5286 darmowych utworów do których masz prawo

Język

Epoka: Modernizm,
motyw: Salon

  1. Wacław Berent, Ozimina

  2. Wacław Berent, Ozimina

  3. Joseph Conrad, Tajny agent

Epoka: Modernizm

Czas
1880-1900 r.
Najwybitniejsi twórcy
europejscy: Ch. Baudelaire, J. A. Rimbauld, P. Verlaine, S. Mallarme, O. Wilde, A. Strindberg, R. M. Rilke, A. Błok, A. Czechow, M. Maeterlinck, H. Ibsen, G. B. Shaw; polscy: S. Wyspiański, G. Zapolska, S. Przybyszewski, W. Reymont, S. Żeromski
Reprezentatywne gatunki
dramat, powieść, aforyzm

Nowatorska tendencja w sztuce i literaturze przełomu XIX i XX w. W literaturze polskiej pojęcie to występuje często jako synonim Młodej Polski albo określenie wstępnej fazy jej rozwoju, ale tendencje modernistyczne miały charakter międzynarodowy. Znamienny był dla nich protest wobec kultury mieszczańskiej, poczucie kryzysu kultury (dekadentyzm, pesymizm) i poszukiwanie nowych form ekspresji (symbolizm, kult „sztuki dla sztuki”, zjawisko cyganerii artystycznej skłóconej ze środowiskiem filistrów; później naturalizm, ekspresjonizm, intuicjonizm). Najważniejsze ośrodki znajdowały się we Francji i Niemczech (m.in. wpływ filozofii H. Bergsona, A. Schopenhauera i F. Nietzschego), ale charakterystyczne było twórcze włączenie się do ogólnoeuropejskiego nurtu kultury państw dotąd pozostających na uboczu.

Motyw: Salon

Salon to przestrzeń domu udostępniona dla życia publicznego. Zanim w drugiej połowie XIX wieku zastąpiły go kawiarnie - salon był miejscem, gdzie kwitło życie towarzyskie i kulturalne. Tu spotykano się, by posłuchać nowych utworów poetów, pisarzy i kompozytorów, dyskutowano o sztuce, nauce i polityce. Salon miał gospodarza (często gospodynię), który dobierał towarzystwo i dbał o dobrą zabawę.

Zamknij

* Ładowanie