Oferta dla Przyjaciół

Czytaj teksty współczesnych autorek i autorów wcześniej niż inni. Ty decydujesz, ile płacisz!

Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur.

TAK, chcę dołączyć!
Nie, rezygnuję z tej oferty
Przekaż 1% na Wolne Lektury

Przekaż 1% podatku na Wolne Lektury. Wpisz w PIT nasz KRS 00000 70056
Nazwa organizacji: Fundacja Nowoczesna Polska

Jeśli zrobiłeś / zrobiłaś to w poprzednim roku, nie musisz nic zmieniać. Kliknij, by dowiedzieć się więcej >>>>

x

5668 free readings you have right to

Language Language

Author: Bernardo zw. Canaletto Bellotto,
motif: Miasto

  • Bernardo zw. Canaletto Bellotto X

Author: Bernardo zw. Canaletto Bellotto

Ur.
30 stycznia 1721 w Wenecji
Zm.
17 listopada 1780 w Warszawie
Najważniejsze dzieła:
Widok Warszawy od strony Pragi (1770), Widok Warszawy z tarasu Zamku Królewskiego (1773), Widok Ujazdowa i Łazienek (1776), Krakowskie Przedmieście od strony Nowego Światu (1778), Kościół brygidek i Arsenał w Warszawie (1780)

Malarz i grafik, uczeń swojego wuja Antonio Canal, zwanego Canalletto, słynnego weneckiego weducisty, czyli autora widoków miasta. Od 1767 związany z Warszawą, jako malarz królewski na dworze Stanisława Augusta. Autor niezwykle precyzyjnych, realistycznych ujęć warszawskich ulic. Narzędziem pracy, które pozwalało wydobywać najdrobniejsze detale i osiągnąć taką głębię ostrości była camera obscura (inaczej kamera otworkowa, prototyp aparatu fotograficznego – prosty optyczny przyrząd, pozwalający otrzymać na tylnej ściance camery odwrócony obraz rzeczywistości). Obrazy Canaletta były przeznaczone do rezydencji Stanisława Augusta, m.in. Zamku Królewskiego. Po drugiej wojnie światowej posłużyły jako niezastąpione źródło ikonograficzne przy odbudowie stolicy.

Bernardo zw. Canaletto Bellotto in Wikipedia
Bernardo zw. Canaletto Bellotto in Culture.pl

Motif: Miasto

Ma ono w kulturze podwójne oblicze: miejsca zepsucia (Sodomy, Babilonu) gdzie ludzie, żyjący w oderwaniu od swych ,,naturalnych" korzeni, żyjący anonimowo, ukryci w tłumie, dopuszczają się bezwstydnie wszelkiego rodzaju występków (tak np. w Quo vadis Sienkiewicza). W ten sposób opisywane są przede wszystkim stolice państw. Szczególną pozycję wśród miast w polskiej literaturze zajmuje Paryż (przez wiele wieków nadający ton polityce, potem sztuce, a w końcu - modzie), Warszawa (jako miasto-buntownik i miasto-feniks), czy Petersburg (jako miasto ,,nienaturalne", powstałe dla potrzeb władcy, a nie dla mieszkańców metropolii - tak przedstawiony jest m.in. w Ustępie III części Dziadów). Miasto jest też miejscem triumfu myśli ludzkiej - w zakresie techniki, architektury, sztuki (w ten sposób widzi piękno miasta choćby Wokulski opisując Paryż).

Close

* Loading