Adam Wiedemann

Sierpień 1991

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Sierpień 1991

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Drugi

Znowu się zaczął sierpień. W pociągach 

przestali się w ogóle pokazywać konduktorzy. 

Jadę w pustym wagonie. Z mapy 

połączeń kolejowych ktoś wydrapał wszystkie  

większe miasta. Polska bez Krakowa, 

bez Warszawy, bez Śląska, ta sama co za oknem. 

Jest trasa którą jadę: znikąd do Kalisza. 

W kieszeni mam już cztery niesprawdzone bilety.  

Taki rozmyty świat jak przed nadejściem 

czegoś ogromnie, boleśnie wyraźnego.  

Gdyby tak chociaż kaseta której słucham przedłużyła się 

o jakieś dwie dodatkowe nieistniejące piosenki — 

Ale gdzie tam, ten świat jest tak potwornie niewinny, 

wszystko się dzieje przypadkiem, kiedy Nikt nie patrzy. 

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Czternasty

Papież Jan Paweł II dokonuje koronacji 

dwóch kopii Matek Boskich na potrzeby Miejsca, 

w którym się był urodził — ten to właśnie cud 

obie kopie post factum celebrować będą.  

Prawdziwe Matki Boskie po okolicznych wsiach 

szlachetne współzawodnictwo podejmą z kopiami, 

cudów wydatnie przybędzie, Papieży i koron, 

zasłynie cała Polska owymi Matkami.  

A Matka Boska w niebie już ledwo się trzyma na nogach 

pod ciężarem tych koron i srebrnych sukienek, 

a jeszcze moja mama woła za mną na schodach: 

Matko Boska, tyś znowu nie ubrał skarpetek!!!  

Więc choć nie wie za bardzo, na co Jej jeszcze skarpetki, 

naciąga je cierpliwie na Swe święte stopy 

(bo choć Królowa Polski od sześciuset lat, 

z gramatyką wciąż jeszcze ma pewne kłopoty)...  

Piętnasty

Jasiu w Gliwicach, ja w Ostrowie Wielkopolskim 

O tej samej godzinie wsiadamy do pociągu. 

Zresztą wcale nie wsiadam, wymyślam sobie tylko 

To zdanie (jego rytm) z zamiłowania do wszelkich jednoczesności 

Ale tu nagle jakieś szaleństwo. Na wszystkie perony 

Powjeżdżały pociągi do albo ze Szczecina, 

A także z ominięciem stacji Szczecin Główny. 

Pani w głośniku jak nakręcona: Szczecin i Szczecin. 

Nie mogę tego słuchać. Ryzykując, że przegapię 

Swój pociąg, zakładam słuchawki, włączam na cały głos walkmana 

(Igor jest znowu u mnie Numer Jeden, z kobiet — Yoko), 

To naprawdę nic przyjemnego, obserwować, jak w samym środku 

Świata, ułożonego misternie z niespełnionych pragnień, 

Spełnia się ni stąd ni zowąd jakieś nie wiadomo co, pewnie nic. 

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

Dwudziesty

Oo mój pęcherz! Musiałem sobie przeziębić pęcherz. 

I zaraz wystawiony na wszelkie upokorzenia 

idę, co chwila w groteskowych skurczach. Gdzie się podziać 

z tym moim moczem? Skąd w ludziach tyle nienawiści? 

Naukowcy ustalili, że zawartość przewodu 

pokarmowego nie jest częścią mojego organizmu, 

ale mocz? Nie pamiętam. Dwuznaczne. Bez mojego moczu 

ileż byłbym piękniejszy. Ale tu wszędzie ludzie, wszędzie domy.  

Nareszcie jakiś wiadukt porośnięty drzewami. 

Wdrapuję się na górę. Pusto. Gorące powietrze 

nad torami faluje całkiem jak w powieści amerykańskiej, 

którą właśnie zacząłem czytać.  

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Dwudziesty siódmy

Ostatni wtorek sierpnia. Prezydent Lech Wałęsa 

Zdecydował się wpuścić na dziedziniec Belwederu 

Tłum emerytów wznoszących uwłaczające Prezydentowi okrzyki 

Domagających się swoich praw czyli swoich pieniędzy. 

Prezydent skierował do zebranych następujące słowa: 

„Na dziedzińcu po lewej stronie wyłożona zostanie księga. 

Uprzejmie proszę każdego z Państwa o wpisanie do niej 

Jednego zdania najlepiej jednej linijki 

Ale proszę się starać żeby zmieścić w niej dokładnie to 

Z czym każdy z Państwa tu przyszedł. W ten sposób każdy będzie 

Mógł się wypowiedzieć. Otrzymany w rezultacie wiersz 

Zostanie Państwu głośno w mojej obecności odczytany”. 

Dwudziesty ósmy

dla Paszczaka

Ile tragicznych wydarzeń! Wśród niejasnych okoliczności 

Stary Carrington¹ uśmiercił Araba Ahmeda. 

Kryształ właśnie się dowiedziała, robi mężowi awanturę, 

Po czym spada ze schodów i szczęśliwie rodzi córeczkę.  

W tę z kolei (na planie metafizycznym) natychmiast wciela się 

Przywołana podczas sprzeczki, bo niewątpliwie pokutująca, 

Dusza zamordowanego. Na ten mahometański zastrzyk 

Słabe ciałko niemowlęcia reaguje żółtaczką. Kryształ znowu w spazmach. 

Kiedy już jest po wszystkim, przenoszę z kuchni do swojego pokoju 

Pewną ilość kompotu, który stopniowo pochłaniam 

Na przemian z prozą krytyczną Mariana Stali, 

W której zawieruszone przypadkiem słowo wirydarz 

Kojarzy mi się niespodziewanie z czymś bardzo przyjemnym, 

Ale dopiero po chwili przypominam sobie konkretnie, z czym.  

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Trzydziesty

Ząb mi wyrwali. Czytam co popadnie 

i biorę czopki na bólu wygnanie; 

(zza ściany ognia rozległ się śpiew...), na co 

we mnie: ZARĄBAĆ te śpiewaczki w ścianie... 

Wcale nie z bólu. Ból właśnie przechodzi, 

zresztą dość śmieszny wśród ze świata wieści 

(zresztą największy w życiu). Zresztą chociaż 

ja go nie czuję, wiem, że wciąż się gnieździ  

w śliniankach, w dziąśle. Niewinne narządy 

tak udręczyłem z potrzeby porządku 

w ustach... O owce moje, zęby moje! 

Już między nami nie to, co z początku...  

Cóż o nich wiedzieć, jak im mogę współczuć, 

kiedyż się złączyć z nimi — chyba w zgonie? 

Fiolet wieczoru wtargnął zza firanek, 

już żadną lampą go stąd nie wygonię...  

Przypisy:

1. Carrington, Blake — bohater serialu Dynastia. [przypis edytorski]

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest udostępniony na licencji Licencja Wolnej Sztuki 1.3
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/wiedemann-samczyk-sierpien-1991

Tekst opracowany na podstawie: Adam Wiedemann, Samczyk, Obserwator, Poznań 1996.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Paulina Choromańska, Aleksandra Kopeć, Paweł Kozioł, Jan Szejko.

Okładka na podstawie: The Colors of Sardinia, II., Jens Mayer@Flickr, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-04-10.