Agnieszka Wolny-Hamkało

mrugnij

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

mrugnij

I on mi pisze, że mam negatywny wpływ 

na hist lit pol, bo nie mógł się skupić 

(to komplement). Nigdy się nie dowie, 

że w takich chwilach przypominam sobie 

jego niedobry wiersz (to mi dodaje odwagi). 

Rzeczywiście, mam od rana ochotę 

przetłumaczyć jego wiersze na inupiaq 

lub slogan Bronxu, albo chociaż klingoński 

(wiecie jak jest „chcę cię” w tej nieziemskiej mowie 

startreckiej?) lub przeżyć z nim 

religijny trans na Jawie (to przez ciebie 

zgubiłam dzisiaj breloczek z Maryjką). 

Nie lubi, jak mu cytuję kolegów 

(już czytał). Więc mu polecam 

ask-imam. com, gdyż: 

rozwiązanie wszelkich problemów 

seksualnych polega na nieustannej 

refleksji nad wartościami Islamu 

(online non stop 24 h na dobę). 

I on mnie pyta, czy wszyscy Polacy 

tak mają! Słuchaj, nie mam pojęcia. 

Nie uprawiam antropologii miłości. 

Jestem ino skromną rysowniczką 

twojego ciała i uważam, że pięknie 

mnie to — pardon — konstruuje. 

Nie wie, co powiedzieć, 

więc się udał na małego drinka, 

podczas gdy na drugim końcu Europy 

czytam w „Przekroju”: 77 rzeczy, 

dla których warto żyć w 2010 

(jesteś jedną z nich). 

I ten telefon, esemesy, impulsy, 

jakieś dzikie sygnały (dla użytkowników 

oznacza to ciągłe zwisy, awarie, 

restarty i mnóstwo utraconych 

danych). A przecież chciałabym 

zbadać twoje palce i głębokość 

oczu, obrysować ręką, zaleźć szczegół 

i do niego wracać (myślę o tobie, 

reszta to brednie). No więc 

się udał na małego drinka, 

podczas gdy ja tu umieram. 

I — Boże, dlaczego właśnie oko! 

Żeby chociaż ręka, albo noga, 

a tak, czytaj ty 600 stron jednym 

okiem, kiedy prawe podrywa to lewe 

do góry, robiąc ostry ból? 

Płaczę, kiedy cię czytam. 

I jest to odpowiednia reakcja 

na tekst literacki. Jeśli to są męki, 

to chcę tego więcej. Jeśli nie — 

to też. I wyję z rozkoszy, 

ponieważ „ciemnoskóre pokojówki 

o pałających oczach stawiają 

na stołach bukiet świeżych kwiatów 

w pokojach wychodzących 

na morze” (chyba cię jednak kocham). 

I jeszcze ten śnieg. Po zakupy 

trzeba jeździć amfibią. 

Najwyraźniej źle znoszę w oczach 

ciała obce, lusterka. I za dwa tygodnie 

będę ponoć kózką (no żesz kurwa meeeee!). 

Wreszcie dzwoni. Pyta, czy boli mnie 

oko. Trochę tak, ale jest 

dużo lepiej. Odrosło mi psie 

oko. Udało mi się nawet 

porównać przekłady Berrymana 

(Staszka lepszy niż Piotrka). 

We śnie widzę swobodnie. 

Więc mówisz, że śniłam ci się pod, 

ponad, na. Tylko taka śnię się 

odkąd cię lubię — i że wciąż 

widzi blizny moich oczu. 

Posłusznie poznaję taką erotykę, 

co na granicy smutku snu 

się rozwija. Agnieszko, 

nie jest źle. Coś tam naciągnij 

na siebie, długopis wypacza 

charakter, kawa jest w warsie, 

a w Wawie kup sobie płytę 

Grinderman z zieloną małpą. 

I nagle pyta mnie, czy chcę mieć z nim 

wspólną przeszłość. Chociażby 

to, jeżeli by nic. Cytuje i radzi 

bawić się odpowiedzialnie 

albo się wymądrza, milcząc 

jak Marcin Sendecki u Xiędza. 

W piątek wpadnie do miasta 

zobaczyć mnie bez skarpetek. 

Bo czasem spada na miasto, 

robi śnieg, chuligani, a potem 

ekipy remontowe te piękne 

katastrofy, te małe dewastacje — 

znoszą, przy pomocy wszystkiego, 

co żyje lub nie. Ali we wanted 

was everything, jak rzecze piosenka, lub — 

przejdźmy na pański język: es muss sein, 

łączniczko, in tacz. 

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest udostępniony na licencji Licencja Wolnej Sztuki 1.3
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/wolny-hamkalo-mrugnij

Tekst opracowany na podstawie: Agnieszka Wolny-Hamkało, Nikon i Leica, Wydawnictwo Biblioteki Publicznej i Centrum Animacji Kultury w Poznaniu, Poznań 2010.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Paulina Choromańska, Aleksandra Kopeć, Paweł Kozioł, Jan Szejko.

Okładka na podstawie: Yevgeniy Shpika@Flickr, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-04-11.