1%
Logo akcji 1%

Droga użytkowniczko, drogi użytkowniku!

Czy wiesz, że biblioteka internetowa Wolne Lektury to jeden z projektów fundacji Nowoczesna Polska – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury? Wesprzyj nasze działania, przeznaczając na nie 1% swojego podatku. Możesz to zrobić, wpisując w zeznaniu podatkowym numer KRS 0000070056.

Dowiedz się więcej

x

This work is not covered by copyright and is a part of the public domain, which means that it can be used, published and distributed. If there are any additional copyrighted materials provided with this work (such as annotations, motifs etc.), those materials are licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 license.

Text based on: Franciszek Karpiński, Sielanki, T. H. Nasierowski, Druk. "Przemysłowa", Warszawa 1892

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN.

Edited and annotated by: Aleksandra Sekuła, Olga Sutkowska.

Cover image by: See-ming Lee 李思明 SML@Flickr, CC BY-SA 2.0.

  1. Los: 1
  2. Miłość: 1 2
  3. Noc: 1
  4. Rzeka: 1
  5. Woda: 1

Spis treści

    Franciszek KarpińskiPrzypomnienie dawnej miłościPieśń pasterska

    1Miłość, Noc, Rzeka, WodaPotok płynie doliną,

    Nad potokiem jawory,

    Tam ja z tobą, Justyno,

    Słodkie pędził wieczory.

    5Noc się krótka zdawała,

    Żegnamy się z świtaniem,

    Miłość sen nam zabrała,

    Miłość żyje niespaniem.

    Nikt nie widział, nie szydził,

    10Niebo świadek jedyny!

    Jam się nieba nie wstydził,

    Miłość była bez winy.

    Raz się chmura zebrała,

    Piorun skruszył dębinę:

    15Tyś mię drżąca ściskała,

    Mówiąc: „Sama nie zginę”.

    Oto przy tym strumieniu,

    Oto przy tej jabłoni,

    Wieleż razy w pragnieniu

    20Wodę piłem z jej dłoni?

    Los, MiłośćDziś, kiedy nas w swym gniewie

    Los rozdzielił opaczny,

    Znaki nasze po drzewie,

    Popsuł pasterz niebaczny.

    25I ślady się zmazały!

    Las zarasta krzewiną!

    Potok, drzewa, zostały;

    Ciebie nie masz, Justyno.