Kazimierz Przerwa-Tetmajer

Herakles

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Herakles

1. Strona tytułowa

2. Spis treści

3. Początek utworu

4. Przypisy

5. Wesprzyj Wolne Lektury

6. Strona redakcyjna

Herakles

Przez stepy szedł Herakles, niósł maczugę z drzewa,

a w kędziorach mu bujnych wiatr świszczący śpiewa

i o bary szerokie bije, jak o skałę.

Słońce mu promieniało na piersi wspaniałe

i nogi by ze spiżu[1]. Szedł młodzieńczej krasy[2]

i chwały pełen, wielbion przez rzeki i lasy,

góry i morza sine, syn Zewsa[3] straszliwy —

li mu nie dostawało[4] na kark ze lwa grzywy.

Idąc w step, myślał w duszy: «Daj mi, Boże Panie,

jakie w tej pustce wielkiej ogromne spotkanie,

bo serce moje pragnie boju, walczyć żądam!

Jestem młody i mocny! Niech w oczy spoglądam

larwom ogniem zionącym, lub hufiec tytanów

na mej drodze, niebieski mój ojcze, zastanów[5]!

Jestem młody i młodość podnosi krew moję[6]!

Jestem mocny — jak burza na obłokach stoję,

chcę walczyć! Walka, boje są pracą młodości!

Płomienna lawa w mojej przetacza się kości,

i dnia jednego nie chcę mieć w pamięci, stary,

w którym nie pokonałem, w którym moje bary

nie zadrżały zwycięstwa dreszczem, kędy[7] więcej

jest rozkoszy, niż w dreszczu na piersi dziewczęcej.

Na tom zrodzon, by walczyć. Gdzie oko me sięga,

potwór się za potworem przeciw mnie wylęga,

i wdzięczny-ć jestem, Zewsie, za owe wyrody,

bo gdybym nie miał walczyć, cóż bym robił, młody?

Młodość w walce strawiona, w lesie i w pustyni,

męża słupem brązowym i półbogiem czyni».

Gdy tak mówi, aliści[8] z piaszczystej uboczy[9],

ogonem boki bijąc, lew olbrzymi kroczy,

cień potworny wlekący. Gdy ujrzał człowieka,

stanął, krwawą mu złością wraz[10] oko zacieka,

zjeżył grzywę i z piersi zły pomruk wyrzuci,

jak grzmot z chmury, zajadłej oznajmienie chuci.

I zaśmiała się w szczęściu młoda pieśń herosa,

ruszył naprzód, odważnie natarł na kolosa,

maczugą łeb mu trzaska, a gdy lew pazury

i kły weń wbił, że grube krwi spłynęły sznury,

i gdy od lwiego trupa cały we krwi swojej

szedł znój spłukać i rany obmywać u zdroi[11]

i w spiekłe walką usta czerpać z nich ochłody:

cieszył się, że lwa spotkał i z lwem walczył, młody.

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą: wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.

KRS: 0000070056

Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury

Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Przypisy:

1. by ze spiżu — jak ze spiżu. [przypis edytorski]

2. krasa (daw.) — uroda. [przypis edytorski]

3. Zews — dziś popr.: Zeus; najwyższe bóstwo panteonu greckiego. [przypis edytorski]

4. li mu nie dostawało — tylko mu brakowało; nie dostać (daw.): brakować. [przypis edytorski]

5. zastanawiać (daw.) — stawać. [przypis edytorski]

6. krew moję — dziś popr.: krew moją. [przypis edytorski]

7. kędy (daw.) — tu: gdzie. [przypis edytorski]

8. aliści (daw.) — partykuła wzmacniająca, sygnalizująca zmianę sytuacji; nagle, wtem. [przypis edytorski]

9. ubocz (daw.) — miejsce położone z boku. [przypis edytorski]

10. wraz (daw.) — od razu, natychmiast, zaraz. [przypis edytorski]

11. u zdroi — u zdroju. [przypis edytorski]

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:

Fundacja Wolne Lektury

KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.

Ten utwór jest w domenie publicznej.

Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.

Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/przerwa-tetmajer-herakles

Tekst opracowany na podstawie: Kazimierz Przerwa-Tetmajer, Wybór poezji, nakł. Gebethner i Wolff, Warszawa-Lublin-Łódź 1897.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Śląską z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BŚ. Utwór powstał w ramach "Planu współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 roku" realizowanego za pośrednictwem MSZ w roku 2014. Zezwala się na dowolne wykorzystanie utworu, pod warunkiem zachowania ww. informacji, w tym informacji o stosowanej licencji, o posiadaczach praw oraz o "Planie współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 r.".

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Paulina Choromańska, Katarzyna Dug, Wojciech Kotwica, Weronika Trzeciak.

Okładka na podstawie: The Wandering Angel, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-04-10.