5282 darmowe utwory do których masz prawo

Język

Gatunek: Wiersz,
autor: Heinrich Heine

  • Heinrich Heine X

Wybrane utwory

Heinrich Heine

Dysputa

Gatunek: Wiersz

Najważniejsi twórcy
Tyrtajos, Safona, Symonides, Horacy, Owidiusz, H. Heine, M. Lermontow, A. Puszkin, P. Ronsard, A. Rimbaud, Ch. Baudelaire, W. Black, W. Wordsworth, T. S. Eliot; J. Kochanowski, J. A. Morsztyn, A. Mickiewicz, J. Słowacki, J. Tuwim, T. Peiper, J. Czechowicz, Cz. Miłosz, Z. Herbert, T. Różewicz, M. Białoszewski, R. Wojaczek, A. Bursa, A. Świrszczyńska, E. Lipska, W. Szymborska i inni

Mowa zorganizowana brzmieniowo i graficznie, której kompozycja opiera się na rytmie wyznaczanym przez powtarzalność pewnych segmentów: wyodrębnionych graficznie i intonacyjnie wersów oraz niekiedy — stóp (stałych układów głosek akcentowanych i nieakcentowanych) lub zestrojów akcentowych. Utwór często rymowany, o charakterze ekspresyjnym, niedosłowny (metaforyczny) — jego odczytywanie wiąże się z interpretacją znaczeń. Na budowę wiersza składają się: liczba strof, liczba wersów w strofie, liczba sylab w każdym wersie i układ rymów. Wyróżnia się liczne odmiany wiersza: stroficzny, stychiczny, biały, asylabiczny, sylabiczny, sylabotoniczny, toniczny, wolny, nieregularny oraz uwydatniające aspekt wizualny: carmina figurata, graficzny, poezja konkretna, gobelinowy.

Wiersz w Wikipedii

Autor: Heinrich Heine

Ur.
13 grudnia 1797 (inna data: 1799) w Düsseldorfie
Zm.
17 lutego 1856 w Paryżu
Najważniejsze dzieła:
Księga pieśni (1827), Z dziejów religii i filozofii w Niemczech, Atta Troll (1842), Baśń zimowa (1843), Obrazy z podróży

Właśc. Harry Heine. Niemiecki poeta epoki romantyzmu pochodzenia żydowskiego. Zaczął pisać już jako dziecko. Ukończył liceum w Düsseldorfie, po czym - za namową ojca, również kupca - zajął się kupiectwem. Nie miał jednak głowy do interesów. W 1818 r. założył w Hamburgu sklep, który szybko zbankrutował, gdyż Heine wolał zajmować się poezją. Wówczas jego wuj Salomon zrozumiał, że Heine nigdy nie będzie kupcem i wysłał go na studia prawnicze. Już w 1820 r. Heine opuścił uczelnię i wrócił do rodziców, a następnie wyjechał do Berlina. Tu trafił na salony Raheli Lewin, gdzie bawił się, tworzył i spotykał z romantykami. Krótko działał w ruchu żydowskim. W Berlinie uczęszczał na wykłady z filozofii i literatury, oddalając się do prawa. W 1825 r. w Gottingen uzyskał w końcu stopień doktorski z prawa, ale nie zaczął pracy w zawodzie. W tym samym roku przyjął chrzest i imię Henryk, a jednocześnie ostro krytykował chrześcijaństwo. Wyparł się pochodzenia żydowskiego i wyśmiewał Żydów. Krótko pracował w czasopiśmie „Politische Annalen”. Dużo podróżował po Europie, aż w końcu w 1831 osiadł w Paryżu. Hulaszcze życie osłabiło jego zdrowie i w ostatnich latach życia ciężko chorował.

Heinrich Heine w Wikipedii
Zamknij

* Ładowanie