Bruno Jasieński

Trupy z kawiorem

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Trupy z kawiorem

p. Jance Grudzińskiej 

Pani palce są chłodne i pachną, jak opium, 

Takie małe pół-trupki anemiczne i blond, 

Marzą o kimś, co by ich w pocałunkach utopił, 

Jak w odymce błękitnej papierosa «Piedmont». 

Na nietkniętą serwetę coś bezgłośnie opadnie... 

(Białe astry w flakonach umierają przez sen...) 

Pani milczy tak cicho, melodyjnie i ładnie, 

Jak w najlepszych preludiach lunatyczny Verlaine. 

Może smutek zielony z twarzą Negra z Zambezi 

Owachlarzył dziś Panią, otuloną w pół-zmrok... 

Pani słuchać chce moich egzokwintnych syntezji 

Tak, jak pije się z kawą jakiś cordial-medoc. 

Jednak Pani nie lubi przecież rzeczy zbyt ostrych 

A czyż zawsze być można gentlemanem par force¹?... 

Za minutę przyniesie nam szampana i ostryg 

Lokaj z twarzą wyblakłą i pomiętą, jak gors. 

Zresztą stać mnie dać nawet własne serce na rożen, 

Jeśli z niego przyrządzą apetyczne filet... 

Pani pachnie dziś cała ostrygami i morzem, 

A ja kocham tak morze, zapłakane we mgle... 

Za szybami ponurych, zieleniących się okien 

Pierwszy brzask się przeczołgał, znieruchomiał i legł... 

Pani dzisiaj jest chora... Pani płakać chce... Shocking! 

Wypłowiałe kotary słyszą wszystko... jak szpieg... 

Pani widzi w drobnostkach zaraz ton psychodramy... 

Chwile życia są kruche i słodkie, jak chrust. 

Czy dlatego, że my się, par exemple², nie kochamy, 

Nie możemy całować swoich oczu i ust? 

A ja chcę dzisiaj pieścić Pani piersi bez bluzki, 

Chcę być dziko bezczelny i mocny, jak tur. 

Pani dużo ma w sobie z rozpalonej Zuluski. 

Pani usta się śmieją i mówią: toujours³! 

Pani dzisiaj się marzy... jakiś sen o wikingu... 

Purpurowe ekscesy niewyspanej Ninon... 

Takie, jak Pani, bierze się w pędzącym sleepingu 

Na poduszkach pluszowych rozebraną i mdłą. 

I, wsysając się w piersi Pani ostro-mdły zapach 

W końcach palców poznaje się budzący się wstręt 

Do tych kobiet, co dają się na brudnych kanapach 

Karmelkowo-lubieżne i pokorne, jak sprzęt. 

W Pani spazmach być musi coś z sapiących ekspresów. 

Pani nogi falują tak lubieżnie i zło. 

W Pani mieszka księżniczka księżycowych ekscesów 

I członkini zrzeszenia dla dam comme il faut⁴. 

A chce Pani? Zerwiemy raz z tą wszystką hołotą! 

Polecimy na oślep w samochodzie, jak w śnie. 

U podjazdu na dole niecierpliwi już motor 

Ofutrzony mój szofer w swoim czarnym pince-nez⁵. 

Zeskoczymy po stopniach i zatrzasną się drzwiczki. 

Wszystko zmiesza się razem — to co przed i co po... 

Z pocałunków na rękach będziesz mieć rękawiczki 

I z mussonu rajera na swoim chapeau⁶! 

Zatwostepią⁷ latarnie w oszalałym rozpędzie. 

Zamigocą się domy i osuną się w dół. 

Pójdą słupy i słupy i kosmate gałęzie, 

Samym lotem z łoskotem rozcinane przez pół. 

A w ustronnym salonie kiedyś późno wieczorem, 

Kiedy będzie znów jasno i wesoło i źle... 

Blady lokaj we fraku nasze trupy z kawiorem 

Poda sennie na tacy wytwornemu milieu⁸... 

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Przypisy:

1. par force (fr.) — na siłę; siłą. [przypis edytorski]

2. par exemple (fr.) — na przykład. [przypis edytorski]

3. toujours (fr.) — zawsze. [przypis edytorski]

4. comme il faut (fr.) — jak należy. [przypis edytorski]

5. pince-nez (fr.) — daw. eleganckie okulary mocowane na nosie za pomocą sprężynki. [przypis edytorski]

6. chapeau (fr.) — kapelusz. [przypis edytorski]

7. zatwostepić (neol.) — zatańczyć two-step. [przypis edytorski]

8. milieu (fr.) — tu: towarzystwo. [przypis edytorski]

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest w domenie publicznej.
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/but-w-butonierce-trupy-z-kawiorem

Tekst opracowany na podstawie: Bruno Jasieński, But w butonierce, wyd. Klub Futurystów "Katarynka", Warszawa, 1921

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Aleksandra Sekuła, Olga Sutkowska.

Okładka na podstawie: See-ming Lee 李思明 SML@Flickr, CC BY-SA 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-04-11.