Wolne Lektury potrzebują pomocy...


Potrzebujemy Twojej pomocy!

Na stałe wspiera nas 435 czytelników i czytelniczek.

Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 1000 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Tak, dorzucę się do Wolnych Lektur!
Tym razem nie pomogę, przechodzę prosto do biblioteki
Ufunduj e-książki dla dzieciaków

Lektury szkolne za darmo dla każdego dzieciaka? To możliwe dzięki wsparciu darczyńców takich jak Ty! Kliknij i dorzuć się >>>

x

5981 darmowych utworów do których masz prawo

Język

Gatunek: Akt,
motyw: Niewola,
motyw: Kobieta "upadła",
autor: Franciszek Żmurko

  • Franciszek Żmurko X

Gatunek: Akt

Brak opisu.

Motyw: Niewola

Motyw ten wykorzystujemy, żeby wskazać fragmenty definiujące, czym jest niewola (duchowa, fizyczna, polityczna) oraz opisujące doświadczenie życia w niewoli, a także jego konsekwencje (często trwające długo po odzyskaniu wolności).

Motyw: Kobieta "upadła"

W określeniu kobiety jako upadłej kryje się pewien rodzaj hipokryzji oraz drogowskaz ku pruderyjnej i drobnomieszczańskiej moralności (zresztą w Moralności pani Dulskiej znajdziemy przynajmniej dwa przykłady kobiet ,,upadłych"). Nie sposób jednak nie przyznać, że jest to motyw bogato egzemplifikowany w literaturze — obejmuje nie tylko postaci prostytutek — takich jak Magdalenka z Lalki, ale też liczne bohaterki, których zachowanie jest oceniane jako nieodpowiadające roli kobiety i potępiane. Gdy nie powiodły się próby znalezienia innego określenia, wprowadziliśmy motyw, zaznaczając za pomocą cudzysłowu dystans wobec wartościującego epitetu stanowiącego drugi człon nazwy. Zdajemy sobie sprawę, że wyszukując fragmenty na ten temat, tworzymy przede wszystkim zbiór wypowiedzi stereotypowych — jednak może warto je zebrać i zinterpretować.

Autor: Franciszek Żmurko

Ur.
18 lipca 1859 we Lwowie
Zm.
9 października 1910 w Warszawie
Najważniejsze dzieła:
Z rozkazu padyszacha (1881), Portret kobiety z wachlarzem (1884), Mauretanka ostrząca jatagan (1891), Przeszłość grzesznika (1895)

Studiował we Lwowie pod okiem Franciszka Tepy, w Krakowskiej Szkole Sztuk Plastycznych u Jana Matejki, a następnie w Wiedniu, Monachium, Rzymie i Paryżu. Był portrecistą, w jego dorobku zachowały się studia kobiecych głów, przedstawienia kobiet w półpostaci z nagimi ramionami, głębokim dekoltem odsłaniającym piersi. Rozpuszczone swobodnie włosy, lekko rozchylone usta, przymknięte oczy przy zastosowaniu miękkiego światłocienia nadają przedstawieniom kobiet intymny i jednoznacznie erotyczny charakter. Wielkoformatowe kompozycje autora, często zawierające kobiece akty, to złożone alegorie, sceny o charakterze orientalnym, skomponowane według akademickich prawideł.

Franciszek Żmurko w Wikipedii
Franciszek Żmurko w Culture.pl
Zamknij

* Ładowanie