Jarosław Lipszyc

bólion w kostce

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

ISBN-978-83-288-6460-3

bólion w kostce

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

apokalipsa przymierza

Sen nasiąknięty starożytnymi nazwami  

labiryntów dawno rozpadłych w łatwe odpowiedzi 

Każdego zdania żałując i oblewając się rumieńcem 

szerokie uśmiechy noża na wilgotnej skórze 

Południe wyszło spod oczu i zamieniło pokój w ogród 

grad promieni o których wiem bardzo dużo 

dłużyzny onirii¹ zaklęte w pomniki każdej powszedniości 

Wszedłem więc haszysz cichych stąpnięć,  

walący się na głowę strop krople ciepłe i delikatne  

Nie było tu już nic do zrobienia 

pobudka

ranek budzi się całymi godzinami od pierwszego znaku przez całą pudełkową wędrówkę w głąb niestworzonych a istniejących aż do kompletnego przebudzenia 

stojący na stole budzik grozi kacem i zębami godzin w kolejnych coraz nieznośniejszych przeocknieniach ranek wgnieciony pomiędzy materac a kołdrę nie rusza się 

leżąc tak szuka znajomości wzwodu żeby uchwycić się wśród współrzędnych gwałtownie pozwala nieświadomej ręce kierować wyprawą 

ranek siedzi długo na łóżku ciągle mediacyjny jest u siebie to znaczy zardzewiałe słońce w twarz trzeba wyłączyć bo drewniany dom karkołomne kategorie kartek trzeba wyłączyć czerwone zanim wypali na nim znak 

jednoznaczy zanim zostanie zjedzony zanim nie poznaczy więcej na zębach koszulach skórze 

jest u siebie ale nie tylko tu jest więc nie ma go gdzie być powinien — to dyskomfort sylogizmów 

ranek jak larwa nieznanego owada toczącego skórę po owalach bioder 

syf w gębie (mimikra) zaszczotkował miętą (ciągnęło nim jak rozpostartym na proszek prześcieradłem do sztywności krochmalu scalenia przędzy) 

daleko od okien do oczu leży  

to prawda zostały posypane talkiem linie papilarne 

w całun owinięty ranek palił papierosa ból w jądrach  

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Papieros

Cave canem² wyryte na cerberze³ tekturki  

Ministerstwo zdrowia ostrzega że trzeba się przywiązać 

łańcuchem i krzyczeć żeby ci nic nie zrobili 

Gryzące zestawienia kolorów czy nie chcesz być pogryziony  

Dyskretnie opuszczona samotna wzmianka o głębokim brązie tytoniowych liści pod powiekami 

Cave Cannae⁴ 

Strach wszystkiego oprócz strachu goryczy w ustach 

Zdeprawowanego do szarości niebieskiego dymu 

Dokumentnie

Jestem swoim zdjęciem  

Rozwalonym feerią 

Niedobłysków nieutrwalonego materiału  

Połyskliwej skóry papieru  

Przedartego na pół 

Metra pod ziemią zgniłego  

Wizerunku aż do strzępków kości 

Drzewiącego snem semanu⁵ trupa 

Jestem swoim zdjęciem z krzyża 

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

głód

zastawiony stołami na trudne do przejścia do przeżycia rzędy zębów krzeseł mielących na witaminy węglowodany tłuszcz bardzo dużo mięsistego włókna trochę benzoesanu i glutaminianu sodu 

głód na jeszcze trochę sałatki proszę na tort bezowy i na chyba jeszcze jedną filiżankę kawy 

głód zamknięty w obwodach scalonych jelit opasujących szyję gastrycznych dwutaktów 

głód na do czysta wyprane plamy po bardzo czerwonej benzynie 98 po krwi miesięcznej po mleku pod nosem po szarych strzępach plam na słońcu 

głód na sól attycką⁶ na baton czekoladowy na pięć pestek pomarańczy⁷ 

głód całkiem syty bo całkowicie nasz bo scałkowany aż do lądowania na księżycu do libido eksplodującego na walizce uranu czy jeszcze dalej w międzygalaktycznej przestrzeni 

głód jak kanapki w pociągu jak kanapy w pulmanie i jak nielegalny papieros na peronie ołtarzu ognia parowozowego 

przegadany na kwaśną kacem papkę głód zmielonych i wysuszonych na słońcu kęp kwiatostanów dwuletniej byliny 

głód w nabrzmiałym sokami brzuchu brzemienny w doświadczenia rozcięty skalpelem wyabstrahowany ze splątanych lin okrętowych puszczony na głęboką wodę formaliny 

głód wypadły z obiegu zdenominowany i zakopany w garnku z sosnowych desek 

rośnie 

głód dryfuje przez Ocean Spokojny starą drogą wyląduje i zdobędzie kraj który też dryfował przez ocean w walce bez strat i zysków 

głód rośnie na pociechę i strapienie będzie dobrym dzieckiem  

głód aż do wytrzeszczu oczu zdumionych rozciągliwością ścian pokoju i żołądka umeblowanego przez coraz to innego stylistę 

opakowany w bardzo duże pudła o połowę tańszy i jeszcze 20% gratis głód w prezerwatywie w torbie jednorazowej w jednorazowej strzykawce 

zarażony ale wyleczony na samobieżnym wózku inwalidzkim przestrzegający przepisów drogowych i ograniczający palenie głód każdego dnia uczy się pięciu nowych słówek i ma kłopoty z ich zapamiętaniem 

głód ma wielkie oczy 

Memorandum

Człowiek na słońcu nakręcał zegarek  

Tytanowe szczudła gięły się jak sprężyny  

Grzęzły w stygnącej magmie 

Rany pojawiały się znikąd przekwitały szybko ścierane kredą gąbki 

Krajobraz cięty na pomocnicze kwadraty zbrojonym szkłem worgli⁸ 

Trzask wrzask mżawka 

Kobiety kładły się pod postumentem on zwinięty wokół wyciągniętego w ręce dysku  

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

***

pomyśl. każdy uśmiech będzie trwał godzinę 

na bis alleluja boże ciało coraz bliżej 

po zmroku wszystko będzie święte dziesięciu zmarłych zastanowi ludzki komplet praw 

da nam czas do namysłu 

każdy uśmiech znajdzie nas i wsadzi do więzienia  

każdy sąd nas uniewinni i obetrze chusteczką higieniczną  

zagryzione wargi krew w zębach fusy w zębach język w zębach 

potem obrót i lądowanie wyciągam rękę lakierki lekki opór niewoskowanej podłogi 

wszystko podkłada się my raz dwa trzy cztery raz  

pomyśl. każdy uśmiech może trwać godzinę 

wypadek

Poleżało na łóżku 

Nie takie rzeczy nam wypadały 

Z kieszeni i nie takie rozmowy przez telefon 

Staczaliśmy mówiąc że nic nam nie jest 

Nie takie rzeczy z curriculum vitae 

Wypadało wyrysować 

Bo tak wypadało się tam siam dokądś 

Na czyjeś łóżko 

Leżąc przez wieki aż się znalazło  

To tamto ale też tak że na plecy na bok  

Na boczny tor 

Z zatrzymanych pociągów bo semafor stacja kontrola drogowa się wysiada 

Nie wiem dlaczego tak jest  

Po prostu słowa że  

Znaleźliśmy się w sytuacji 

Od razu nam lepiej bo tak wypada wypada nam coś i coś 

Na łóżko 

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

dionizos⁹ się wiesza

teraz to mnie zajebiesz albo cię oszukam  

dionizos zawiązuje na futrynie sznurek i oblizuje wargi  

klękam i sączę bardzo obcy język  

tej rozpusty bez rozumu nie zniosę puszczam  

ostatecznie dionizos wiesza się 

kręgosłup ucieka ze mnie szeregiem pereł zakładam 

że sztywny płaszcz logiki a ja mięknę przed uderzeniami propagandy 

twój język i moja ręka — z nasienia — chrzan  

szara skóra świtu ja świdruję cię wzrokiem pusto 

***

w oczach — nów 

na rękach resztki gipsowego odlewu przykrywane powoli mydlaną pianą 

strumień wody spływający wzdłuż kapitolów¹⁰ kolumn twardo stojących na ziemi baz 

mokre ciało wytarte do sucha ręcznikiem  

woda mieszana z białym proszkiem na kolejną pozycję do kalendarza dni nieruchomych 

węch nieczuły na drażniące chemią zapachy pracowni  

słuch nieostrzeżony przed trzaskami zakłóceń  

nie ma żadnych zakłóceń  

w oczach — nów 

w oczach — nów 

białe wapno jak szczelny płaszcz apatii  

szczelny płaszcz apatii jak białe wapno 

symetria jest idealna sen i bezczelność 

pokryte bladym strachem pleśnią konfitury w niedokręconych słoikach 

słoje z formaliną i posypane mąką słoje przekrój poprzeczny pnia  

drzewa rodowego  

cisza cisza  

w oczach — nów 

złoża

główne wydanie wiadomości oprawione w tekturę na tuszki trzewia etc. 

kilka kilo a może kilok kila sądząc po percepcji  

w appendyksach słowniki i encyklopedie  

bardzo dużo pominiętych przez nie słów mielonych na kropki i przecinki 

pomiędzy terminami niezrozumiałymi i niedotrzymanymi do  

końca w rozpostartych trzy razy na krzyż bezradnością rękach 

skylla i charybda¹¹ jak nazwa hiszpańskiej maszyny tortur 

to tylko historia filozofii 

na której pożółkłe strony nie pomoże pranie mózgu  

przecież nie jest z nami tak źle  

będziemy kręcić korbą młynka kobrą będziemy fletem świdrować czyjeś zdumione oczy 

zachwycimy się czystym tonem prostych i prostopadłych na ziemię kolumn 

zarzucimy się kalumniami na szyję  

zawiśniemy snem nad podłogą  

zakrzyczymy płótno pełną garścią czarnej farby 

nie będziemy oszczędzać niczego sobie nie oszczędzimy  

kobiety będą nas kochać  

odpowiemy im w słowach złożonych  

grubą czcionką 

obole¹² będą nam zgrzytać w zębach jak piasek 

na ciałach dość złożonych do grobu  

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

świadectwo dojrzałości

Będziemy się egzaminować z tańca nowoczesnego 

ze stopnia rozdrobnienia na stopnie 

na piętra świadomości społecznej 

Pospołu będziemy wykuwać wiadomości 

o dłutach klinach i formach w jakie da się oblec marmur 

Będziemy się egzaminować z kroków drobnych 

po krwistych chodnikach (żelazo żelazem ogień ogniem) 

Będziemy pisać o detalach Dedal¹³ 

był głupkiem total jest niebezpieczny 

Naszą bohaterką będzie heroina  

Oklaskiwana dewotka religii nieodwracalnych  

narzędzia

prawda leży pośrodku ma rozwarte nogi 

dwa ostrza przebite gwintowanym bolcem  

boli  

prawda jak ściągnięte z nieba konstelacje  

jak ścięgna i starannie ogryzione  

łuki przyporowe chude filary 

witrażem zaznaczone rozety źrenic  

mięso załadowano na napuchłe ciężarówki  

ciężki jak skrzydła smród 

za ciężarówkami goniły dzieci ale oczywiście nie zdążyły 

zdarzenie przeszło bez echa zniknęło w bramie za bramą zabrane 

do wyjaśnienia 

mięso nie ma właściwości liber liebe¹⁴  

mięso jest drogie  

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

rodzę

grudzień 

za wołominem kwitną bagna zamiast  

żeby nas zamrozili. nie posłuchałem cię moje ręce pachną  

jak twoje piersi (dlaczego drapią pod moim językiem?) choć  

nie powinny. zwijam koc jest prawie zielony od trawy  

trwam w uporze który nic nie da. chodź. kwiatów mamy już 

styczeń 

gubisz te kolczyki ostatecznie. chmury pustoszeją 

ja się nawrócę. przylepię ucho i postaram się nie skaleczyć 

choć najgorsze są powroty. siadam z widokiem sam na 

fabrykę o sławie krematorium. wyciągam ręce 

luty 

w pałacu namiestnikowskim. cały świat na chwilę zamarł 

zastrzelono. trzymam cię przez chustkę w strumieniu amfibrachów¹⁵ 

pobożnie potocznie i za słowo. zieleń z purpurą w środek postu 

a dopiero przygrywka. wreszcie kończy się błysk fleszu 

i możemy zacząć. wyrzucą 

marzec 

rozpoznaję pierwsze dźwięki (trzy rodzaje westchnienia  

i szelest kartek) i zaczynamy mieć nadzieję. w gorcach przebiśniegi 

w głowie najczystszej wody tandeta. omal cię nie zgwałciłem  

na szczęście kłamię bezwiednie. staram się zrozumieć szum 

kwiecień 

po koncercie wymiotuję do dwóch konch przy wejściu  

teatru wielkiego. bardzo brakuje metafor 

***

Nie liczcie na samogłoski wy głaz  

Oczu postawionych w solny słup¹⁶ 

A pod cyrklem pierwszej litery  

Kotłują teorie w aortach sprężonym tlenem  

Pierwsze morze pierwsza utopka pierwszy trup 

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

Rozbite Rozdziały¹⁷

etiuda

Rozbili rozdziały na sale 

na korytarzach bili na odłamki 

kawałek po kawałku 

Na a na b na befsztyk 

dzielili półtusze batalionów 

nas działających rozstrzelali z dział 

stawiając zbite ledwo skrzynki naszych mózgów przed: — Patrz, pastisz. 

Zdzieraliśmy z siebie ramy wyrośnięte  

nasze oczy rozsypywały się na  

i na 

i na 

nas, na snach wyspanych wysypali na  

Strach 

Jak formalina 

Jak piasek w jarzeniówkach. 

Etiuda okolicznościowa na ścięcie księżyca

Leżałem na łóżku już spać 

byłem świeżo po magicznym oku bo oczy rysowałem na trzech planach schematyczny skrót perspektywy światło gwiazd oczu oko 

Prosta łącząca mnie z nimi 

Na szybie odblask — nic nie wiem 

o kilka metrów od okna wychylam się jak strzałka barometru jak barman wśród strzelców 

Strzał Zimny pocisk Chronić źrenice  

koc drży noc drgnieje 

mój rechot przeciągnięty tak żarem chichrał troll  

przetrawione trafienie w sam strach 

Podpaskę zmienia kobieta! 

Kobieta schyla się patrzy na krew wrzuca do kosza na śmieci  

(A!) 

Kołysze się klapka śmietnika  

kołysze się  

śpi 

Kobieta na zawsze traci krew z oczu i świeci dwojgiem szklistych białek 

zlewających się w jedno jak wódka z mlekiem 

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

***

Nie zaśniesz śmiejąc się 

ani wykrzywiając twarz aż krzykniesz 

nie śmiesz drgnąć zgarbić się z sobą 

z nikim znikniesz z pola widzenia w lawę w lawinę 

nie wiń się: in vino veritas¹⁸ Satyra w 

Nie zaśniesz śmiejąc się  

Spać

1

Na wysuniętych w przedpokoje łóżkach nowy sen 

Jak diody kolorowy jak diady lukrowany jak durna hipostaza¹⁹ 

A przecież 

Przez wyżymaczkę snu przeciśnięty 

Sunący przez sale białą sanną snu 

Salwujący się świstem twarzy w ścisk matek mam 

Zawsze ten sam senny śmiechu arsenał łask 

Arszenik zamkniętych oczu 

Jeszcze tysiąc innych maszyn obronnych gambitów defensywnych zagrywek 

Robaków wielkich i majestatycznych jak obraza majestatu jak rak prostaty 

Sporadyczne przypadki dżumy czarne perły pcheł chitynowi  

robotnicy czytający Kierkegaarda²⁰ 

Rekwizytornia  

Kroków raz w przód dwa w 

Stało się 

Słowa jak domy wgryzają się między kamienie Gwizdów wygwiażdżonych na refleksję 

Refleksy białych nocy na szkle rżniętym w doskonałą przezroczystość 

Zaciśnij wargi powiek powiedz nie nie mów 

2

Pokój poprzecinany nitkami igłą zszyte dzbanki lalki lampy oddziały tekturowych okładek 

Powiązane cyfry ze szramami wszystkie czasy świata farby i żłobienia ścian 

Jeden idealny kształt 

Korpus na płótnie leży 

Ręce przepływają w tułów zmęczony kwiat gładko opiętej skóry 

Globusów przebijanych drutem sznurów korali jak magazyn wydawnictwa kartograficznego 

Nikt rozsypanych nie zbierał 

Marszem oś świata przechodziła przez źrenicę jak wiertło 

Smoki żywiące się białym peryferyjnym piaskiem 

Szarym brązowym najżyźniejszym czarnoziemem piach w oczach 

Oczy w piachu! 

Na drut globusów nikt nie wbijał 

3

Biedne głowy 

Znające nadgarstki madonn ich długie palce zatrzaśnięte w  

rodowych pierścionkach w pieczęcie na złożonych 

kartkach 

Karnawał w dudnieniu bębnów i czyneli 

Głowy co tkwią w swoich miejscach zamiast świecić  

Są kratery o których nie mówią 

Usta zajęte opisywaniem wysoko zadartych głów 

Opasywaniem językiem rozpasanych wszechnic zaoranych łąk  

Są kratery w których przewieszone i opatrzone nową metką głowy 

Wbijają gwoździe wzroku w ziemię 

Ślepe odnogi ascetów i śpiewaków Nienaruszone nakazy 

Elektryczny nóż tnący wolę na harmonijne krzywe  

4

Spirytualny obrzęd snu dla 

Czego nie widać 

Ten kosmos oblegający nasz luksusowy ogród 

Odgrodzony od mocy i nocą opuszczony w rwane na strzępy płaczu transparenty możności 

Morze 

W ogrodzie rozłożone na wznak łąki złożenie znaczący cały miar armia zaklęć 

Uwieńczonych indyjskimi ziołami słońcem łańcuchem związanych zdarzeń 

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Rozwodzić

preludium: 

rano porani nas brzytwą brzasku 

potop który po nas niechybnie przyjdzie 

1

brodząc w zdaniach stanowczo zbyt prostych powtarzaliśmy  

że odpowiedzi wyuczone na pamięć i pytania o tożsamość tylko w okolicach świtu a ty to naprawdę jesteś moim ojcem? 

niektóre z odpowiedzi nie dają się zapamiętać zrzucam talerz i zbieram resztki potulnie jedzonego (potrzeba kontaktu) 

wrzucam do gardła i ciągle nie wiem co ci powiedzieć naprawdę specjalnie dla ciebie zrezygnowałem z uroku konsonansów i analogii 

ciągle nie trawię (twarda kulka strachu rośnie) jesteś jak —  

pytanie które zawsze mnie zjadało wypluwam — czy stoisz i czekasz aż opowiem ci o tej całej rekwizytorni i moim mózgu i może wtedy obejrzę się w twojej nagle rozszerzonej źrenicy 

2

potop dopadł nas w okolicach świtu razem z kojącą rezygnacją jak obrus przykrywający kolumnady porcelanowych filiżanek 

stosy pacierzowe talerzy i całą resztę wielkiej rekwizytorni głodu na swoją obronę mieliśmy długie godziny przemyślane w łóżku zaskakujące nas od tyłu poranne gwiazdki na ramieniu i  

modlitwy w obcych językach 

tak naprawdę nigdy nie walczyliśmy z genami i nie ganialiśmy za weltschmertzem 

na prawdę nałożyliśmy tabu potulnie wypełnialiśmy ankiety 

kupowaliśmy groszek w puszkach graliśmy w brydża oszukując i 

dobrze rozumiejąc słowa nielegalny i egalitaryzm 

skromną schedę po ciotce rewolucji 

a ku kubeł wazeliny stał za drzwiami 

na swoją obronę mieliśmy cienutkie wafle powiek 

cieniutkie 

3

i z twardą wolą napisania czegoś pewnego (jak tory kolejowe jak tora) sięgnąłem po białą farbę 

coś jak jebać skurwysynów stylizowaną zaciśniętą zdecydowaną na nic pięść powszechnie zrozumiały symbol 

dobra byłaby historia życia kilka zwięzłych praw fizyki nazwisko jednego czy dwóch filozofów oszustów malarzy 

prostą drogą do mojego nazwiska imienia pseudonimu ale urodziłem się dzisiaj i żadne genetyczne uwarunkowania żadne tłumaczenia 

choćby odwróconą metaforą nie oddadzą melodii zdań w obcym  

języku który zastałem  

(wraca wraca) 

namalowałem twarz i powiesiłem na firance 

kilka kolejnych żałośnie małych gestów tkaniny zlepiające się 

płacz rozmazujący szminki pudry cienie 

ciemne cienie pod oczyma i cienkie smużki znaczące dość dużo 

drogę kropli do morza 

niżej niżej martwego mojego (po zamknięciu oczu płód w pełnym słońcu!) 

4

uwaga dużo krwi wyrzuconych spojrzeń i wyrzutych²¹ żółcią ostrzegawczą zębów 

zupy w proszku szok pourazowy kroplówka  

w gardle garb 

barak postawiony prowizorycznie przewiewne wizerunki 

ścian 

cienkie pręty nerwów 

beton uzbrojony w cierpliwość 

garb przyczajony pod niskimi sufitami 

przyzwyczajony w czekanie jak kleszcz 

zaklaszcze każdemu 

worek bez dna z wygarbowanej skóry  

skurczone ciało bagaż dniejącej kory horyzontu 

we włosowatych naczyniach wygładzone na głód uśmiechy 

gdyby ich wata nasiąkła pożywnym bulionem krwi może 

zaostrzyłyby się na noże i widelce  

garb jest pusty 

epilog:

salwujący się świstem twarzy w ścisk matek mam 

zawsze ten sam senny śmiechu arsenał łask 

arszenik zamkniętych oczu 

refleksy białych nocy na szkle rżniętym w doskonałą 

przezroczystość 

jeszcze tysiąc innych maszyn obronnych 

robaków wielkich i majestatycznych jak obraza majestatu 

jak rak prostaty 

dodatek nadzwyczajny

jazda

Najebaliśmy się nie wiem gdzie kiedy jak wszystko się pojebało takie gdzieś takie kiedyś jakieś jakoś 

Najebaliśmy się pijąc wszystko co było do wypicia robiliśmy to regularnie (ci co dbają o higienę) lub chaotycznie (ci co się dali unieść umieścić za którymi spuszczono wodę których wyłowiono i zeżarto) 

Najebaliśmy się jak desperados jak maletillas²² nawaleni bo boli narąbani bo się nie klei napierdoleni bo brak świateł stopu 

Najebaliśmy się bo nam to rybka (byczki w tomacie) cedziliśmy wory (bo nikt nie mówił o estetyce) spuszczaliśmy wodę z kija (panny przymykały oczy) 

Najebaliśmy się bo jak się nie bać zjebani waliliśmy się na ryło na kanapach żeby przespać spokojniej paranoje zjebywaliśmy się często w różne miejsca potem bywaj i zwała leciały na ziemię dłużyce²³ na najdłuższej czerwona szmata (bo brak świateł stopu) rano trzymaliśmy się kurczowo naszych odjazdów bezpieczniejszych niż załadunek dłużyzn i szosą 

Najebaliśmy się bo popierdoleni do granic uspokojenia tworzyliśmy światy że nie do wyjebania 

Najebaliśmy się drąc mordy na sylaby nie czailiśmy żadnych klimatów pełni jasnych idei jak stołeczne piwo pierdoliliśmy o sztuce bo taką mamy sztukę (panny to brało) 

Najebaliśmy się jak wędkarze czekając na mityczną rybę (byczki w tomacie) 

Najebaliśmy się bo dezynwoltura oddechu upajała elektrycznym wstrząsem bo rewolta żołądków bo liczyliśmy wolty bo na co mieliśmy liczyć napaleni bo co się opali to się utrwali bo czerwona płachta (brak świateł stopu) przed oczyma więc byczki to macie czego chcieliście 

Najebaliśmy się aż do bólu takie nasze zaspokojenie rżnęliśmy się na szczapy na drzazgi główkując siarczyście na nie długo 

Najebaliśmy się (panny przymykały oczy) 

Przypisy:

1. oniria (neol.) — rzeczywistość snu. [przypis edytorski]

2. Cave canem — strzeż się psa; łac. odpowiednik napisu „Uwaga zły pies”. [przypis edytorski]

3. Cerber (mit.gr.) — wielogłowy pies, pilnujący wejścia do krainy zmarłych. [przypis edytorski]

4. Cannae — Kanny, miasto w Apulii, miejsce klęski wojsk rzymskich w bitwie z Kartagińczykami dowodzonymi przez Hannibala (216 p.n.e.). [przypis edytorski]

5. seman — autorski neologizm. [przypis edytorski]

6. sól attycka — sposób wypowiadania się kojarzony z ateńskimi retorami, łączący cięty dowcip, elegancję i prostotę. [przypis edytorski]

7. Pięć pestek pomarańczy — tytuł jednego z opowiadań Arthura Conan-Doyle’a, których głównym bohaterem jest detektyw Sherlock Holmes. [przypis edytorski]

8. worgle — szyling Worgl, alternatywna waluta wprowadzona w miasteczku Worgl w Austrii w trakcie kryzysu w roku 1929, tracąca na wartości 1 procent w ciągu miesiąca; mechanizm ten miał zachęcać do szybszego wydawania pieniędzy. [przypis edytorski]

9. Dionizos (mit. gr.) — bóg wina, płodnych sił natury i ekstazy religijnej. [przypis edytorski]

10. kapitolów — kontaminacja; zwieńczenie kolumny to kapitel. [przypis edytorski]

11. Scylla i Charybda (mit. gr.) — potwory morskie, opisane przez Homera w Odysei, zagrażające żeglarzom w Cieśninie Mesyńskiej: jeden po jednej, drugi po drugiej stronie cieśniny. [przypis edytorski]

12. obol (staroż.) — drobna moneta grecka, wkładana w usta zmarłego jako opłata dla Charona, przewoźnika dusz. [przypis edytorski]

13. Dedal (mit. gr.) — zręczny rzemieślnik, wynalazca i architekt; wynalazł narzędzia ciesielskie, rzeźbił figury wyglądające jak żywe, zaprojektował m.in. labirynt dla Minotaura; ojciec Ikara. [przypis edytorski]

14. die Liebe (niem.) — miłość. [przypis edytorski]

15. amfibrach — trójsylabowa stopa rytmiczna z akcentowaną sylabą pośrodku. [przypis edytorski]

16. wy głaz / Oczu postawionych w solny słup — nawiązanie do biblijnej historii o żonie Lota, zamienionej w słup soli podczas ucieczki z Sodomy. [przypis edytorski]

17. Rozbite Rozdziały — wiersz nawiązuje do Rozkładu jazdy Tymoteusza Karpowicza. [przypis edytorski]

18. in vino veritas (łac.) — w winie [jest] prawda. [przypis edytorski]

19. hipostaza (filoz.) — pojęcie abstrakcyjne traktowane jak konkretny, jednostkowy byt. [przypis edytorski]

20. Kierkegaard, Søren Aabye (1813–1855) — duński filozof, poeta, teolog; prekursor filozofii egzystencjalnej w chrześcijańskiej odmianie, kontynuował niektóre myśli zaczerpnięte z św. Augustyna, Pascala i Schellinga. Dzieła: Bojaźń i drżenie, Albo-albo, Okruchy filozoficzne. [przypis edytorski]

21. wyrzutych — zgodnie z ortografią powinno być „wyżutych”, tu jednak następuje kontaminacja ze słowem „wyrzut”. [przypis edytorski]

22. maletilla (hiszp.) — początkujący torreador (dalej w wierszu jako zakąska pojawiają się byczki w tomacie). [przypis edytorski]

23. dłużyca — kawałek drewna po wstępnej obróbce (minimalna długość 6 m, minimalna średnica 20 cm) [przypis edytorski]

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest udostępniony na licencji Licencja Wolnej Sztuki 1.3
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/lipszyc-bolion-w-kostce

Tekst opracowany na podstawie: Jarosław Lipszyc, bólion w kostce, Lampa i Iskra Boża, Warszawa 1997.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl).

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Martyna Cichecka, Aleksandra Kopeć-Gryz, Paweł Kozioł, Aleksandra Sekuła.

Okładka na podstawie: Kompozycja BA220, Karol Hiller, domena publiczna

ISBN-978-83-288-6460-3

Plik wygenerowany dnia 2024-04-11.