Tadeusz Miciński

Zamek duszy

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Zamek duszy

Ty u bram moich, wiekuistny Boże! 

wszak władcą grobów jestem i pustyni — 

nie władcą nawet, bo nieraz się korzę 

przed cieniem cienia — i smutek mię czyni 

bezwładnym, jako w krach zamarzłe morze. 

Ale racz wstąpić do skalnej wieżycy, 

gdzie moje tygry wyściełam ajerem — 

przed Tobą, królu, stanę bez przyłbicy 

i miód wyniosę przedni — sercem szczerem — 

sam jestem — Bór i Poświst moi służebnicy. 

Jarzą gromnice nad umarłem ciałem 

[z księgi mię żywych raczyłeś wymazać] — 

i obdarzywszy czarodziejstwa szałem — 

piekło mi każesz strącać, gwiazdy stwarzać 

i jako harfą być — pod lodu zwałem... 

O Miłościwy! Ty mi ciemne moce 

na okręt życia-ś dał — w puszce Pandory 

i serce moje — jak gwiaździstą procę, 

rozwichrzasz duchem, co się rwie w przestwory, 

a straż mi dzierżą głuche, zimne Moce. 

Oto mi płacze i budzi się wiecznie 

gość mój tajemny i więzień nieznany — 

czasem, jak Helios, gra hymny słonecznie, 

a czasem jęcząc jak żebrak złamany, 

tuli się do nóg moich — niebezpiecznie! 

Bo za jałmużnę łez — on dzikim śmiechem 

wstrząsa kamienny sklep — i aż w milczeniu 

skarg potępionych napełnia mię echem — 

a twarzy jego nie widać w płomieniu — 

a na Oliwnej górze zwał go Chrystus — grzechem. 

I teraz czuję — siedzi za mą głową 

Archanioł senny, co na krańcach ziemi 

rozpostarł skrzydła i baśń lazurową 

gra na organach palcami srebrnemi — 

— — Miłość — 

— i drugie niezgłębione słowo: 

Śmierć. 

Miałem się Bogu spowiadać — nie będę. 

Niech serce leży w zimnej bazylice 

osnute w marzeń królewską legendę 

i w proch — dopóki zaszumią orlice 

i tam uniosą, gdzie wszystko zdobędę! 

wszystko! i Ciebie czarny Polifemie, 

coś mi roztrzaskał maszt niedoli głazem — — 

Serce jak wulkan w swoich ogniach drzemie, 

zarosłe lilią i błękitnym ślazem — 

aż buchnie — i krwią swą zaleje tę ziemię, 

co u podnoża śni w jodeł tęsknocie, 

jako słowiki — gdy osiądą groby. 

Serce me tętni w głuchym grzmocie 

i zasłuchane w płacz kamiennej Nioby, 

gotowe bluźnić, że więdną stokrocie. 

Niech więdną — kwiaty rozstrzępione morzem, 

niechaj się więzień szalony uśmierca, 

biegnąc puszcz wolnych lodowem bezdrożem — 

niechaj me serce pęknie — lecz z Twojego serca 

dobędę także jęk — tym ostrym nożem — — 

Ona umarła — i nigdy nie wstanie — 

Ona zaklęta — i nikt jej nie zbudzi — 

rzuciłeś w zimny loch — na obłąkanie 

tę Świętą, gdzie się zakrwawi i zbrudzi 

i wyprze Ciebie, słysząc kurów pianie, 

słysząc Judasza cekiny i Piłatową 

sprawiedliwość Boga... 

— — — — — — — Ty opuszczony 

Starcze — błąkasz się w zamieć zimową, 

a nicość bije w swoje czarne dzwony, 

a piorun wije gniazdo nad Twą głową. 

I tu przychodzisz — Twórco przeznaczenia — 

[jak mnich wyklęty — aż na krańcach wioski — 

do samotnego nędzarza — wśród cienia 

żebrząc o węglik — w imię męki Boskiej...] 

— — — — — — — — — — 

odszedł, nademną zwarły się sklepienia — 

— — — — — — — — — — 

Mroki, pochłońcie mię! wy mię zatopcie, głębiny! 

— — — — — — — — — — 

On nad urwiskiem, osypany szronem 

gwiazd — w zakrwawionem 

przestworzu... O, przebacz nam winy, 

jako my Tobie — błogosławim dzwonem 

umarłych — 

— — mający umrzeć tej godziny. 

Aniołowie grają hymn — serce moje płacze — 

Aniołowie idą w dal — serce me przyklęka, — 

i zostałem sam — gdzie grobowca pleśń — 

słońca nigdy już — ni gwiazd nie zobaczę — 

a prowadzi mię jakaś mściwa ręka — 

a prowadzi mię — wiekuistny żal.  

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest w domenie publicznej.
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/w-mroku-gwiazd-zamek-duszy/

Tekst opracowany na podstawie: Tadeusz Miciński, W mroku gwiazd, nakł autora, [Kraków] dr. 1922

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonał Wojciech Kotwica, a korektę ze źródłem wikiskrybowie. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Okładka na podstawie: purple mountain majesties, Alex@Flickr, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-04-10.