Jacek Podsiadło

*** [Atakowany o północy...]

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

*** [Atakowany o północy...]

Atakowany o północy 

subitem opon, gdy jak z procy 

pijany szczyl startuje mazdą — 

tęsknię do tego kraju, gdzie grzechem jest popsuć bocianom gniazdo.  

Budzony przez bas, przez dudnienie, 

bo sąsiad na fulil w citröenie 

zapuścił techno, nowy remix — 

tęsknię do tego kraju, gdzie podnosi się kromkę Chleba z ziemi. 

Czytając dawnych czasów księgi, 

gdy inne tu rządziły dźwięki, 

żaby o zmierzchu, kogut rano — 

tęsknię do tego kraju, gdzie grzechem jest popsuć gniazdo bocianom.  

Dziwiąc się, że góra pieczywa 

wśród zwałów sztucznego tworzywa 

na miejskim śmietnisku się wznosi — 

tęsknię do tego kraju, gdzie kromkę Chleba z ziemi się podnosi.  

Erem zwiedzając, gdzie mizantrop 

turystów epatuje mantrą 

znudzony nią jak tysiąc mopsów — 

tęsknię do tego kraju, gdzie jest grzechem gniazdo bocianom popsuć.  

Filując z przydrożnego baru 

na przechodzące mimo pary, 

ciągnąc z wysiłkiem sok przez słomkę — 

tęsknię do tego kraju, gdzie się podnosi z ziemi Chleba kromkę.  

Gdy syn bez wątpliwości cienia 

żąda: „Daj mi coś do zjedzenia”, 

lodówka odpowiada echem — 

tęsknię do tego kraju, gdzie popsuć bocianom gniazdo jest grzechem. 

Higienę ciała utrzymując 

lub ją, przeciwnie, zaniedbując 

(cóż różni prysznic i pogrzebacz? ) — 

tęsknię do tego kraju, gdzie z ziemi podnosi się kromkę Chleba.  

Imaginując sobie Boga. 

Na przykład jako Astro-loga 

dyktującego ruchy gwiazdom — 

tęsknię do tego kraju, gdzie grzechem jest popsuć bocianom gniazdo.  

Jadąc i jadąc do Bizancjum 

z ukrytą pod dnem snów monstrancją 

przeciw wieszczbiarstwu i alchemii — 

tęsknię do tego kraju, gdzie podnosi się kromkę Chleba z ziemi.  

Kombinując jak koń pod górę, 

skąd wytrzasnąć pieniędzy furę 

i jak dwóm naraz służyć panom — 

tęsknię do tego kraju, gdzie grzechem jest popsuć gniazdo bocianom.  

Licząc w mordowni w Jeseniku 

zastępy szachów na stoliku 

starców liczących każdy grosik — 

tęsknię do tego kraju, gdzie kromkę Chleba z ziemi się podnosi.  

Łypiąc ciekawie, jak się zwiera 

czarnych i białych tyraliera 

w wojnie o jednej rurce dropsów — 

tęsknię do tego kraju, gdzie jest grzechem gniazdo bocianom popsuć.  

Mając mistrzowski ruch na oku, 

który przegapia w figur tłoku 

gracz — a mógł wziąć hetmana pionkiem — 

tęsknię do tego kraju, gdzie się podnosi z ziemi Chleba kromkę.  

Nocując, gdzie się da, mocując 

się z samym sobą, ustępując, 

jak ustąpiły gonty, strzechy — 

tęsknię do tego kraju, gdzie popsuć bocianom gniazdo jest grzechem.  

Obserwując, jak nasze dzieci 

obnoszą swój chybiony sprzeciw 

poprzez kolejne puste nieba — 

tęsknię do tego kraju, gdzie z ziemi podnosi się kromkę Chleba.  

Pchany już w otworzone okno 

przez zbójów, bo ich widać dotknął 

mój bunt w pociągu, w którym kradną — 

tęsknię do tego kraju, gdzie grzechem jest popsuć bocianom gniazdo.  

Rewidowany nocą późną 

przez umundurowane gówno 

hańbiące się dla nędznej premii — 

tęsknię do tego kraju, gdzie podnosi się kromkę Chleba z ziemi.  

Słuchając wycia pogotowia, 

co, mimo strajku służby zdrowia, 

mknie przeciw ciosom, guzom, ranom — 

tęsknię do tego kraju, gdzie grzechem jest popsuć gniazdo bocianom.  

Taksując wzrokiem wygląd bydląt, 

gdy w czystej rzece brud swój mydlą 

głupi, lecz piękni: nadzy, bosi — 

tęsknię do tego kraju, gdzie kromkę Chleba z ziemi się podnosi.  

Uzupełniając swój fikcyjny 

numer identyfikacyjny 

o ładnych parę paradoksów — 

tęsknię do tego kraju, gdzie jest grzechem gniazdo bocianom popsuć. 

Wsłuchany w pieśni i motety 

z trzynastowiecznej Francji, z mety 

czując się trubadurów ziomkiem — 

tęsknię do tego kraju, gdzie się podnosi z ziemi Chleba kromkę.  

Zirytowany przez imbroglio 

frondy prawiczków w piśmie „Brulion”, 

grzeszący samym już oddechem — 

tęsknię do tego kraju, gdzie popsuć bocianom gniazdo jest grzechem. 

Żywiąc się kaszą oraz műsli, 

zwolniwszy bieg wzburzonych myśli, 

kiedy mi coraz mniej potrzeba — 

tęsknię do tego kraju, gdzie z ziemi podnosi się kromkę Chleba. 

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest udostępniony na licencji Licencja Wolnej Sztuki 1.3
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/podsiadlo-atakowany-o-polnocy

Tekst opracowany na podstawie: Jacek Podsiadło, Wychwyt Grahama, Lampa i Iskra Boża, Warszawa 1999.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Paulina Choromańska, Aleksandra Kopeć, Paweł Kozioł, Jan Szejko.

Okładka na podstawie: Morning forest, Derbeth@Flickr, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-04-10.