Spis treści

    1. Bieda: 1
    2. Błogosławieństwo: 1
    3. Bóg: 1
    4. Kondycja ludzka: 1
    5. Król: 1
    6. Narodziny: 1
    7. Ogień: 1
    8. Ojczyzna: 1

    Franciszek KarpińskiPieśń o Narodzeniu Pańskim (Bóg się rodzi…)

    1

    Bóg, NarodzinyBóg się rodzi, moc truchleje[1];

    Pan niebiosów obnażony,

    OgieńOgień krzepnie, blask ciemnieje,

    Ma granice nieskończony[2];

    5

    Wzgardzony, okryty chwałą,

    śmiertelny, Król nad wiekami;

    A Słowo Ciałem się stało

    I mieszkało między nami[3].

    Kondycja ludzkaCóż masz, niebo, nad ziemiany[4]?

    10

    Bóg porzucił szczęście twoje,

    Wszedł między lud ukochany,

    Dzieląc z nim trudy i znoje[5];

    Niemało cierpiał, niemało

    żeśmy byli winni sami,

    15

    A słowo Ciałem się stało

    I mieszkało między nami.

    BiedaW nędznej szopie urodzony,

    Żłób Mu za kolebkę dano;

    Cóż jest, czym był otoczony?

    20

    Bydło, pasterze i siano,

    Ubodzy! was to spotkało,

    Witać Go przed bogaczami,

    A Słowo Ciałem się stało

    I mieszkało między nami.

    25

    KrólPotem i króle[6] widziani

    Cisną się między prostotą[7],

    Niosąc dary Panu w dani[8]:

    Mirrą[9], kadzidło i złoto;

    Bóstwo to razem zmieszało

    30

    Z wieśniaczymi ofiarami,

    A Słowo Ciałem się stało

    I mieszkało między nami.

    Błogosławieństwo, OjczyznaPodnieś rękę, Boże Dziecię!

    Błogosław krainę[10] miłą,

    35

    W dobrych radach, w dobrym bycie,

    Wspieraj Jej siłę Swą siłą,

    Dom nasz i majętność całą,

    I Twoje[11] wioski z miastami!

    A Słowo Ciałem się stało

    40

    i mieszkało między nami.

    Przypisy

    [1]

    truchleć — słabnąć a. drętwieć z przerażenia. [przypis edytorski]

    [2]

    Ma granice nieskończony — cała pierwsza strofa kolędy składa się z paradoksów (zdań wewnętrznie sprzecznych), by podkreślić wyjątkowy charakter narodzin Jezusa. [przypis edytorski]

    [3]

    A Słowo Ciałem się stało I mieszkało między nami — por. prolog Ewangelii św. Jana, 1,14: A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas. [przypis edytorski]

    [4]

    ziemiany — dziś popr. forma B. lm: ziemian; mieszkańców ziemi. Sens całej linijki: Niebo, kogo traktujesz lepiej niż mieszkańców ziemi. [przypis edytorski]

    [5]

    znój — ciężka praca. [przypis edytorski]

    [6]

    króle — dziś popr.: forma M. lm: królowie. [przypis edytorski]

    [7]

    prostota (daw.) — ludzie prości, niskiego stanu. [przypis edytorski]

    [8]

    dań (daw.) — danina, dar, podarunek. [przypis edytorski]

    [9]

    mirrą — dziś popr. forma B. lp: mirrę; mirra — wonna żywica używana w charakterze kadzidła lub pachnidła. [przypis edytorski]

    [10]

    krainę — w wersji dzisiejszej śpiewa się „ojczyznę”. [przypis edytorski]

    [11]

    Twoje — dziś śpiewa się „wszystkie”. [przypis edytorski]

    Zamknij
    Proszę czekać…