Wolne Lektury potrzebują pomocy...

Dzieciaki korzystające z Wolnych Lektur potrzebują Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas jedynie 441 osób.

Aby działać, potrzebujemy 1000 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Wybierz kwotę wsparcia
Tym razem nie pomogę
Pracuj dla Wolnych Lektur

Pracuj dla Wolnych Lektur! Szukamy fundraiserek i fundraiserów >>>

x

5730 darmowych utworów do których masz prawo

Język Język

Autor: Sandro Botticelli,
motyw: Chrystus

  • Sandro Botticelli X
  • Chrystus X

Autor: Sandro Botticelli

Ur.
1 marca 1444-45 we Florencji
Zm.
17 maja 1510 we Florencji
Najważniejsze dzieła:
Wiosna (La Primavera) (1477), Wenus i Mars (1485), Narodziny Wenus (1485), Zwiastowanie (1490)

Alessandro di Mariano Filipepi znany jako Sandro Botticelli.
Włoski malarz renesansowy okresu quattrocento, na stałe związany z Florencją. Był kontynuatorem poszukiwań wczesnorenesansowej Szkoły florenckiej, uczniem Fra Filippo Lippiego. Botticelli nie opuszczał Włoch, pracując głównie w rodzinnym mieście oraz w późniejszym okresie w Rzymie. Pozostaje pod wpływem doświadczeń malarstwa włoskiego oraz niderlandzkiego, okresu renesansu. Botticelli tworzył głównie na zamówienie możnego rodu Medyceuszy oraz na zlecenie głowy kościoła katolickiego papieża Sykstusa IV. Był autorem licznych fresków, w tym trzech scen biblijnych przeznaczonych do Kaplicy Sykstyńskiej, wielkoformatowych obrazów tablicowych głównie scen mitologicznych (Narodziny Wenus), scen biblijnych (Pokłon trzech króli) oraz wielu scen alegorycznych i portretów (Portret nieznajomego z medalem). Wielokrotnie umieszczał mecenasów w swoich kompozycjach, nierzadko jako świętych i bogobojnych. Jego twórczość charakteryzuje bardzo szczegółowy rysunek, odejście od realizmu na rzecz języka poetyckiego i dekoracyjności, specyficzne podejście do ruchu, linearyzm, a w konsekwencji odrealnienie postaci. Stworzył niepowtarzalny, niezwykle dekoracyjny styl, w którym dominuje chłodny i czysty kolor.

Sandro Botticelli w Wikipedii

Motyw: Chrystus

Figura Chrystusa, jako uosobienia bezinteresownego poświęcenia własnego życia dla zbawienia wszystkich ludzi, w imię miłosierdzia i współczucia — stała się ważnym (i kontrowersyjnym) motywem literatury polskiej okresu romantyzmu. Metaforyczne myślenie o Polsce pod zaborami jako o Chrystusie wśród narodów Europy, które wywarło głęboki wpływ na kształt naszej kultury i funkcjonujące w jej obrębie idee — czerpie z takiego właśnie rozumienia figury Chrystusa. Motyw ten odnajdziemy także u twórców młodopolskich (w innych nieco kontekstach), czy w literaturze okresu II wojny światowej.
Wyrazista analogia między losami Polski a żywotem Chrystusa została przeprowadzona w wizji księdza Piotra w Dziadach (wśród podobieństw znalazły się m.in. rzeź niewiniątek, osoba Piłata, Golgota i in.).

Zamknij

* Ładowanie