Oferta dla Przyjaciół Wolnych Lektur...

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do specjalnych publikacji współczesnych autorek i autorów wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur.

TAK, chcę dołączyć!
Nie, rezygnuję z tej oferty
Ankieta czytelników Wolnych Lektur

Wypełnij ankietę i pomóż nam rozwijać Wolne Lektury. Zajmie Ci to kilka minut, a nam pomoże stworzyć bibliotekę, która odpowiada na potrzeby naszych Czytelników i Czytelniczek.

x

5668 free readings you have right to

Language Language

Author: Antoni Brodowski,
period: XIX wiek,
motif: Starość

  • Antoni Brodowski X
  • Starość X

Author: Antoni Brodowski

Ur.
przed 26 grudnia 1784 w Warszawie
Zm.
31 marca 1832 w Warszawie
Najważniejsze dzieła:
Edyp i Antygona (1828), Gniew Saula na Dawida (1812-1819), Parys w czapce frygijskiej (ok. 1813-14), Portret Ludwika Osińskiego w stroju wolnomularskim (ok. 1820), Portret Karola Brodowskiego (ok. 1815)

Antoni Brodowski łączył początki życia artystycznego z pracą urzędnika. Pracował w Ministerstwie Sprawiedliwości i jednocześnie kształcił się na stypendiach w Paryżu. Najważniejszym doświadczeniem była dla niego nauka w pracowni Jacquesa Luis Davida, słynnego francuskiego klasycysty. Po sukcesie na wystawie w 1820 roku został profesorem malarstwa na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Warszawskiego. Doprowadził do reformy systemu nauczania w pracowniach, m.in. wprowadził rysunek z żywego modela. Był autorem monumentalnych kompozycji o tematyce religijnej, mitologicznej oraz doskonałym portrecistą. Jego płótna charakteryzuje doskonały rysunek, wyważona kompozycja, statyczne, niemal teatralne pozy przedstawionych postaci, antyczny strój.

Antoni Brodowski in Wikipedia
Antoni Brodowski in Culture.pl

Period: XIX wiek

No description.

Motif: Starość

Dość często spotykamy w literaturze refleksje na temat tego końcowego etapu życia, który wiąże się ze stopniowym wycofywaniem się z aktywności, osłabieniem sił, przemianami obumierającego ciała, często z chorobą. Jednocześnie ludzie starzy mogą być skarbnicą wiedzy zdobytej podczas długiego życia, mogą w społeczności pełnić rolę świadków historii, osób przekazujących i podtrzymujących tradycję, wreszcie: mędrców. Mogą, lecz nie zajmują takiej pozycji automatycznie wraz z osiągnięciem pewnego wieku, nie należy się bowiem łudzić, że:
„Wszak siwizna zwyczajnie talenta posiada,/
Wszak w zmarszczkach rozum mieszka, a gdzie broda siwa,/
Tam wszelka doskonałość zwyczajnie przebywa.” (I. Krasicki, Do króla)
Starość wiąże się także ze wspominaniem.

Close

* Loading