Spis treści

    1. Choroba: 1
    2. Sztuka: 1
    3. Zdrowie: 1

    Charles BaudelaireKwiaty złaMuza choratłum. Antoni Lange

    1

    Sztuka, Choroba, ZdrowieBiedna ty, Muzo moja! cóż ci się dziś stało?

    W oczach twych płoną jeszcze nocne twe chimery[1],

    I widzę, jak kolejno mienią blask twej cery

    Szał ze zgrozą milczącą i zlodowaciałą.

    5

    Czyliż zielony sukkub[2] i diabełek sprzeczny

    Miłość i strach ci wlały do swego kielicha?

    Czy cię dłoń despotyczna jakiejś mary spycha

    W toń jakiejś Minturnowej głębiny bajecznej?

    Chciałbym, ażebyś zdrowia zapachem dyszała

    10

    I by w łonie twym zawsze silna myśl mieszkała.

    I by twa krew chrześcijańska drgała w takt rytmiczny,

    Tak jak w melodii greckiej dźwięków szereg liczny,

    Gdzie raz Feb[3], ojciec pieśni, niby król przebywa.

    To znów Pan[4] włada boski — wielki ojciec żniwa.

    Przypisy

    [1]

    chimera — tu: urojenie, coś nierealnego, ułuda. [przypis edytorski]

    [2]

    sukkub (z łac. succuba: nałożnica; succubare: leżeć pod) — demony pod postacią pięknych kobiet nawiedzające we śnie mężczyzn i dręczące ich pokusami erotycznymi oraz wysysające energię życiową; niekiedy sukkuby mogły również być demonami płci męskiej przybierającymi postać kobiecą a. hermafrodytami. [przypis edytorski]

    [3]

    Feb a. Febus (mit. gr.) — przydomek Apolla, boga sztuki, muzyki, piękna, przewodnika muz, mieszkającego na Parnasie i zsyłającego natchnienie. [przypis edytorski]

    [4]

    Pan (mit. gr.) — bóg lasów i pól, opiekun pasterzy; utożsamiany niekiedy z Faunem. [przypis edytorski]

    Zamknij
    Proszę czekać…