# Ziemia zroszona

Max Jacob

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

W zielonkawych mgłach jutrzenki
Ach! wszystko, co się skrywa, co się skrywa z udręki
I ze szczęścia. W nocnej mgle
Nie omdlał różany krzew,
A już pies nudzi się i ziewa.
Tyle jest ptaków, ile listków w kniei.

Kiedy rozmyślam o poezji nocą,
Nie mogę, nie mogę usnąć.
Jutrzni[1] roso,
Niechaj się słowa moje nie rozproszą.
— Odnajdziesz je na ulicy,
Idąc, by ujrzeć przyjaciół:
Między wielkim niebem zasmuconym, a wszystkim, co powszednie i święte,
W westchnieniu ziemi zwilżonej cud będzie poczęty.

jutrznia — tu: jutrzenka, świt. [przypis edytorski]