5286 darmowych utworów do których masz prawo

Język

Epoka: Modernizm,
motyw: Syzyf

  • Syzyf X

Epoka: Modernizm

Czas
1880-1900 r.
Najwybitniejsi twórcy
europejscy: Ch. Baudelaire, J. A. Rimbauld, P. Verlaine, S. Mallarme, O. Wilde, A. Strindberg, R. M. Rilke, A. Błok, A. Czechow, M. Maeterlinck, H. Ibsen, G. B. Shaw; polscy: S. Wyspiański, G. Zapolska, S. Przybyszewski, W. Reymont, S. Żeromski
Reprezentatywne gatunki
dramat, powieść, aforyzm

Nowatorska tendencja w sztuce i literaturze przełomu XIX i XX w. W literaturze polskiej pojęcie to występuje często jako synonim Młodej Polski albo określenie wstępnej fazy jej rozwoju, ale tendencje modernistyczne miały charakter międzynarodowy. Znamienny był dla nich protest wobec kultury mieszczańskiej, poczucie kryzysu kultury (dekadentyzm, pesymizm) i poszukiwanie nowych form ekspresji (symbolizm, kult „sztuki dla sztuki”, zjawisko cyganerii artystycznej skłóconej ze środowiskiem filistrów; później naturalizm, ekspresjonizm, intuicjonizm). Najważniejsze ośrodki znajdowały się we Francji i Niemczech (m.in. wpływ filozofii H. Bergsona, A. Schopenhauera i F. Nietzschego), ale charakterystyczne było twórcze włączenie się do ogólnoeuropejskiego nurtu kultury państw dotąd pozostających na uboczu.

Motyw: Syzyf

W micie Syzyfa najistotniejsza jest kara, na którą skazali go bogowie: musiał w wielkim trudzie wtaczać na górę kamień, który następnie, tuż przed szczytem zawsze, niezmiennie staczał się z powrotem na sam dół. Beznadziejność trudu i nieuchronność klęski Syzyfa są tymi elementami, które pozwoliły interpretować jego historię jako metaforę kondycji ludzkiej (drobnym kamyczkiem, który niezmiennie niweczy wszystkie wysiłki człowieka jest śmierć). Wskazywano też na heroizm Syzyfa, który nieoglądając się na jakąkolwiek nagrodę i nielicząc na finalny triumf — podejmuje wciąż od nowa swą pracę, wykonując to, co do niego należy.
Motyw odnajdziemy m.in. w Syzyfowych pracach Żeromskiego.

Zamknij

* Ładowanie