Bianka Rolando

Pieśń ósma. Bruna nasłuchuje bóstw spokrewnionych

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Pieśń ósma. Bruna nasłuchuje bóstw spokrewnionych

Daleko i blisko pod mym ramieniem słyszę popiskiwanie 

Żałosne, nerwowe moje drapanie w tym miejscu, gdzie swędzi 

Głos spokrewniony usłyszałam wbity we mnie, tak daleki 

Śpiewak fałszujący drżał, srał w majtki bawełniane z domieszką 

po nogawkach rajstop ściekał mu mocz ze strachu przed sobą 

Wciśnięcia w głębokości nieodkryte przez żadne wehikuły 

Byliśmy dawno napełnieni ambrozją i nektarem kradzionym 

Szeleszczą części skołtunione mocno, pod spodami 

Słyszę świsty jak pieśni powlekane żałością wyczynową 

Bóstwa spokrewnione tłoczą się w tym niemiejscu, we mnie 

Przekrzykiwania na ścianach przepaści, noszę ją w sobie 

Nienawidzę ich, a oni mojej obecności, jednakże zmuszeni 

Skóry po nas zostają, po bóstwach leśnych, prehistorycznych 

Posłyszałam głos pojedynczy, zdał mi się jakoś rozpoznawalny 

Szepcząc w mym uchu, umiejscowił się jak w niewygodnej pufie 

Ten pisk, syczący torturował precyzyjnie dźwiękiem nieznośnym 

Jego głos, trzeszcząca dźwignia kości zginająca, kości zrywająca 

Zasypcie grubą warstwą żwiru to gnojowisko smrodem oszałamiane 

Wszystko od niego ucieka, nawet on od siebie ucieka lękliwie 

To gardło jest tu tak zwężone, nie ma przełykania i oddychania 

Nie wbijesz w to rurki, by uratować mu życie, by mu uratować śmierć 

by uratować jego pieśni charczące przed każdorazową destrukcją 

po szepnięciu jednostajnym, od razu niszczone są przez połykających 

To najmniejsze terytorium bóstw zapomnianych w starych mitologiach 

Zaśpiewaj mi swą piosnkę zdolnego szambiarza uwikłanego w zagadkę 

Nadchodzisz, w mordzie trzymając swe kości zmiażdżone jak puchar 

twym własnym pyskiem i tonowym naciskiem na siebie samego 

Twój wątek przeplata się gdzieś we mnie rozpiętej i zgniecionej 

mieni się w okolicy, dając znać, że się jawił kiedyś jako Pseudohelios 

okrutnie biczujący swymi promieniami twarze pobielone rozpaczą 

rytmicznie uderzając w ich skóry, jak w bębny bolesno-dźwięczne 

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest udostępniony na licencji Licencja Wolnej Sztuki 1.3
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/rolando-piesn-osma-bruna-nasluchuje-bostw-spokrewnionych

Tekst opracowany na podstawie: Bianka Rolando, Biała książka, Wydawnictwo Święty Wojciech, Poznan 2009.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Paulina Choromańska, Aleksandra Kopeć, Paweł Kozioł, Jan Szejko.

Okładka na podstawie: steve p2008@Flickr, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-04-10.