Tadeusz Gajcy

Czarne okna

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Czarne okna

W kantylenie¹ macierzanki zapach 

uśmiechniętych nocą wodził chłopców, 

jak w legendzie chodzili w zaświatach 

pod oknami czarnymi dla oczu. 

Nad głowami nocy złoty jeż, 

księżyc w włosy się wtopił jak wianek, 

nie wiedzieli — czy noc to czy wiersz — 

gubiąc głosy jak trzciny rozchwiane. 

A w latarniach z trudem się chodzi 

w jakimś innym rozłożystym świecie, 

pod oknami czarnymi młodzi 

w zasłuchania jedwabistej sieci. 

Węzły powiek tak bolą zaciśnięte mocno, 

nawet nie wiem — czy sen jest czy próżnia pod nimi 

i wyrastał na nowo wędrującym chłopcom 

zapach kwiatów na oczach pod oknami czarnymi. 

Uśmiechów rzewnych szelest 

zapadał w nich jak w otchłań, 

jeszcze śpiewu było za wiele, 

by się milczeniem spotkać. 

Zawikłany powietrza deseń 

rozdzierali rękoma ślepców, 

jakże mogli inaczej przezeń, 

jakże mogli go nie czuć? 

Gwiazdy płynęły zewsząd, 

w locie wiły swe gniazda, 

noc otwarta jak wieczność, 

noc ogromna i płaska — 

Jak w legendzie chodzili w zaświatach, 

wiatru zamieć po twarzach jak deszcz — 

w kantylenie macierzanki zapach, 

w kantylenie złowrogość nad nimi — 

We śnie szli, a myśleli, że w latach, 

nie spotkali nikogo pod oknami czarnymi — 

— dziwna rzecz. 

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Przypisy:

1. kantylena — melodia o śpiewnym, lirycznym charakterze; aria, pieśń, nokturn itp. [przypis edytorski]

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest w domenie publicznej.
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/gajcy-czarne-okna

Tekst opracowany na podstawie: Z rodu Anhellich. Liryka pokolenia wojennego, oprac. S. Stabro, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 1991.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Sylwia Budzyńska, Paulina Dubielecka, Wojciech Kotwica, Aleksandra Sekuła.

Okładka na podstawie: Paul Chiorean, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-04-11.