytorski]

    [3]

    rohoża (daw.) — rogoża; mata pleciona z sitowia, łyka lub innych łodyg. [przypis edytorski]

    [4]

    dziecie — dziś popr.: dziecię. [przypis edytorski]

    [5]

    obuch — tępo zakończona część niektórych narzędzi, np. siekiery, znajdująca się po drugiej stronie ostrza. [przypis edytorski]

    [6]

    spłonić się — oblać się rumieńcem. [przypis edytorski]

    [7]

    powróz — gruby sznur skręcony z włókna. [przypis edytorski]

    [8]

    przyszle — dziś popr.: przyśle. [przypis edytorski]

    Close
    Please wait...