Charles Baudelaire

Głos

tłum. Adam M-ski

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Głos

Kolebka moja stała gdzieś u drzwi biblioteki: 

Babelu¹, gdzie baśń, romans — śród mądrych ksiąg ogromu, 

Mieszały się — a z nimi w pyle Rzymiany, Greki; 

Ja sam nie byłem wyższy od porządnego tomu. 

I słyszałem dwa głosy. Stanowczy a układny 

Szeptał jeden: «Ta ziemia — to wyrób cukierniczy; 

Mogę (wówczas w rozkoszy nie spotkasz tamy żadnej) 

Dać ci apetyt równy powabom tych słodyczy». 

A drugi: «O, pójdź ze mną błądzić po marzeń drogach, 

Za krańce możebności, w dal, poza światy znane!» 

Głos ten śpiewał jak wicher szumiący po rozłogach, 

Jak widmo nieokreślne, nie wiedzieć skąd przywiane, 

Co słodko pieści ucho, a jednak trwoży sobą. 

«Jam gotów, głosie luby!» rzekłem — i od tej pory, 

Czuję to, co — niestety! — można zwać mą chorobą, 

Fatalnością mych losów. Odtąd poza pozory 

Ogromu wszechstworzenia, w czarnej otchłani głębi, 

Ja, ofiara dręczona przez jasnowidztwa harpie², 

Odróżniam tysiąc dziwnych światów, co się w mgle kłębi, 

I wlokę z sobą żmiję, która mi stopy szarpie 

I podobny prorokom, jak ongi ci tułacze, 

Ukochałem tak czule głąb morską i pustynię; 

Śmieję się śród żałoby, przy ucztach świetnych płaczę, 

I znajduję smak zdrowy w najbardziej gorzkim winie; 

Często spełnione fakta³ uważam za złudzenia, 

Lub okiem tonę w niebie, gdy grunt spod stóp się wali. 

Lecz głos szepce z pociechą: «Zachowaj twe marzenia; 

Piękności snów szaleńczych mędrcowie nie zaznali!» 

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Przypisy:

1. Babel — nazwa wieży z biblijnej opowieści (Rdz 11,1-9); podczas wznoszenia wieży Babel Bóg pomieszał budowniczym języki, dzieląc w ten sposób ludzi na różne narody, a zarazem udaremniając im zjednoczenie się i zbuntowanie przeciw jego potędze. [przypis edytorski]

2. harpie (mit. gr.) — personifikacje destrukcyjnej siły wiatru, siostry Iris (bogini tęczy), córki Taumasa (bóstwa odpowiedzialnego za cuda przyrodnicze) i okeanidy Elektry; w późnych (również już średniowiecznych) przedstawieniach utrwalił się ich obraz na podobieństwo syren: jako drapieżnych ptaków o kobiecych głowach; trzy siostry-harpie: Aello („Wichrowa”), Kelajno („Czarna”; a. Podarge: „Prędkonoga”) i Ocypete („Szybka w Locie”) mieszkały na wyspie Strofades; zajmowały się też dręczeniem złoczyńców w Tartarze; były złośliwe i brutalne; Zeus ukarał króla Tracji, Fineusa, który nadużywał zdaniem Gromowładnego swego daru jasnowidzenia, umieszczając go na wyspie, gdzie harpie uniemożliwiały skazańcowi pożywienie się: wyrywały mu pokarm z rąk i zanieczyszczały jedzenie; Fineusa oswobodził Jazon i Argonauci. [przypis edytorski]

3. fakta — dziś popr. forma M.,B. lm: fakty. [przypis edytorski]

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest w domenie publicznej.
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kwiaty-zla-glos

Tekst opracowany na podstawie: Karol Baudelaire, Kwiaty grzechu, tłum. Adam M-ski [Zofia Trzeszczkowska] i Antoni Lange, H. Cohn, Warszawa 1894

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Justyna Lech, Marta Niedziałkowska, Aleksandra Sekuła.

Okładka na podstawie: janoma.cl@Flickr, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-04-10.