Oferta dla Przyjaciół Wolnych Lektur...

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do specjalnych publikacji współczesnych autorek i autorów wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur.

TAK, chcę dołączyć!
Nie, rezygnuję z tej oferty
Oferta dla Przyjaciół

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do specjalnych publikacji wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur. Kliknij, by przejść do strony płatności!

x
X
Support!
Help free the book!George Orwell - Rok 1984
collected: 14150.00 złneeded: 18750.00 złuntil fundraiser end:
Help free the book!

5647 free readings you have right to

Language Language

Author: Konrad Krzyżanowski,
motif: Starość

  • Konrad Krzyżanowski X
  • Starość X

Author: Konrad Krzyżanowski

Ur.
15 lutego 1872 w Krzemieńczuku na Naddnieprzańskiej Ukrainie
Zm.
25 maja 1922 w Warszawie
Najważniejsze dzieła:
Portret Bronisławy Ostrowskiej (1901), Chmury (1906), Chmury w Finlandii (1908), Portret Pelagii Witosławskiej (1912-13), Portret żony z kotem (1912), Portret Józefa Piłsudskiego (1920)

Malarz; kształcił się w Szkole Malarskiej w Kijowie, w petersburskiej Akademii Sztuk Pięknych oraz w Monachium. Przez całe życie, podczas studiów i później, kiedy sam został profesorem, regularnie wyjeżdżał na plenery: do Włoch, na Węgry, do Finlandii lub bliżej – na polską prowincję. Od 1900 roku związany z intelektualnym środowiskiem skupionym wokół Warszawskiego Towarzystwa Artystycznego i czasopisma „Chimera”. Był jednym z najważniejszych przedstawicieli polskiego ekspresjonizmu. Tworzył rozmalowane, dynamiczne kompozycje w kontrastowych barwach: portrety psychologiczne oraz pejzaże, których forma często graniczyła z abstrakcyjną wizją.

Konrad Krzyżanowski in Wikipedia
Konrad Krzyżanowski in Culture.pl

Motif: Starość

Dość często spotykamy w literaturze refleksje na temat tego końcowego etapu życia, który wiąże się ze stopniowym wycofywaniem się z aktywności, osłabieniem sił, przemianami obumierającego ciała, często z chorobą. Jednocześnie ludzie starzy mogą być skarbnicą wiedzy zdobytej podczas długiego życia, mogą w społeczności pełnić rolę świadków historii, osób przekazujących i podtrzymujących tradycję, wreszcie: mędrców. Mogą, lecz nie zajmują takiej pozycji automatycznie wraz z osiągnięciem pewnego wieku, nie należy się bowiem łudzić, że:
„Wszak siwizna zwyczajnie talenta posiada,/
Wszak w zmarszczkach rozum mieszka, a gdzie broda siwa,/
Tam wszelka doskonałość zwyczajnie przebywa.” (I. Krasicki, Do króla)
Starość wiąże się także ze wspominaniem.

Close

* Loading