Władysław Szlengel

Dzwonki

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Dzwonki

Na drzwiach wisiała kartka 

czytelna tylko z bliska — 

„Dzwonek czynny — proszę dzwonić” 

i trzy nazwiska: 

Do pani L. jeden raz, 

do pana K. razy dwa, 

a do doktora trzy razy... 

Kartka taka wisiała, 

żeby ludzie wiedzieli, 

potem była selekcja 

i — wzięli... 

tę panią L. (jeden raz) 

i pana K. (razy dwa), 

i tego doktora (trzy razy...). 

Kartka „proszę dzwonić” 

wisi na drzwiach, 

a drzwi otwarte, 

a za drzwiami — strach... 

Nie ma klamek — szarpnięte, 

gdy zastali zamknięte... 

drzwi rozwarte na oścież, 

czarni byli tu goście. 

Porzucone w pośpiechu 

rzeczy w dzikiej pogoni, 

a na drzwiach wisi kartka 

z nazwiskami i „...dzwonić” — 

do pani L. jeden raz, 

do pana K. razy dwa, 

a do doktora trzy razy. 

Przyszli nowi — sprzątnęli, 

klamki nowe wprawili, 

kartki ze drzwi nie zdjęli. 

Zapomnieli. 

Przyjdzie zmrok — szara pora, 

coraz bliżej wieczora, 

mrok z kątów się wyłania, 

coś wygania z mieszkania... 

Strasznie jakoś i mrocznie, 

trupio, głucho, urocznie, 

wieje śmiercią i złem — 

Wiem: 

Niech zadzwonią za drzwiami 

jeden raz, dwa lub trzy, 

cienie idą ścianami, 

jakieś widma czy mgły. 

To jest do mnie — to do mnie, 

szepty snują się głuche, 

tak się cieszę dzwonieniem, 

wargi martwe i suche. 

— Jeden raz — to jest do mnie! 

może syn mnie odwiedzi...  

— Teraz znowu dwa razy... 

to są do mnie sąsiedzi... 

Korytarzem bez światła 

lokatorzy upiory — — — 

...teraz dzwonią trzy razy... 

to jest do mnie, to chory... 

Już milczące szarpanie 

tu przy klamce... przy ścianie, 

już westchnienie i męka, 

że bezsilna jest ręka, 

że tak marom niełatwo 

w korytarzu dać światło, 

drzwi otworzyć... powitać, 

ach, to wy... a co słychać?... 

A w dzień spokój, 

nikt nie czai się z wnęk... 

O zmroku — — — 

lęk... 

Dzwonek. 

Idziesz... 

zawsze potrącisz coś nogą... 

strach... 

otwierasz drzwi — — — 

.....nikogo... 

— to do nich... 

(bo na drzwiach 

wciąż kartka: Dzwonić... 

Do pani L. raz... 

do pana K. dwa... 

a do doktora trzy razy...). 

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest w domenie publicznej.
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/szlengel-dzwonki/

Tekst opracowany na podstawie: Władysław Szlengel, Co czytałem umarłym, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1979.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Publikacja sfinansowana ze środków pozostałych ze zbiórek, które nie zakończyły się sukcesem.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Paulina Choromańska, Aleksandra Kopeć, Paweł Kozioł, Agnieszka Tulicka.

Okładka na podstawie: Georgie Pauwels@Flickr, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-04-10.