Zuzanna Ginczanka

Zabobon

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Zabobon

Noce jak czarne koty przebiegiem kreślą mi drogę — 

kocie oczy znasz? 

zielony niepokój — 

fosfor w zygzak, w dreszcz — 

migot wglądnięć w głąb — 

kocie oczy znasz? 

wsnuj się w ziel uroków — 

w szkło na śmierć się wpieść — 

w tajń źrenicy wstąp — 

jakie są kocie myśli? 

kretowisk podleśne nory — 

pędy w nie wiedzieć co — 

północne rozhowory¹ — 

jakie są kocie myśli? 

jak mysz zduszony poranek — 

kocie wygięcia, wydrygi — 

koci marcowy kochanek — 

jaka jest kocia droga? 

wahań bezdrożny jar — 

urok uroczysk i wspomnień — 

czarny i czarci czar — 

jaka jest kocia droga? 

cicha ucieczka w ciemność — 

z szczelin zaułków myśli 

cień lęku pełznie nade mną —  

noce jak czarne koty przebiegiem kreślą mi drogę. 

Idą mi dnie jak baby pełnymi wiadrami naprzeciw — 

wiadra pełne po brzegi 

po cynowe krańce 

chybocą się wodą 

migotliwo 

jak szkliwo — 

ścian wiadrowe 

cynowe 

półkoliste łamańce 

okrągławo się garną 

mokrej wodzie w niewypust — 

niewylany ciężar 

w oczy lśnieniem się wlśniewa, 

buntem plusku się tęży 

potencjalny wychlust — 

(— jeszcze cicha, 

pozioma 

w pion 

wybuchnąć nie umie, 

choć bezładnym rozpryskiem 

w brzeg cynowy 

się 

ciśnie — ) 

wodo, 

kiedyż za brzegi najwypłynniej wyluniesz 

wodo, 

kiedyż dna zerwiesz i przezroczo wytryśniesz? 

idą mi dnie jak baby z pełnymi wiadrami naprzeciw. 

5 lutego 1934 r.

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Przypisy:

1. rozhowor (reg.) — rozmowa. [przypis redakcyjny]

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest w domenie publicznej.
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/ginczanka-ide-po-swoje-zycie-zabobon

Tekst opracowany na podstawie: Zuzanna Ginczanka, Udźwignąć własne szczęście. Poezje, Książnica Włóczęgów i Uczonych, Poznań 1991.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) we współpracy z Muzeum Powstania Warszawskiego. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Paulina Choromańska, Aleksandra Kopeć, Wojciech Kotwica, Paweł Kozioł.

Okładka na podstawie: Luis Rodero-Merino@Flickr, CC BY-SA 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-04-11.