X
Wesprzyj!
Pomóż uwolnić książkę!Anatole France - Gospoda pod Królową Gęsią Nóżką
zebrane: 20,00 złpotrzebujemy: 1956,24 złdo końca zbiórki:
Pomóż uwolnić książkę!

4436 darmowych utworów do których masz prawo

Język
Wesprzyj działalność Nowoczesnej Polski

Epoka: Romantyzm,
gatunek: Oda

Wybrane utwory

Adam Mickiewicz

Oda do młodości

Władysław Syrokomla

Oda z Horacyusza

Motywy i tematy

Epoka: Romantyzm

Czas
w Europie Wielka Rewolucja Francuska (1789-1799) — koniec '40 XIX w.; w Polsce 1822-1863 r.
Najwybitniejsi twórcy
M. Scott, G. Byron, J. W. Goethe, E. T. A. Hoffmann, V. Hugo, A. de Musset, G. Sand, A. Puszkin, M. Lermontow, E. A. Poe, A. Mickiewicz, A. Fredro, Z. Krasiński, J. Słowacki
Reprezentatywne gatunki
dramat romantyczny, ballada, poemat dygresyjny, poemat epicki, powieść fantastyczna

Nazwa epoki wywodzi się z pojęcia lingua romana (język ludów średniowiecznej Galii, przeciwstawiany lingua latina, językowi rzym. najeźdźców). Starofrancuskie romant oznaczało powieści rycerskie. Romantyzm był ostatnią wielką epoką kulturalną Europy. Charakterystyczne jest dla niej odrzucenie klasycznych kanonów, fragmentaryzm, forma otwarta, nawiązanie do Shakespeare'a, rehabilitacja średniowiecza i twórczości ludowej, kult natury, zaufanie do uczucia, wiary i intuicji, indywidualizm, bunt, niepokój, wyobraźnia twórcza, mesjanizm. Epokę poprzedziły tendencje sentymentalne i romantyczne nasilające się pod koniec XVII w. (preromantyzm — F. Schiller). W Polsce romantyzm rozpoczął się od polemiki klasyków z romantykami (1818) i wydania przez Adama Mickiewicza tomiku Ballady i romanse (1822).

Romantyzm w serwisie Lektury.Gazeta.pl
Romantyzm w Wikipedii

Gatunek: Oda

Najważniejsi twórcy
Alkajos, Safona, Anakreont, Symonides z Keos, Pindar, Owidiusz, Horacy, Ronsard; J. Kochanowski, Sz. Szymonowic, I. Krasicki, F. S. Kniaźnin (Oda do wąsów), K. Koźmian, A. Mickiewicz (Oda do młodości), K. Wierzyński, J. Iwaszkiewicz

Utwór wywodzący się z liryki starożytnej Grecji, zwany po polsku pieśnią, po łacinie carmen. Początkowo przeznaczona do śpiewu solowego lub chóralnego pieśń okolicznościowa: pochwalna, modlitewna lub żałobna (dytyramb, epinicjum, epitalamium, epicedium, hymn, pean, tren). Odmiany: oda okolicznościowa (retoryczna, często z inwokacją), filozoficzno-moralna (do jakiegoś ogólnego pojęcia), oda horacjańska (osobista i refleksyjna w tonie). Ta ostatnia wpłynęła na kształt polskiej pieśni stworzony przez J. Kochanowskiego. Obecnie uroczysty, podniosły wierszowany utwór poetycki, sławiący postać, wydarzenie lub ideę.

Oda w Wikipedii
Zamknij

* Ładowanie