Joanna Mueller

Wersja intro

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Wersja intro

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Autoentyzm

język wyczerpie z serca nawet jego brak

T. Karpowicz

chociaż ustom w Biblandzie 

ustałym zabrakło snów, dźwiękom —  

— wdzięku, z samotności wyssane 

palce pozostały przed progiem 

zapisu  

nazbyt wylewna literatka 

(muł — powiadają — książkowy) 

próbuje brzeg wersu wyczerpać 

fantomowym wylewem serca  

umie już czytać, uczy się 

tyczyć, po rozum nie skacze 

do gardła, wciąż bez 

pewności, trochę bez 

siebie, pisze, co ma do 

zwiedzenia  

(obejrzyjcie ją sobie, 

niejasną, obruszeni, niepodlegli 

wzruszeniu, gdy przed lustrem 

wytuli się w pustkę, kiedy  

język 

zwinie w 

bolejek)  

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

A to biografia

Niedopieszczona woli domyśleć, 

domniemać, dopisać. Zbyt długo 

zajmowała się określaniem granic 

śmieszności, na swoją miarę i na nie 

swój rozmiar oczekiwań. Dziś już 

świata nie odczynia w tragedię, 

pozostawia go tym, czym jest, 

kabaretem. Nie owija się w bawełnę 

wiersza. Liryki zresztą unika. Dykcji 

bliższa rozumu nadwyżka, erudycji 

jurysdykcja. Poezja niejasna 

cholera, raczej koloru kawy 

z mlekiem. Jak u Vermeera, co jej 

nie zbawi: brzegiem ciemni 

i światła, oknem otwartym, 

listem. „Nieprzychylny i 

niepomyślny, pomyśl i nieba 

przychyl” — słowa, o które nie dba, 

bo wyuczona zaniedbań, nie przejdą 

przez zeschłe usta. Specjalistka w 

przekładzie: biel niedoczczonego 

ciała na czcionkę, której też nie uczci 

nikt. 

Ma jednak skłonność 

do niedobrych wzruszeń (zła 

łza, ocieranie się o kicz, jak o nogę 

kot). Łasi się. Przechylona dziecięco 

główka o ścianę stuka. To dla niej 

jednej za mało. I stuka. Trwa 

zaczernianie. I stuka. 

Przywyłkanie

do prostoty bo prosto 

ty i proste to zmyślenie 

za proste to 

myślenie wy 

(wy razem 

ja wyrazem 

komu unikat a 

komu nikt) piję 

to nic to nic to nic 

to tylko mój kolejny 

poraniony pomysł 

lekki przyszczyp serca 

zza wrót głowy 

a kiedy zacznę nią 

spadać w dół 

złap mnie i trzymaj  

za słowo 

(tylko to znamię 

zna mnie)  

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

Człowiek — człowiek

bo w gruncie słowa na rzeczy 

mamy to samo bez znaczenia 

które z narzeczy porodzi 

poroni ten dialog 

mowa? tylko pozornie 

zależne (od niej) są nasze 

ciała a przecież  

mijamy 

się  

tam gdzie 

miały się spleść 

mój brak twoje dopełnienie  

ranki nie zabliźnione:  

są którzy wiedzą niewiele (są mocniej) 

są którzy nikną w cytatach (mowa mamroce pomrocznie) 

są także ci od przypisów (ratio vivens? ratio scripta?) 

ugodzeni przygodnie 

odmienieni czasu 

przypadkiem (dwie styczne 

idiolektyczne) odnajdujemy siebie  

(tak wtedy jestem cała tak wtedy 

jestem cały tak wtedy jestem)  

Papierówki, prawdziwki

choć nie wyglądam pogląd 

mam zwłaszcza gdy ląd de 

koltu wymierzony (kolibra 

kalibrem) we 

mnie (a nocą w imiona 

wymnie się) więc wymień 

mnie bo masie podobać 

ma się (maski włóż majtki 

zdejm) dama da ci 

podietę i za 

tkniesz chorą 

gniew łypniesz na 

łydki na odbrzuszone talie 

bez kart więc na pośliczku 

zostaw ślad a ja pozbieram podpi 

ty tłumek i siebie też spiszę 

na straty bo milczę gdy tamte 

milą się mylą pomyślę i 

odpuszczę 

to 

zadumione opojowisko 

pogarderobę podmęsko-damską  

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Pozaimki

joannie

no, popisz Się (niech...) wiedzą, 

powiedzą: kolejna ze spisku 

chłodnych erudytów (bo nie erudytek 

przecież), no, zakryj pod 

niebienie figowym świstkiem 

(palimpsest) cudzego list 

Ku (nie, nie zasłaniaj, 

jeszcze bardziej odkryj, lubię 

jak krwawisz), na jakie cię niebo 

abstrakcji, na życie jakie różami 

usrane skazano, dziwczynko (Ja? 

on: Nie!) z zapałami 

słomianych włosów (na 

dzieje niepłonnych stosów), Ja 

kim musisz być cudzakiem, by 

okazać się swojakiem? czuj, 

czuj, przecież jesteś już 

dużą kokietką (o Wy 

baczenie błędów i Wy 

patrzeń w Wy 

druku upraszcza 

Się), Zwiń 

w milczeniu 

w boleniu 

piszcz 

24. V. 2001 (Zuzanny, Joanny)

Ból wersowanie (bezcelowe z celi wołanie)

Chodź, bólu, nasyć się mną!

V. Woolf

imienniczka spalonej (joanna nie 

anestezja) na letnisko skazana 

gdzie wylegiwać się owszem a nijak 

wylęgnąć się klęknąć wylęknąć 

nijak tułaczką wznieśnień i kruchcjat 

przekroczyć siebie 

w krzyk obłąkanie śmierć (a oni myślą 

pisze o pierdołach) nijak 

zdrewniałe dłonie 

(żadnym nie wzruszone sznurkiem) 

bliźnięciom płomiennych języków 

poddać (zachłanne bólimie) 

niech strawią  

tak się modlić o lęk zamiast leku 

ukłucia zamiast ukojeń zamiast urojeń 

o raj co się rodzi już utracony 

tak błagać ogień mróz (zimny nie byłeś 

ani gorący) dotleń z wyletnienia 

wyzwól (więc otchłań) 

do biegu na bieguny bez asiękuracji 

a jeśli już krzepnąć trzeba i kostnieć 

to do końca do tej w pojedynce klęski 

czasem boli to że nie boli 

bez wyrazów (współczucia głodnych i godnych)  

znacznie wyraźniej  

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Inwersja (fotografia anamorficzna)

i stojąc w środku gryzącego stosu 

joanna nie wie czy to pierwsza miłość 

czy tylko przyszła po prostu śmierć pierwsza 

T. Karpowicz

żywotów tak niepodległych nie znał 

samozniewalacz szymona kręgosłupnika 

i joaśki pucelle co tylko wokół własnej 

ośki kręcili się: 

skąd w żarze rozkochjarzenie i asis mundi 

skąd twój pacierzowy promień w okręgach 

moich stosów a ja apokryf spiszę 

z całunu twoich blizn ciało ku tobie umyka 

ze swego zawstydzenia włosy dla mnie 

rozpuszczasz a ty siebie w nich 

spleceni jak interwały i niech opadanie 

głowy pełnej popiołu będzie wznoszeniem się 

szyki się odwróciły i zmysły nieprzekładalne 

w trybikach tej przekładni pomieszaliśmy też 

koniuguj mnie deklinuj ty we mnie 

ja przez ciebie wciąż odmieniamy się 

konieczność czy przypadek na stos rzucam los 

niech nas dolina twoja rozsądzi albo dym 

epitalamium rewers albo lamentu awers 

pozytyw czy negatyw miłość lub tylko 

nie wypadły najlepiej żywoty przyległe tak równo 

pustelnie wyposzczone po brzegi spełnione sobą 

klatki się nałożyły choć wiersz dla dwóch ciał 

za ciasny w nieprzejściu zatrzymał ich kadr 

obola w locie uchwycił a na gorącym tamtych 

wspólników pali podpaleń co wciąż płonią się 

tak ich właśnie z ciemni wywołał 

nazbyt dziś czuły film  

choć zdjęcie prześwietlone choć zdjęcie poruszone 

to przecież prześwietlone to przecież poruszone 

nimi  

Do lustra szczerzę się

okazuje się, że jednak można dojrzeć, a przynajmniej 

dojrzeć do pewnych rzeczy 

M. Podgórnik, Jeden

Napisać świadomie swój pierwszy wiersz, w którym nie 

udaje się, że chłopaki nie płaczą, a skoro tak jak oni 

pisać próbuję (dalej, maleńka, róbmy to bez wzruszeń), 

jestem jednym z nich. Zdobyć się na łzy niemęskie —  

— kobiece. A potem być może wymienić jeszcze 

udawaną (udaną?) nieczułość na wzruszenie 

kruchych ramion, wreszcie swoich, 

przytulnych. Tam być może kiedyś 

zbudować komuś dom, inny niż 

szelest pergaminów, rzucanych 

na wiatr. Przełożyć na cudzą 

swoją prywatność. Zwrócić 

oczy w inną stronę, 

niech łzawią, gdy 

zaboli obce 

ciało. 

A potem 

może nawet 

zamknąć za sobą 

kartkę. Otworzyć się 

w sobie na jakieś Ty (trudno 

dotrzeć językiem do nowych słów). Na jakieś 

Ty, które podejdzie bliżej niż na wyciągnięcie 

z koperty zadrukowanych kartek. Bliżej niż na słowo, 

któremu dotąd nie chciałam udzielić głosu. Bliżej niż na 

obłoczek oddechu, któremu nigdy jeszcze nie udzieliłam siebie.  

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest udostępniony na licencji Licencja Wolnej Sztuki 1.3
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/mueller-somnambole-fantomowe-wersja-intro

Tekst opracowany na podstawie: Joanna Mueller, Somnambóle fantomowe, Wydawnictwo Zielona Sowa, Kraków 2003.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Paulina Choromańska, Aleksandra Kopeć, Paweł Kozioł, Jan Szejko.

Okładka na podstawie: Jason Hunter@Flickr, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-04-11.