Bianka Rolando

Pieśń trzydziesta trzecia. Procesja

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Pieśń trzydziesta trzecia. Procesja

Widzisz, jak z dala posuwa się owe wygniecenie jednolite? 

Robótki ręczne, szatańskie puszczanie oczek w szlakach 

120 wzorów, by dekorować w procesji sztandary poprzerabiane 

po nocach niszczone, w zakładach sztandarów liturgicznych 

Nici drogocenne wywlekane, w nowe znaczenia je zaprzątające 

Kradzione poduszki, obrazy przemalowywane na inną modłę 

Guma spalona z opon zdartych bardziej pod naszymi stopami 

Już trzymają wstęgi czarne od proporców wklejone na siłę 

Oto występ, oto pokaz największych zbiorów kolekcji prywatnej 

oświetlanej spontanicznie żyrandolami z kryształowymi łezkami 

Rzeka Magra znowu wypełnia swój sztuczny, betonowy brzeg 

Polarna malina na ustach śpiewaczek zgnieciona w mękach 

Na dawnych strunach głosowych grają już inni, dostosowując się 

Otwarte na roścież złamania kurtynami się kłaniają przed Wijem 

Trzaskają nieznanymi instrumentami, ni z dźwięków, ni z nazwy 

Trzymają proporce połamane, sklejane klejami kostnymi 

Niosą sztandary prześmiewcze na wymiętych kręgosłupach 

Tańczą, wykrzywiając swe dusze kolorowe, ludowe, osty 

Zakreśla procesja kręgi siedmiokrotnie, zawracając szybko 

Należy przecież uzewnętrzniać uwielbienie dla Albinosa 

zapewne jest on bardziej pociągający w grubych szatach 

Oni są z obrazów pociętych, ze słów, ze zdań ściegiem skręcanych. 

jeszcze bardziej skołtunione, pełne warkocze wiszą, brzemienne 

Nie chciałbyś ich wziąć w ręce, oceniając ciężar zaraz po śmierci 

one z Jego skórą się łączą, zwinięte w sobie cierpienie noszą 

Związane są z nim jak gumką do włosów, on ich splot utrzymuje 

W klatkach niesione potwory mogą swe dusze pokazywać w procesji 

rozciągane przez te, którym zawdzięczają pokusy nieodparte 

Wyciągają je teraz jak szarfy czarne w szeregach, szturchając się 

każdy chce je przez chwilę ponieść i pochwalić się zdobyczą tłustą 

którą można dopasować, uświetniając adorację mistrza ceremonii  

To jest ta część procesji, która skręciła w niewłaściwym kierunku 

samozwańczo ogłosiła swe centralne uroczystości wokół siebie 

Ludowe karykatury wyciągały się w przekłamaniach liturgicznych 

Szli pielgrzymujący pod przewodnictwem samego grotowłaza 

a uczniowie jego, podczas procesji wykonywali śpiewy orientalne 

deklamowali, wygłaszali biblijno-dogmatyczne kwestie, dialogi 

Można na nich wiecznie pasożytować, czynić ich sobie poddanymi 

Przebierani za aniołów czy świętych, nieśli insygnia królewskie 

formowali żywe obrazy z historii potępień, zniszczenia, łamania 

Udział w procesji, pełnienie określonej funkcji było powodem bitwy 

posiadające imiona grzeszne, walczyły ze sobą zaciekle 

Do procesji włączyło się wojsko, ono zawsze wieńczy uroczystość 

Wypluta hostia znów stała się waflem o smaku rybnym 

Baldachim tkany z włosia arystokratek i urodzonych szlachetnie 

wyrywany im siłą, gwałtem zdobywany od tych bóstw wyniosłych 

niesiony w szaleńczym tańcu przez sześciu pojawiających się 

To wszystko miało monstrancję w czekoladzie rozpuścić 

ciągle deformować jej ślady, kształty, dawną pamięć 

Te niewypały miały straszyć wybuchami pirotechnicznymi 

litanie, aklamacje, psalmy, hymny, antyfony, responsoria niszcząc 

tępiąc wszelkie ślady po morskich i podwodnych wędrówkach 

Bojówki faszystowskie zadbają o wszelki szczegół obchodów 

obiją wszystkich, że jęcząc, będą chórami zastanymi w tłumie 

Ze mną leżą inne kwiaty wysuszone pod ich stopami szerokimi 

Nie znam ich, lecz wydają się przypominać mój układ dawnych żył 

Czarną gerberą jestem teraz, zmiażdżoną przez maskarady 

Procesja ich jedyną rozrywką w małym, przyciasnym miasteczku 

gdzie miliardy gwiazd giną razem z kwiatami rzucanymi im 

przez tych, co zwiędniętymi łodygami ciągną ciężary własne 

Mielone kwiaty tysiąckrotnie, by zniknął zapach kadzidła świętego 

którym kiedyś były napełniane, którym pachniały, kusząc piekło  

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest udostępniony na licencji Licencja Wolnej Sztuki 1.3
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/rolando-piesn-trzydziesta-trzecia-procesja

Tekst opracowany na podstawie: Bianka Rolando, Biała książka, Wydawnictwo Święty Wojciech, Poznan 2009.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Paulina Choromańska, Aleksandra Kopeć, Paweł Kozioł, Jan Szejko.

Okładka na podstawie: steve p2008@Flickr, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-04-11.